B&G Wiki - Gebruikersbijdragen [nl]

Joop de l'Ecluse

2014-04-15T15:34:42Z

Vkuypers:

{{ Infobox Persoon
| illustratie = Joop_de_l'Ecluse.png
| naam = Joop de l’Ecluse
| geboorte_datum = 30 november 1915
| geboorte_plaats = Voorhout
| overlijden_datum = 22 april 1983
| overlijden_plaats = Delft
| functies = [[:category:amateurfilmer|amateurfilmer]]
| bekend_van = ''[[Op stap (animatiefilm)]]'', ''[[U bent nummer]]''
| periode_actief =
| werkt_samen_met =
| trivia =
| onderschrift =
| externe_info = [http://www.amateurfilmplatform.nl/movies/search/creator/Ecluse%2C%20Joop%20de%20l%27 Joop de l’Ecluse op het Amateurfilm Platform]
| catalogus = [[Joop de l’Ecluse in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Joop de l’Ecluse]]
}}

'''. . . én hebben jullie nog gelachen?'''

Eind jaren dertig gaat de jonge Joop de l’Ecluse aan de slag bij Hoogendoorn, een meubelzaak in Leiden. Naast verkoper ontwikkelt hij zich als een creatieve etaleur die zijn fantasie de vrije loop laat. Zo schildert hij eens De Nachtwacht op rollen papier van vier meter hoog. De meubeletalages trekken de aandacht van het winkelende publiek in de Haarlemmerstraat. Joop is opgeleid op de ambachtsschool en wil het liefste naar de kunstacademie, maar de oorlog maakt dit onmogelijk. Zijn creativiteit vindt zijn uitweg in de etalages, maar ook zal hij zijn eigen meubels gaan ontwerpen en maken onder invloed van Gerrit Rietveld. Objecten van eenvoud, goed doordacht en vooral kleurrijk.
Naast de creativiteit is humor zijn andere belangrijke uitlaatklep. In de rol van clown en goochelaar is hij een graag geziene gast bij bruiloften en partijen. 'En hebben jullie nog gelachen?’ is zijn geliefde vraag aan zijn gezin jaren later bij thuiskomst van een dag werk.

'''Filmmaker'''

Het maken van films komt op zijn pad op het moment dat iemand hem vraagt wat goocheltrucs te doen zodat deze op film kunnen worden vast gelegd. Dit intrigeert hem zo dat hij spoedig daarna in de opruiming een eigen camera aanschaft voor 160 gulden. Terwijl Nederland in de ban raakt van de (zwart-wit)televisie, duurt het nog een poos voordat de beeldbuis zijn intrede doet in het gezin De l’Ecluse: Joop en zijn vrouw Lieuwkje met drie kinderen Clasien, Will en Han. Waar de beeldbuis niet direct zijn interesse wekt, wordt het filmvak zijn grootste hobby. Terwijl Lieuwkje zit te lezen, gaat Joop aan de slag in de voorkamer.

Zijn werkruimte bestaat uit een zelfgemaakte opnametafel met daarop twee lampen (‘de hoek van inval’) en in het midden zijn 8 mm camera inclusief draadontspanner. Links van hem staat een grote bandrecorder op wielen, want het geluid wordt in deze tijd nog apart van het beeld opgenomen. Om de filmpjes synchroon te laten lopen heeft hij de bruine geluidsbanden gemarkeerd met allerlei tekens. Als jonge assistent mag zijn zoon Will, hem soms helpen door gekleurde stukjes karton aan te geven of een streepje te noteren als hij een aantal handelingen heeft uitgevoerd. Ook op filmavonden bij vrienden van de Leidsche Smalfilm Liga word zijn zoon regelmatig ingeschakeld als kofferdrager. Dit is voor Will altijd een spannend en indrukwekkend moment. Eerst dat prachtige geluid van de draaiende projector, vervolgens de aanhef met die witte ballen en dan wachten tot die blauwe, rode of groene stip voorbijkomt. Dat is hét moment dat beeld en geluid samenkomen.

'''Genres'''

De Leidsche Smalfilm Liga ontvangt Joop met open armen. Een filmmaker die met poppen werkt, had de filmmakers van de Liga op dat moment nog niet in hun midden. Zijn eerste film is een poppenfilm over een goochelaar: "[[Professor Hocus-Pocus]]". Als inspiratie gebruikt hij de poppenfilms van naamgenoot [[Joop Geesink]], die later [[Loeki de Leeuw]] zou bedenken. Evenals laat hij zich ook beïnvloeden door ‘de Walt Disney van het oosten’, de Tsjech Jiří Trnka en de Toonderstudio. Na de eerste film volgen snel andere poppenfilms: "[[Wals in Kleur]]", een orkest met afwisselende bewegende figuren, "[[Moppenparade]]", waar de poppen letterlijk de dragers zijn van diverse grappen en Kabouter en de winkelier, een poging tot een spannend verhaal dat volgens diverse juryrapporten niet altijd als zodanig wordt ervaren.

Naast poppenfilms stort hij zich ook op andere genres, zoals tekenfilms, korte speelfilms en documentaires. In het filmpje "[[Het ei]]" is hij zelf in beeld als de creator die een ei tot leven brengt. In "[[Snipperdag]]" experimenteert hij voor het eerst met beeld-voor-beeldopnames waarin hij zelf de hoofdrol speelt. Ook de rest van het gezin wordt betrokken bij het filmproces. De familie speelt letterlijk een grote rol in zijn films als personages in het verhaal. Lieuwkje is daarnaast vaak cameravrouw. Films zoals "[[De poppendokter]]", "[[Een schilder in de familie]]", "[[Eerste filmzondag]]", "[[Han vissen]]", "[[Kerstfeest 1956]]", "[[Willy's vijfde verjaardag]]" en vele vakantiefilms zijn voorbeelden van de korte speelfilms met daarin het gezin als filmfamilie. In de tekenfilm "[[Idylle in vogelland]]" verwijst Joop ook nadrukkelijk naar de harmonie in de familie.

'''Techniek'''

Veel films maakt hij in stop-motion, wellicht omdat hij simpelweg geen telelens had. De techniek maakt het hem tevens mogelijk om dichterbij zijn objecten te komen door in te zoomen onder een hoek naar bijvoorbeeld een kerkklok. Het levert spectaculaire resultaten op. In de huiskamer van de Heemskerkstraat 63 in Leiden worden zo vele filmpjes gemaakt. Vijf maanden voor 2,5 minuut, of anders gezegd: vijfduizend opnames voor één verhaal.

Voorafgaand aan de films is Joop meestal zes maanden bezig met het noteren van ideeën, het ontwikkelen van storyboards, het tekenen van figuurtjes en het maken van de achtergronden. Tijdens al die uren van schilderen, uitsnijden en knippen luistert hij steevast naar de Radiodistributie. Later zou hij zelf in een interview in de Delftse Post zeggen dat muziek vaak leidend is voor het bewegen van de figuren of de dingen die hij gebruikt. Daarnaast vergt het ook de opperste concentratie, want doordat hij geen gebruik maakt van sheets, zou het al snel veel te duur worden. Na alle voorbereiding wordt de film volgens het draaiboek in zestien beeldjes per seconde op film gezet.

Dan volgt een spannende tijd. De film wordt nauwkeurig verzonden in gele Kodak-enveloppen. Drie weken duurt het retourtje van en naar de ontwikkelcentrale in Rijswijk. Een keer gaat dit goed mis. De filmpjes gemaakt voor de door de EEG uitgeschreven foto- en filmwedstrijd Europa, gisteren en morgen komen totaal overbelicht terug. De teleurstelling druipt af van Joops gezicht. Wekenlang had hij in Leiden rondgelopen om oude en nieuwe gebouwen van de stad door middel van stop-motion in beeld te brengen. Deze tijdrovende bezigheid was teniet gedaan door de mislukte ontwikkeling en overdoen was geen optie door de deadline van de wedstrijd. Middenin deze teleurstelling komt hij met een oplossing. Hij brengt ecoline inkten direct aan op het smalle cellulose en droogt ze tegen het peertje dat boven zijn werkplek hangt. Het resultaat is verbluffend: drie minuten film met een gekleurde craquelélaag op muziek van een electronische Bach. Mind-boggling. Joop vliegt vervolgens een paar weken later naar Nice om zijn prijs op te halen. Het zou niet de enige prijs zijn die hij ontvangt. Hij ontvangt in de jaren vele prijzen, waaronder uit handen van onder anderen [[Louis van Gasteren]] en AVRO’s [[Wim Bosboom]].

'''Humor en kritiek'''

Zoals eerder genoemd speelt humor een belangrijke rol in zijn leven en zo neemt het ook een prominente plek in in veel van zijn films. Hij geeft "[[Wilhelmina Tell]]" in de gelijknamige film een gezicht en laat in 13 zien dat er veel verkeerd kan gaan tijdens het maken van een film. In "[[De krant van Nederland]]" reageert hij door middel van krantenknipsels op vreemde koppen in de krant. "[[Op stap (animatiefilm)]]", zijn enige film op 16 mm, gaat over een mannetje dat zijn eigen wereld tekent en in de "[[Vrolijke Vakantie-Expres]]" speelt een groep muzikanten hun melodieën in een treintje tot het uit het zicht is verdwenen.

Naast de lichtvoetigheid klinkt er ook regelmatig een kritische houding tegenover de mensheid door. Honger en ongelijkheid in de wereld worden in "[[Ripavo]]" tegen het licht gehouden. In "[[U bent nummer]]", volgens zijn zoon Han zijn beste film, geeft hij aan dat het leven voor velen bestaat uit cijfers en getallen. Het verhaal eindigt met een standbeeld van de hoofdpersoon die een leeftijd bereikt van 68 jaar. Opvallend genoeg ook de leeftijd waarop onze vader zou overlijden. Tijdens zijn crematie heeft de familie deze film, een van zijn laatste tekenfilms, getoond. Zonder de muziek van de film, maar met het zo karaktervolle geluid van de 8 mm projector.

Zijn oeuvre is overgedragen aan het voormalig Smalfilmmuseum en wordt nu beheerd door Beeld en Geluid. Zijn werk is online te zien op het [http://www.amateurfilmplatform.nl/movies/search/creator/Ecluse%2C%20Joop%20de%20l%27 Amateurfilm Platform]

[[Category:Personen|Ecluse, Joop de l]] [[Category:Amateurfilmer|Ecluse, Joop de l]]

Bestand:Joop de l'Ecluse.png

2014-04-15T15:33:13Z

Vkuypers: Valt niet onder CC-licentie

Valt niet onder CC-licentie

Joop de l'Ecluse

2014-02-21T10:35:43Z

Vkuypers:

{{ Infobox Persoon
| illustratie =
| naam = Joop de l’Ecluse
| geboorte_datum = 30 november 1915
| geboorte_plaats = Voorhout
| overlijden_datum = 22 april 1983
| overlijden_plaats = Delft
| functies = [[:category:amateurfilmer|amateurfilmer]]
| bekend_van = ''[[Op stap (animatiefilm)]]'', ''[[U bent nummer]]''
| periode_actief =
| werkt_samen_met =
| trivia =
| onderschrift =
| externe_info = [http://www.amateurfilmplatform.nl/movies/search/creator/Ecluse%2C%20Joop%20de%20l%27 Joop de l’Ecluse op het Amateurfilm Platform]
| catalogus = [[Joop de l’Ecluse in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Joop de l’Ecluse]]
}}

'''. . . én hebben jullie nog gelachen?'''

Eind jaren dertig gaat de jonge Joop de l’Ecluse aan de slag bij Hoogendoorn, een meubelzaak in Leiden. Naast verkoper ontwikkelt hij zich als een creatieve etaleur die zijn fantasie de vrije loop laat. Zo schildert hij eens De Nachtwacht op rollen papier van vier meter hoog. De meubeletalages trekken de aandacht van het winkelende publiek in de Haarlemmerstraat. Joop is opgeleid op de ambachtsschool en wil het liefste naar de kunstacademie, maar de oorlog maakt dit onmogelijk. Zijn creativiteit vindt zijn uitweg in de etalages, maar ook zal hij zijn eigen meubels gaan ontwerpen en maken onder invloed van Gerrit Rietveld. Objecten van eenvoud, goed doordacht en vooral kleurrijk.
Naast de creativiteit is humor zijn andere belangrijke uitlaatklep. In de rol van clown en goochelaar is hij een graag geziene gast bij bruiloften en partijen. 'En hebben jullie nog gelachen?’ is zijn geliefde vraag aan zijn gezin jaren later bij thuiskomst van een dag werk.

'''Filmmaker'''

Het maken van films komt op zijn pad op het moment dat iemand hem vraagt wat goocheltrucs te doen zodat deze op film kunnen worden vast gelegd. Dit intrigeert hem zo dat hij spoedig daarna in de opruiming een eigen camera aanschaft voor 160 gulden. Terwijl Nederland in de ban raakt van de (zwart-wit)televisie, duurt het nog een poos voordat de beeldbuis zijn intrede doet in het gezin De l’Ecluse: Joop en zijn vrouw Lieuwkje met drie kinderen Clasien, Will en Han. Waar de beeldbuis niet direct zijn interesse wekt, wordt het filmvak zijn grootste hobby. Terwijl Lieuwkje zit te lezen, gaat Joop aan de slag in de voorkamer.

Zijn werkruimte bestaat uit een zelfgemaakte opnametafel met daarop twee lampen (‘de hoek van inval’) en in het midden zijn 8 mm camera inclusief draadontspanner. Links van hem staat een grote bandrecorder op wielen, want het geluid wordt in deze tijd nog apart van het beeld opgenomen. Om de filmpjes synchroon te laten lopen heeft hij de bruine geluidsbanden gemarkeerd met allerlei tekens. Als jonge assistent mag zijn zoon Will, hem soms helpen door gekleurde stukjes karton aan te geven of een streepje te noteren als hij een aantal handelingen heeft uitgevoerd. Ook op filmavonden bij vrienden van de Leidsche Smalfilm Liga word zijn zoon regelmatig ingeschakeld als kofferdrager. Dit is voor Will altijd een spannend en indrukwekkend moment. Eerst dat prachtige geluid van de draaiende projector, vervolgens de aanhef met die witte ballen en dan wachten tot die blauwe, rode of groene stip voorbijkomt. Dat is hét moment dat beeld en geluid samenkomen.

'''Genres'''

De Leidsche Smalfilm Liga ontvangt Joop met open armen. Een filmmaker die met poppen werkt, had de filmmakers van de Liga op dat moment nog niet in hun midden. Zijn eerste film is een poppenfilm over een goochelaar: "[[Professor Hocus-Pocus]]". Als inspiratie gebruikt hij de poppenfilms van naamgenoot [[Joop Geesink]], die later [[Loeki de Leeuw]] zou bedenken. Evenals laat hij zich ook beïnvloeden door ‘de Walt Disney van het oosten’, de Tsjech Jiří Trnka en de Toonderstudio. Na de eerste film volgen snel andere poppenfilms: "[[Wals in Kleur]]", een orkest met afwisselende bewegende figuren, "[[Moppenparade]]", waar de poppen letterlijk de dragers zijn van diverse grappen en Kabouter en de winkelier, een poging tot een spannend verhaal dat volgens diverse juryrapporten niet altijd als zodanig wordt ervaren.

Naast poppenfilms stort hij zich ook op andere genres, zoals tekenfilms, korte speelfilms en documentaires. In het filmpje "[[Het ei]]" is hij zelf in beeld als de creator die een ei tot leven brengt. In "[[Snipperdag]]" experimenteert hij voor het eerst met beeld-voor-beeldopnames waarin hij zelf de hoofdrol speelt. Ook de rest van het gezin wordt betrokken bij het filmproces. De familie speelt letterlijk een grote rol in zijn films als personages in het verhaal. Lieuwkje is daarnaast vaak cameravrouw. Films zoals "[[De poppendokter]]", "[[Een schilder in de familie]]", "[[Eerste filmzondag]]", "[[Han vissen]]", "[[Kerstfeest 1956]]", "[[Willy's vijfde verjaardag]]" en vele vakantiefilms zijn voorbeelden van de korte speelfilms met daarin het gezin als filmfamilie. In de tekenfilm "[[Idylle in vogelland]]" verwijst Joop ook nadrukkelijk naar de harmonie in de familie.

'''Techniek'''

Veel films maakt hij in stop-motion, wellicht omdat hij simpelweg geen telelens had. De techniek maakt het hem tevens mogelijk om dichterbij zijn objecten te komen door in te zoomen onder een hoek naar bijvoorbeeld een kerkklok. Het levert spectaculaire resultaten op. In de huiskamer van de Heemskerkstraat 63 in Leiden worden zo vele filmpjes gemaakt. Vijf maanden voor 2,5 minuut, of anders gezegd: vijfduizend opnames voor één verhaal.

Voorafgaand aan de films is Joop meestal zes maanden bezig met het noteren van ideeën, het ontwikkelen van storyboards, het tekenen van figuurtjes en het maken van de achtergronden. Tijdens al die uren van schilderen, uitsnijden en knippen luistert hij steevast naar de Radiodistributie. Later zou hij zelf in een interview in de Delftse Post zeggen dat muziek vaak leidend is voor het bewegen van de figuren of de dingen die hij gebruikt. Daarnaast vergt het ook de opperste concentratie, want doordat hij geen gebruik maakt van sheets, zou het al snel veel te duur worden. Na alle voorbereiding wordt de film volgens het draaiboek in zestien beeldjes per seconde op film gezet.

Dan volgt een spannende tijd. De film wordt nauwkeurig verzonden in gele Kodak-enveloppen. Drie weken duurt het retourtje van en naar de ontwikkelcentrale in Rijswijk. Een keer gaat dit goed mis. De filmpjes gemaakt voor de door de EEG uitgeschreven foto- en filmwedstrijd Europa, gisteren en morgen komen totaal overbelicht terug. De teleurstelling druipt af van Joops gezicht. Wekenlang had hij in Leiden rondgelopen om oude en nieuwe gebouwen van de stad door middel van stop-motion in beeld te brengen. Deze tijdrovende bezigheid was teniet gedaan door de mislukte ontwikkeling en overdoen was geen optie door de deadline van de wedstrijd. Middenin deze teleurstelling komt hij met een oplossing. Hij brengt ecoline inkten direct aan op het smalle cellulose en droogt ze tegen het peertje dat boven zijn werkplek hangt. Het resultaat is verbluffend: drie minuten film met een gekleurde craquelélaag op muziek van een electronische Bach. Mind-boggling. Joop vliegt vervolgens een paar weken later naar Nice om zijn prijs op te halen. Het zou niet de enige prijs zijn die hij ontvangt. Hij ontvangt in de jaren vele prijzen, waaronder uit handen van onder anderen [[Louis van Gasteren]] en AVRO’s [[Wim Bosboom]].

'''Humor en kritiek'''

Zoals eerder genoemd speelt humor een belangrijke rol in zijn leven en zo neemt het ook een prominente plek in in veel van zijn films. Hij geeft "[[Wilhelmina Tell]]" in de gelijknamige film een gezicht en laat in 13 zien dat er veel verkeerd kan gaan tijdens het maken van een film. In "[[De krant van Nederland]]" reageert hij door middel van krantenknipsels op vreemde koppen in de krant. "[[Op stap (animatiefilm)]]", zijn enige film op 16 mm, gaat over een mannetje dat zijn eigen wereld tekent en in de "[[Vrolijke Vakantie-Expres]]" speelt een groep muzikanten hun melodieën in een treintje tot het uit het zicht is verdwenen.

Naast de lichtvoetigheid klinkt er ook regelmatig een kritische houding tegenover de mensheid door. Honger en ongelijkheid in de wereld worden in "[[Ripavo]]" tegen het licht gehouden. In "[[U bent nummer]]", volgens zijn zoon Han zijn beste film, geeft hij aan dat het leven voor velen bestaat uit cijfers en getallen. Het verhaal eindigt met een standbeeld van de hoofdpersoon die een leeftijd bereikt van 68 jaar. Opvallend genoeg ook de leeftijd waarop onze vader zou overlijden. Tijdens zijn crematie heeft de familie deze film, een van zijn laatste tekenfilms, getoond. Zonder de muziek van de film, maar met het zo karaktervolle geluid van de 8 mm projector.

Zijn oeuvre is overgedragen aan het voormalig Smalfilmmuseum en wordt nu beheerd door Beeld en Geluid. Zijn werk is online te zien op het [http://www.amateurfilmplatform.nl/movies/search/creator/Ecluse%2C%20Joop%20de%20l%27 Amateurfilm Platform]

Joop de l'Ecluse

2014-02-21T10:34:03Z

Vkuypers:

{{ Infobox Persoon
| illustratie =
| naam = Joop de l’Ecluse
| geboorte_datum = 30 november 1915
| geboorte_plaats = Voorhout
| overlijden_datum = 22 april 1983
| overlijden_plaats = Delft
| functies = [[:category:amateurfilmer|amateurfilmer]]
| bekend_van = ''[[Op stap (animatie)]]'', ''[[U bent nummer]]''
| periode_actief =
| werkt_samen_met =
| trivia =
| onderschrift =
| externe_info = [http://www.amateurfilmplatform.nl/movies/search/creator/Ecluse%2C%20Joop%20de%20l%27 Joop de l’Ecluse op het Amateurfilm Platform]
| catalogus = [[Joop de l’Ecluse in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Joop de l’Ecluse]]
}}

'''. . . én hebben jullie nog gelachen?'''

Eind jaren dertig gaat de jonge Joop de l’Ecluse aan de slag bij Hoogendoorn, een meubelzaak in Leiden. Naast verkoper ontwikkelt hij zich als een creatieve etaleur die zijn fantasie de vrije loop laat. Zo schildert hij eens De Nachtwacht op rollen papier van vier meter hoog. De meubeletalages trekken de aandacht van het winkelende publiek in de Haarlemmerstraat. Joop is opgeleid op de ambachtsschool en wil het liefste naar de kunstacademie, maar de oorlog maakt dit onmogelijk. Zijn creativiteit vindt zijn uitweg in de etalages, maar ook zal hij zijn eigen meubels gaan ontwerpen en maken onder invloed van Gerrit Rietveld. Objecten van eenvoud, goed doordacht en vooral kleurrijk.
Naast de creativiteit is humor zijn andere belangrijke uitlaatklep. In de rol van clown en goochelaar is hij een graag geziene gast bij bruiloften en partijen. 'En hebben jullie nog gelachen?’ is zijn geliefde vraag aan zijn gezin jaren later bij thuiskomst van een dag werk.

'''Filmmaker'''

Het maken van films komt op zijn pad op het moment dat iemand hem vraagt wat goocheltrucs te doen zodat deze op film kunnen worden vast gelegd. Dit intrigeert hem zo dat hij spoedig daarna in de opruiming een eigen camera aanschaft voor 160 gulden. Terwijl Nederland in de ban raakt van de (zwart-wit)televisie, duurt het nog een poos voordat de beeldbuis zijn intrede doet in het gezin De l’Ecluse: Joop en zijn vrouw Lieuwkje met drie kinderen Clasien, Will en Han. Waar de beeldbuis niet direct zijn interesse wekt, wordt het filmvak zijn grootste hobby. Terwijl Lieuwkje zit te lezen, gaat Joop aan de slag in de voorkamer.

Zijn werkruimte bestaat uit een zelfgemaakte opnametafel met daarop twee lampen (‘de hoek van inval’) en in het midden zijn 8 mm camera inclusief draadontspanner. Links van hem staat een grote bandrecorder op wielen, want het geluid wordt in deze tijd nog apart van het beeld opgenomen. Om de filmpjes synchroon te laten lopen heeft hij de bruine geluidsbanden gemarkeerd met allerlei tekens. Als jonge assistent mag zijn zoon Will, hem soms helpen door gekleurde stukjes karton aan te geven of een streepje te noteren als hij een aantal handelingen heeft uitgevoerd. Ook op filmavonden bij vrienden van de Leidsche Smalfilm Liga word zijn zoon regelmatig ingeschakeld als kofferdrager. Dit is voor Will altijd een spannend en indrukwekkend moment. Eerst dat prachtige geluid van de draaiende projector, vervolgens de aanhef met die witte ballen en dan wachten tot die blauwe, rode of groene stip voorbijkomt. Dat is hét moment dat beeld en geluid samenkomen.

'''Genres'''

De Leidsche Smalfilm Liga ontvangt Joop met open armen. Een filmmaker die met poppen werkt, had de filmmakers van de Liga op dat moment nog niet in hun midden. Zijn eerste film is een poppenfilm over een goochelaar: "[[Professor Hocus-Pocus]]". Als inspiratie gebruikt hij de poppenfilms van naamgenoot [[Joop Geesink]], die later [[Loeki de Leeuw]] zou bedenken. Evenals laat hij zich ook beïnvloeden door ‘de Walt Disney van het oosten’, de Tsjech Jiří Trnka en de Toonderstudio. Na de eerste film volgen snel andere poppenfilms: "[[Wals in Kleur]]", een orkest met afwisselende bewegende figuren, "[[Moppenparade]]", waar de poppen letterlijk de dragers zijn van diverse grappen en Kabouter en de winkelier, een poging tot een spannend verhaal dat volgens diverse juryrapporten niet altijd als zodanig wordt ervaren.

Naast poppenfilms stort hij zich ook op andere genres, zoals tekenfilms, korte speelfilms en documentaires. In het filmpje "[[Het ei]]" is hij zelf in beeld als de creator die een ei tot leven brengt. In "[[Snipperdag]]" experimenteert hij voor het eerst met beeld-voor-beeldopnames waarin hij zelf de hoofdrol speelt. Ook de rest van het gezin wordt betrokken bij het filmproces. De familie speelt letterlijk een grote rol in zijn films als personages in het verhaal. Lieuwkje is daarnaast vaak cameravrouw. Films zoals "[[De poppendokter]]", "[[Een schilder in de familie]]", "[[Eerste filmzondag]]", "[[Han vissen]]", "[[Kerstfeest 1956]]", "[[Willy's vijfde verjaardag]]" en vele vakantiefilms zijn voorbeelden van de korte speelfilms met daarin het gezin als filmfamilie. In de tekenfilm "[[Idylle in vogelland]]" verwijst Joop ook nadrukkelijk naar de harmonie in de familie.

'''Techniek'''

Veel films maakt hij in stop-motion, wellicht omdat hij simpelweg geen telelens had. De techniek maakt het hem tevens mogelijk om dichterbij zijn objecten te komen door in te zoomen onder een hoek naar bijvoorbeeld een kerkklok. Het levert spectaculaire resultaten op. In de huiskamer van de Heemskerkstraat 63 in Leiden worden zo vele filmpjes gemaakt. Vijf maanden voor 2,5 minuut, of anders gezegd: vijfduizend opnames voor één verhaal.

Voorafgaand aan de films is Joop meestal zes maanden bezig met het noteren van ideeën, het ontwikkelen van storyboards, het tekenen van figuurtjes en het maken van de achtergronden. Tijdens al die uren van schilderen, uitsnijden en knippen luistert hij steevast naar de Radiodistributie. Later zou hij zelf in een interview in de Delftse Post zeggen dat muziek vaak leidend is voor het bewegen van de figuren of de dingen die hij gebruikt. Daarnaast vergt het ook de opperste concentratie, want doordat hij geen gebruik maakt van sheets, zou het al snel veel te duur worden. Na alle voorbereiding wordt de film volgens het draaiboek in zestien beeldjes per seconde op film gezet.

Dan volgt een spannende tijd. De film wordt nauwkeurig verzonden in gele Kodak-enveloppen. Drie weken duurt het retourtje van en naar de ontwikkelcentrale in Rijswijk. Een keer gaat dit goed mis. De filmpjes gemaakt voor de door de EEG uitgeschreven foto- en filmwedstrijd Europa, gisteren en morgen komen totaal overbelicht terug. De teleurstelling druipt af van Joops gezicht. Wekenlang had hij in Leiden rondgelopen om oude en nieuwe gebouwen van de stad door middel van stop-motion in beeld te brengen. Deze tijdrovende bezigheid was teniet gedaan door de mislukte ontwikkeling en overdoen was geen optie door de deadline van de wedstrijd. Middenin deze teleurstelling komt hij met een oplossing. Hij brengt ecoline inkten direct aan op het smalle cellulose en droogt ze tegen het peertje dat boven zijn werkplek hangt. Het resultaat is verbluffend: drie minuten film met een gekleurde craquelélaag op muziek van een electronische Bach. Mind-boggling. Joop vliegt vervolgens een paar weken later naar Nice om zijn prijs op te halen. Het zou niet de enige prijs zijn die hij ontvangt. Hij ontvangt in de jaren vele prijzen, waaronder uit handen van onder anderen [[Louis van Gasteren]] en AVRO’s [[Wim Bosboom]].

'''Humor en kritiek'''

Zoals eerder genoemd speelt humor een belangrijke rol in zijn leven en zo neemt het ook een prominente plek in in veel van zijn films. Hij geeft "[[Wilhelmina Tell]]" in de gelijknamige film een gezicht en laat in 13 zien dat er veel verkeerd kan gaan tijdens het maken van een film. In "[[De krant van Nederland]]" reageert hij door middel van krantenknipsels op vreemde koppen in de krant. "[[Op stap (animatie)]]", zijn enige film op 16 mm, gaat over een mannetje dat zijn eigen wereld tekent en in de "[[Vrolijke Vakantie-Expres]]" speelt een groep muzikanten hun melodieën in een treintje tot het uit het zicht is verdwenen.

Naast de lichtvoetigheid klinkt er ook regelmatig een kritische houding tegenover de mensheid door. Honger en ongelijkheid in de wereld worden in "[[Ripavo]]" tegen het licht gehouden. In "[[U bent nummer]]", volgens zijn zoon Han zijn beste film, geeft hij aan dat het leven voor velen bestaat uit cijfers en getallen. Het verhaal eindigt met een standbeeld van de hoofdpersoon die een leeftijd bereikt van 68 jaar. Opvallend genoeg ook de leeftijd waarop onze vader zou overlijden. Tijdens zijn crematie heeft de familie deze film, een van zijn laatste tekenfilms, getoond. Zonder de muziek van de film, maar met het zo karaktervolle geluid van de 8 mm projector.

Zijn oeuvre is overgedragen aan het voormalig Smalfilmmuseum en wordt nu beheerd door Beeld en Geluid. Zijn werk is online te zien op het [http://www.amateurfilmplatform.nl/movies/search/creator/Ecluse%2C%20Joop%20de%20l%27 Amateurfilm Platform]

Joop de l'Ecluse

2014-02-21T10:25:00Z

Vkuypers:

{{ Infobox Persoon
| illustratie =
| naam = Joop de l’Ecluse
| geboorte_datum = 30 november 1915
| geboorte_plaats = Voorhout
| overlijden_datum = 22 april 1983
| overlijden_plaats = Delft
| functies = [[:category:amateurfilmer|amateurfilmer]]
| bekend_van = ''[[Op stap (animatie)]]'', ''[[U bent nummer]]''
| periode_actief =
| werkt_samen_met =
| trivia =
| onderschrift =
| externe_info = [http://www.amateurfilmplatform.nl/movies/search/creator/Ecluse%2C%20Joop%20de%20l%27 Joop de l’Ecluse op het Amateurfilm Platform]
| catalogus = [[Joop de l’Ecluse in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Joop de l’Ecluse]]
}}

'''. . . én hebben jullie nog gelachen?'''

Eind jaren dertig gaat de jonge Joop de l’Ecluse aan de slag bij Hoogendoorn, een meubelzaak in Leiden. Naast verkoper ontwikkelt hij zich als een creatieve etaleur die zijn fantasie de vrije loop laat. Zo schildert hij eens De Nachtwacht op rollen papier van vier meter hoog. De meubeletalages trekken de aandacht van het winkelende publiek in de Haarlemmerstraat. Joop is opgeleid op de ambachtsschool en wil het liefste naar de kunstacademie, maar de oorlog maakt dit onmogelijk. Zijn creativiteit vindt zijn uitweg in de etalages, maar ook zal hij zijn eigen meubels gaan ontwerpen en maken onder invloed van Gerrit Rietveld. Objecten van eenvoud, goed doordacht en vooral kleurrijk.
Naast de creativiteit is humor zijn andere belangrijke uitlaatklep. In de rol van clown en goochelaar is hij een graag geziene gast bij bruiloften en partijen. 'En hebben jullie nog gelachen?’ is zijn geliefde vraag aan zijn gezin jaren later bij thuiskomst van een dag werk.

'''Filmmaker'''

Het maken van films komt op zijn pad op het moment dat iemand hem vraagt wat goocheltrucs te doen zodat deze op film kunnen worden vast gelegd. Dit intrigeert hem zo dat hij spoedig daarna in de opruiming een eigen camera aanschaft voor 160 gulden. Terwijl Nederland in de ban raakt van de (zwart-wit)televisie, duurt het nog een poos voordat de beeldbuis zijn intrede doet in het gezin De l’Ecluse: Joop en zijn vrouw Lieuwkje met drie kinderen Clasien, Will en Han. Waar de beeldbuis niet direct zijn interesse wekt, wordt het filmvak zijn grootste hobby. Terwijl Lieuwkje zit te lezen, gaat Joop aan de slag in de voorkamer.

Zijn werkruimte bestaat uit een zelfgemaakte opnametafel met daarop twee lampen (‘de hoek van inval’) en in het midden zijn 8 mm camera inclusief draadontspanner. Links van hem staat een grote bandrecorder op wielen, want het geluid wordt in deze tijd nog apart van het beeld opgenomen. Om de filmpjes synchroon te laten lopen heeft hij de bruine geluidsbanden gemarkeerd met allerlei tekens. Als jonge assistent mag zijn zoon Will, hem soms helpen door gekleurde stukjes karton aan te geven of een streepje te noteren als hij een aantal handelingen heeft uitgevoerd. Ook op filmavonden bij vrienden van de Leidsche Smalfilm Liga word zijn zoon regelmatig ingeschakeld als kofferdrager. Dit is voor Will altijd een spannend en indrukwekkend moment. Eerst dat prachtige geluid van de draaiende projector, vervolgens de aanhef met die witte ballen en dan wachten tot die blauwe, rode of groene stip voorbijkomt. Dat is hét moment dat beeld en geluid samenkomen.

'''Genres'''

De Leidsche Smalfilm Liga ontvangt Joop met open armen. Een filmmaker die met poppen werkt, had de filmmakers van de Liga op dat moment nog niet in hun midden. Zijn eerste film is een poppenfilm over een goochelaar: Professor Hocus-Pocus. Als inspiratie gebruikt hij de poppenfilms van naamgenoot Joop Geesink, die later Loeki de Leeuw zou bedenken. Evenals laat hij zich ook beïnvloeden door ‘de Walt Disney van het oosten’, de Tsjech Jiří Trnka en de Toonderstudio. Na de eerste film volgen snel andere poppenfilms: Wals in Kleur, een orkest met afwisselende bewegende figuren, Moppenparade, waar de poppen letterlijk de dragers zijn van diverse grappen en Kabouter en de winkelier, een poging tot een spannend verhaal dat volgens diverse juryrapporten niet altijd als zodanig wordt ervaren.

Naast poppenfilms stort hij zich ook op andere genres, zoals tekenfilms, korte speelfilms en documentaires. In het filmpje Het ei is hij zelf in beeld als de creator die een ei tot leven brengt. In Snipperdag experimenteert hij voor het eerst met beeld-voor-beeldopnames waarin hij zelf de hoofdrol speelt. Ook de rest van het gezin wordt betrokken bij het filmproces. De familie speelt letterlijk een grote rol in zijn films als personages in het verhaal. Lieuwkje is daarnaast vaak cameravrouw. Films zoals De poppendokter, Een schilder in de familie, Eerste filmzondag, Han vissen, Kerstfeest 1956, Willy's vijfde verjaardag en vele vakantiefilms zijn voorbeelden van de korte speelfilms met daarin het gezin als filmfamilie. In de tekenfilm Idylle in vogelland verwijst Joop ook nadrukkelijk naar de harmonie in de familie.

'''Techniek'''

Veel films maakt hij in stop-motion, wellicht omdat hij simpelweg geen telelens had. De techniek maakt het hem tevens mogelijk om dichterbij zijn objecten te komen door in te zoomen onder een hoek naar bijvoorbeeld een kerkklok. Het levert spectaculaire resultaten op. In de huiskamer van de Heemskerkstraat 63 in Leiden worden zo vele filmpjes gemaakt. Vijf maanden voor 2,5 minuut, of anders gezegd: vijfduizend opnames voor één verhaal.

Voorafgaand aan de films is Joop meestal zes maanden bezig met het noteren van ideeën, het ontwikkelen van storyboards, het tekenen van figuurtjes en het maken van de achtergronden. Tijdens al die uren van schilderen, uitsnijden en knippen luistert hij steevast naar de Radiodistributie. Later zou hij zelf in een interview in de Delftse Post zeggen dat muziek vaak leidend is voor het bewegen van de figuren of de dingen die hij gebruikt. Daarnaast vergt het ook de opperste concentratie, want doordat hij geen gebruik maakt van sheets, zou het al snel veel te duur worden. Na alle voorbereiding wordt de film volgens het draaiboek in zestien beeldjes per seconde op film gezet.

Dan volgt een spannende tijd. De film wordt nauwkeurig verzonden in gele Kodak-enveloppen. Drie weken duurt het retourtje van en naar de ontwikkelcentrale in Rijswijk. Een keer gaat dit goed mis. De filmpjes gemaakt voor de door de EEG uitgeschreven foto- en filmwedstrijd Europa, gisteren en morgen komen totaal overbelicht terug. De teleurstelling druipt af van Joops gezicht. Wekenlang had hij in Leiden rondgelopen om oude en nieuwe gebouwen van de stad door middel van stop-motion in beeld te brengen. Deze tijdrovende bezigheid was teniet gedaan door de mislukte ontwikkeling en overdoen was geen optie door de deadline van de wedstrijd. Middenin deze teleurstelling komt hij met een oplossing. Hij brengt ecoline inkten direct aan op het smalle cellulose en droogt ze tegen het peertje dat boven zijn werkplek hangt. Het resultaat is verbluffend: drie minuten film met een gekleurde craquelélaag op muziek van een electronische Bach. Mind-boggling. Joop vliegt vervolgens een paar weken later naar Nice om zijn prijs op te halen. Het zou niet de enige prijs zijn die hij ontvangt. Hij ontvangt in de jaren vele prijzen, waaronder uit handen van onder anderen [[Louis van Gasteren]] en AVRO’s [[Wim Bosboom]].

'''Humor en kritiek'''

Zoals eerder genoemd speelt humor een belangrijke rol in zijn leven en zo neemt het ook een prominente plek in in veel van zijn films. Hij geeft Wilhelmina Tell in de gelijknamige film een gezicht en laat in 13 zien dat er veel verkeerd kan gaan tijdens het maken van een film. In De krant van Nederland reageert hij door middel van krantenknipsels op vreemde koppen in de krant. Op stap, zijn enige film op 16 mm, gaat over een mannetje dat zijn eigen wereld tekent en in de Vrolijke Vakantie-Expres speelt een groep muzikanten hun melodieën in een treintje tot het uit het zicht is verdwenen.

Naast de lichtvoetigheid klinkt er ook regelmatig een kritische houding tegenover de mensheid door. Honger en ongelijkheid in de wereld worden in Ripavo tegen het licht gehouden. In U bent nummer, volgens zijn zoon Han zijn beste film, geeft hij aan dat het leven voor velen bestaat uit cijfers en getallen. Het verhaal eindigt met een standbeeld van de hoofdpersoon die een leeftijd bereikt van 68 jaar. Opvallend genoeg ook de leeftijd waarop onze vader zou overlijden. Tijdens zijn crematie heeft de familie deze film, een van zijn laatste tekenfilms, getoond. Zonder de muziek van de film, maar met het zo karaktervolle geluid van de 8 mm projector.

Zijn oeuvre is overgedragen aan het voormalig Smalfilmmuseum en wordt nu beheerd door Beeld en Geluid. Zijn werk is online te zien op het [http://www.amateurfilmplatform.nl/movies/search/creator/Ecluse%2C%20Joop%20de%20l%27 Amateurfilm Platform]

Joop de l'Ecluse

2014-02-21T10:24:14Z

Vkuypers: Deze tekst is aangeleverd door zoon Will de l'Ecluse.

{{ Infobox Persoon
| illustratie =
| naam = Joop de l’Ecluse
| geboorte_datum = 30 november 1915
| geboorte_plaats = Voorhout
| overlijden_datum = 22 april 1983
| overlijden_plaats = Delft
| functies = [[:category:amateurfilmer|amateurfilmer]]
| bekend_van = ''[[Op stap]]'', ''[[U bent nummer]]''
| periode_actief =
| werkt_samen_met =
| trivia =
| onderschrift =
| externe_info = [http://www.amateurfilmplatform.nl/movies/search/creator/Ecluse%2C%20Joop%20de%20l%27 Joop de l’Ecluse op het Amateurfilm Platform]
| catalogus = [[Joop de l’Ecluse in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Joop de l’Ecluse]]
}}

'''. . . én hebben jullie nog gelachen?'''

Eind jaren dertig gaat de jonge Joop de l’Ecluse aan de slag bij Hoogendoorn, een meubelzaak in Leiden. Naast verkoper ontwikkelt hij zich als een creatieve etaleur die zijn fantasie de vrije loop laat. Zo schildert hij eens De Nachtwacht op rollen papier van vier meter hoog. De meubeletalages trekken de aandacht van het winkelende publiek in de Haarlemmerstraat. Joop is opgeleid op de ambachtsschool en wil het liefste naar de kunstacademie, maar de oorlog maakt dit onmogelijk. Zijn creativiteit vindt zijn uitweg in de etalages, maar ook zal hij zijn eigen meubels gaan ontwerpen en maken onder invloed van Gerrit Rietveld. Objecten van eenvoud, goed doordacht en vooral kleurrijk.
Naast de creativiteit is humor zijn andere belangrijke uitlaatklep. In de rol van clown en goochelaar is hij een graag geziene gast bij bruiloften en partijen. 'En hebben jullie nog gelachen?’ is zijn geliefde vraag aan zijn gezin jaren later bij thuiskomst van een dag werk.

'''Filmmaker'''

Het maken van films komt op zijn pad op het moment dat iemand hem vraagt wat goocheltrucs te doen zodat deze op film kunnen worden vast gelegd. Dit intrigeert hem zo dat hij spoedig daarna in de opruiming een eigen camera aanschaft voor 160 gulden. Terwijl Nederland in de ban raakt van de (zwart-wit)televisie, duurt het nog een poos voordat de beeldbuis zijn intrede doet in het gezin De l’Ecluse: Joop en zijn vrouw Lieuwkje met drie kinderen Clasien, Will en Han. Waar de beeldbuis niet direct zijn interesse wekt, wordt het filmvak zijn grootste hobby. Terwijl Lieuwkje zit te lezen, gaat Joop aan de slag in de voorkamer.

Zijn werkruimte bestaat uit een zelfgemaakte opnametafel met daarop twee lampen (‘de hoek van inval’) en in het midden zijn 8 mm camera inclusief draadontspanner. Links van hem staat een grote bandrecorder op wielen, want het geluid wordt in deze tijd nog apart van het beeld opgenomen. Om de filmpjes synchroon te laten lopen heeft hij de bruine geluidsbanden gemarkeerd met allerlei tekens. Als jonge assistent mag zijn zoon Will, hem soms helpen door gekleurde stukjes karton aan te geven of een streepje te noteren als hij een aantal handelingen heeft uitgevoerd. Ook op filmavonden bij vrienden van de Leidsche Smalfilm Liga word zijn zoon regelmatig ingeschakeld als kofferdrager. Dit is voor Will altijd een spannend en indrukwekkend moment. Eerst dat prachtige geluid van de draaiende projector, vervolgens de aanhef met die witte ballen en dan wachten tot die blauwe, rode of groene stip voorbijkomt. Dat is hét moment dat beeld en geluid samenkomen.

'''Genres'''

De Leidsche Smalfilm Liga ontvangt Joop met open armen. Een filmmaker die met poppen werkt, had de filmmakers van de Liga op dat moment nog niet in hun midden. Zijn eerste film is een poppenfilm over een goochelaar: Professor Hocus-Pocus. Als inspiratie gebruikt hij de poppenfilms van naamgenoot Joop Geesink, die later Loeki de Leeuw zou bedenken. Evenals laat hij zich ook beïnvloeden door ‘de Walt Disney van het oosten’, de Tsjech Jiří Trnka en de Toonderstudio. Na de eerste film volgen snel andere poppenfilms: Wals in Kleur, een orkest met afwisselende bewegende figuren, Moppenparade, waar de poppen letterlijk de dragers zijn van diverse grappen en Kabouter en de winkelier, een poging tot een spannend verhaal dat volgens diverse juryrapporten niet altijd als zodanig wordt ervaren.

Naast poppenfilms stort hij zich ook op andere genres, zoals tekenfilms, korte speelfilms en documentaires. In het filmpje Het ei is hij zelf in beeld als de creator die een ei tot leven brengt. In Snipperdag experimenteert hij voor het eerst met beeld-voor-beeldopnames waarin hij zelf de hoofdrol speelt. Ook de rest van het gezin wordt betrokken bij het filmproces. De familie speelt letterlijk een grote rol in zijn films als personages in het verhaal. Lieuwkje is daarnaast vaak cameravrouw. Films zoals De poppendokter, Een schilder in de familie, Eerste filmzondag, Han vissen, Kerstfeest 1956, Willy's vijfde verjaardag en vele vakantiefilms zijn voorbeelden van de korte speelfilms met daarin het gezin als filmfamilie. In de tekenfilm Idylle in vogelland verwijst Joop ook nadrukkelijk naar de harmonie in de familie.

'''Techniek'''

Veel films maakt hij in stop-motion, wellicht omdat hij simpelweg geen telelens had. De techniek maakt het hem tevens mogelijk om dichterbij zijn objecten te komen door in te zoomen onder een hoek naar bijvoorbeeld een kerkklok. Het levert spectaculaire resultaten op. In de huiskamer van de Heemskerkstraat 63 in Leiden worden zo vele filmpjes gemaakt. Vijf maanden voor 2,5 minuut, of anders gezegd: vijfduizend opnames voor één verhaal.

Voorafgaand aan de films is Joop meestal zes maanden bezig met het noteren van ideeën, het ontwikkelen van storyboards, het tekenen van figuurtjes en het maken van de achtergronden. Tijdens al die uren van schilderen, uitsnijden en knippen luistert hij steevast naar de Radiodistributie. Later zou hij zelf in een interview in de Delftse Post zeggen dat muziek vaak leidend is voor het bewegen van de figuren of de dingen die hij gebruikt. Daarnaast vergt het ook de opperste concentratie, want doordat hij geen gebruik maakt van sheets, zou het al snel veel te duur worden. Na alle voorbereiding wordt de film volgens het draaiboek in zestien beeldjes per seconde op film gezet.

Dan volgt een spannende tijd. De film wordt nauwkeurig verzonden in gele Kodak-enveloppen. Drie weken duurt het retourtje van en naar de ontwikkelcentrale in Rijswijk. Een keer gaat dit goed mis. De filmpjes gemaakt voor de door de EEG uitgeschreven foto- en filmwedstrijd Europa, gisteren en morgen komen totaal overbelicht terug. De teleurstelling druipt af van Joops gezicht. Wekenlang had hij in Leiden rondgelopen om oude en nieuwe gebouwen van de stad door middel van stop-motion in beeld te brengen. Deze tijdrovende bezigheid was teniet gedaan door de mislukte ontwikkeling en overdoen was geen optie door de deadline van de wedstrijd. Middenin deze teleurstelling komt hij met een oplossing. Hij brengt ecoline inkten direct aan op het smalle cellulose en droogt ze tegen het peertje dat boven zijn werkplek hangt. Het resultaat is verbluffend: drie minuten film met een gekleurde craquelélaag op muziek van een electronische Bach. Mind-boggling. Joop vliegt vervolgens een paar weken later naar Nice om zijn prijs op te halen. Het zou niet de enige prijs zijn die hij ontvangt. Hij ontvangt in de jaren vele prijzen, waaronder uit handen van onder anderen [[Louis van Gasteren]] en AVRO’s [[Wim Bosboom]].

'''Humor en kritiek'''

Zoals eerder genoemd speelt humor een belangrijke rol in zijn leven en zo neemt het ook een prominente plek in in veel van zijn films. Hij geeft Wilhelmina Tell in de gelijknamige film een gezicht en laat in 13 zien dat er veel verkeerd kan gaan tijdens het maken van een film. In De krant van Nederland reageert hij door middel van krantenknipsels op vreemde koppen in de krant. Op stap, zijn enige film op 16 mm, gaat over een mannetje dat zijn eigen wereld tekent en in de Vrolijke Vakantie-Expres speelt een groep muzikanten hun melodieën in een treintje tot het uit het zicht is verdwenen.

Naast de lichtvoetigheid klinkt er ook regelmatig een kritische houding tegenover de mensheid door. Honger en ongelijkheid in de wereld worden in Ripavo tegen het licht gehouden. In U bent nummer, volgens zijn zoon Han zijn beste film, geeft hij aan dat het leven voor velen bestaat uit cijfers en getallen. Het verhaal eindigt met een standbeeld van de hoofdpersoon die een leeftijd bereikt van 68 jaar. Opvallend genoeg ook de leeftijd waarop onze vader zou overlijden. Tijdens zijn crematie heeft de familie deze film, een van zijn laatste tekenfilms, getoond. Zonder de muziek van de film, maar met het zo karaktervolle geluid van de 8 mm projector.

Zijn oeuvre is overgedragen aan het voormalig Smalfilmmuseum en wordt nu beheerd door Beeld en Geluid. Zijn werk is online te zien op het [http://www.amateurfilmplatform.nl/movies/search/creator/Ecluse%2C%20Joop%20de%20l%27 Amateurfilm Platform]

Louis Maurenbrecher

2014-02-07T15:06:38Z

Vkuypers:

{{ Infobox Persoon
| illustratie = familie_Maurenbrecher.jpeg
| naam = Louis Lucien Angèle Maurenbrecher
| geboorte_datum = 17 maart 1904
| geboorte_plaats = Tjimahi, Java
| overlijden_datum = 2 juni 1975
| overlijden_plaats = Bondowoso
| functies = [[:category:amateurfilmer|amateurfilmer]]
| bekend_van =
| periode_actief = 1935-1954
| werkt_samen_met =
| trivia =
| onderschrift =
| externe_info = [http://www.amateurfilmplatform.nl/movies/search/creator/Maurenbrecher%2C%20L.L.A. Louis Maurenbrecher op het Amateurfilm Platform]
| catalogus = [[Louis Maurenbrecher in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Louis Maurenbrecher]]
}}

Louis Lucien Angèle Maurenbrecher is geboren op Tjimahi, Java, in 1904 als zoon van een militair gezaghebber. Hij volgt de H.B.S. te Bandoeng en Soerabaja, wordt toegelaten tot de studie voor Bestuursambtenaar en volgt Indologie te Leiden. In 1930 treedt hij in dienst bij de Algemene Bestuursdienst in Djombang (Oost-Java). Hij trouwt in datzelfde jaar met Joyce Lucy Brain. Een jaar later wordt hun eerste dochter, Femke Joyce, in Modjokerto geboren. Na 3,5 jaar wordt Maurenbrecher overgeplaatst naar Wonosari, waar in Djokja hun tweede dochter Louise wordt geboren. Hij krijgt in 1937 recht op 13 maanden verlof, die hij doorbrengt in Naarden. In mei 1938 wordt hij tot Controleur Kolonisatie benoemd. Hij loopt eerst 'stage' op Tandjong Karang, Lampongse districten. In juli van dat jaar wordt hij geplaatst in Masamba, Zuid-Celebes, waar Javaanse gezinnen vanaf het overbevolkte Java worden verhuisd naar minder dichtbevolkte gebieden 
In 1942 wordt hij geïnterneerd door de Japanners en in het krijgsgevangenenkamp te Makassar geplaatst. In 1944 brengen ze hem over naar een burgergeïnterneerdenkamp in ParePare, van waaruit hij na bombardementen wordt verplaatst naar een boskamp bij Bodjo in oktober 1944 en een boskamp bij Balokan in 1945. 
Na de capitulatie van Japan organiseert hij mee het bestuur te Makassar en brengt in 1947 zes maanden recuperatieverlof door in Naarden. Hij wordt in december dat jaar belast met het bestuur over de Ommelanden van Batavia en op 25 augustus 1948 overgeplaatst naar Poerwakarta. In 1950 volgen weer 11 maanden verlof wegens langdurige dienst in Naarden. Zijn laatste werkperiode,van 1950 tot 1954, brengt hij door in vaste dienst van het Gouvernement van Nieuw-Guinea, waar hij benoemd wordt tot Resident van West Nieuw-Guinea te Sorong. Op 1 april 1954 gaat hij met pensioen. 
Hij heeft een grote interesse in de natuur, in handenarbeid en in sport en is daarbij ook een begenadigd amateurfotograaf en cineast.

De amateurfilms van Maurenbrecher zijn merendeels gemaakt tussen 1937 en 1939 en spelen zich deels af in Nederlands-Indië, deels in Nederland als Maurenbrecher met verlof is. Hij filmt zijn familie bij allerlei uitstapjes en bezoeken maar heeft ook oog voor de natuur en de lokale bevolking van Nederlands-Indië. De films zijn over het algemeen zwart-wit. Er is een klein fragment in kleur uit 1937 van een herfstwandeling van de familie.

[[Category:Personen|Maurenbrecher, Louis]]
[[Category:Amateurfilmer|Maurenbrecher, Louis]]

Bestand:Familie Maurenbrecher.jpeg

2014-02-07T15:03:49Z

Vkuypers: Foto uit de privécollectie. Valt niet onder CC-licentie.

Foto uit de privécollectie. Valt niet onder CC-licentie.

Louis Maurenbrecher

2014-02-07T10:12:41Z

Vkuypers:

{{ Infobox Persoon
| illustratie =
| naam = Louis Lucien Angèle Maurenbrecher
| geboorte_datum = 17 maart 1904
| geboorte_plaats = Tjimahi, Java
| overlijden_datum = 2 juni 1975
| overlijden_plaats = Bondowoso
| functies = [[:category:amateurfilmer|amateurfilmer]]
| bekend_van =
| periode_actief = 1935-1954
| werkt_samen_met =
| trivia =
| onderschrift =
| externe_info = [http://www.amateurfilmplatform.nl/movies/search/creator/Maurenbrecher%2C%20L.L.A. Louis Lucien Angèle Maurenbrecher op het Amateurfilm Platform]
| catalogus = [[Louis Lucien Angèle Maurenbrecher in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Louis Lucien Angèle Maurenbrecher]]
}}

Louis Lucien Angèle Maurenbrecher is geboren op Tjimahi, Java, in 1904 als zoon van een militair gezaghebber. Hij volgt de H.B.S. te Bandoeng en Soerabaja, wordt toegelaten tot de studie voor Bestuursambtenaar en volgt Indologie te Leiden. In 1930 treedt hij in dienst bij de Algemene Bestuursdienst in Djombang (Oost-Java). Hij trouwt in datzelfde jaar met Joyce Lucy Brain. Een jaar later wordt hun eerste dochter, Femke Joyce, in Modjokerto geboren. Na 3,5 jaar wordt Maurenbrecher overgeplaatst naar Wonosari, waar in Djokja hun tweede dochter Louise wordt geboren. Hij krijgt in 1937 recht op 13 maanden verlof, die hij doorbrengt in Naarden. In mei 1938 wordt hij tot Controleur Kolonisatie benoemd. Hij loopt eerst 'stage' op Tandjong Karang, Lampongse districten. In juli van dat jaar wordt hij geplaatst in Masamba, Zuid-Celebes, waar Javaanse gezinnen vanaf het overbevolkte Java worden verhuisd naar minder dichtbevolkte gebieden 
In 1942 wordt hij geïnterneerd door de Japanners en in het krijgsgevangenenkamp te Makassar geplaatst. In 1944 brengen ze hem over naar een burgergeïnterneerdenkamp in ParePare, van waaruit hij na bombardementen wordt verplaatst naar een boskamp bij Bodjo in oktober 1944 en een boskamp bij Balokan in 1945. 
Na de capitulatie van Japan organiseert hij mee het bestuur te Makassar en brengt in 1947 zes maanden recuperatieverlof door in Naarden. Hij wordt in december dat jaar belast met het bestuur over de Ommelanden van Batavia en op 25 augustus 1948 overgeplaatst naar Poerwakarta. In 1950 volgen weer 11 maanden verlof wegens langdurige dienst in Naarden. Zijn laatste werkperiode,van 1950 tot 1954, brengt hij door in vaste dienst van het Gouvernement van Nieuw-Guinea, waar hij benoemd wordt tot Resident van West Nieuw-Guinea te Sorong. Op 1 april 1954 gaat hij met pensioen. 
Hij heeft een grote interesse in de natuur, in handenarbeid en in sport en is daarbij ook een begenadigd amateurfotograaf en cineast.

De amateurfilms van Maurenbrecher zijn merendeels gemaakt tussen 1937 en 1939 en spelen zich deels af in Nederlands-Indië, deels in Nederland als Maurenbrecher met verlof is. Hij filmt zijn familie bij allerlei uitstapjes en bezoeken maar heeft ook oog voor de natuur en de lokale bevolking van Nederlands-Indië. De films zijn over het algemeen zwart-wit. Er is een klein fragment in kleur uit 1937 van een herfstwandeling van de familie.

[[Category:Personen|Maurenbrecher, Louis]]
[[Category:Amateurfilmer|Maurenbrecher, Louis]]

Louis Maurenbrecher

2014-02-07T10:12:14Z

Vkuypers:

{{ Infobox Persoon
| illustratie =
| naam = Louis Lucien Angèle Maurenbrecher
| geboorte_datum = 17 maart 1904
| geboorte_plaats = Tjimahi, Java
| overlijden_datum = 2 juni 1975
| overlijden_plaats = Bondowoso
| functies = [[:category:amateurfilmer|amateurfilmer]]
| bekend_van =
| periode_actief = 1935-1954
| werkt_samen_met =
| trivia =
| onderschrift =
| externe_info = [http://www.amateurfilmplatform.nl/movies/search/creator/Maurenbrecher%2C%20L.L.A. Louis Lucien Angèle Maurenbrecher op het Amateurfilm Platform]
| catalogus = [[Louis Lucien Angèle Maurenbrecher in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Louis Lucien Angèle Maurenbrecher]]
}}

Louis Lucien Angèle Maurenbrecher is geboren op Tjimahi, Java, in 1904 als zoon van een militair gezaghebber. Hij volgt de H.B.S. te Bandoeng en Soerabaja, wordt toegelaten tot de studie voor Bestuursambtenaar en volgt Indologie te Leiden. In 1930 treedt hij in dienst bij de Algemene Bestuursdienst in Djombang (Oost-Java). Hij trouwt in datzelfde jaar met Joyce Lucy Brain. Een jaar later wordt hun eerste dochter, Femke Joyce, in Modjokerto geboren. Na 3,5 jaar wordt Maurenbrecher overgeplaatst naar Wonosari, waar in Djokja hun tweede dochter Louise wordt geboren. Maurenbrecher krijgt in 1937 recht op 13 maanden verlof, die hij doorbrengt in Naarden. In mei 1938 wordt hij tot Controleur Kolonisatie benoemd. Hij loopt eerst 'stage' op Tandjong Karang, Lampongse districten. In juli van dat jaar wordt hij geplaatst in Masamba, Zuid-Celebes, waar Javaanse gezinnen vanaf het overbevolkte Java worden verhuisd naar minder dichtbevolkte gebieden 
In 1942 wordt hij geïnterneerd door de Japanners en in het krijgsgevangenenkamp te Makassar geplaatst. In 1944 brengen ze hem over naar een burgergeïnterneerdenkamp in ParePare, van waaruit hij na bombardementen wordt verplaatst naar een boskamp bij Bodjo in oktober 1944 en een boskamp bij Balokan in 1945. 
Na de capitulatie van Japan organiseert hij mee het bestuur te Makassar en brengt in 1947 zes maanden recuperatieverlof door in Naarden. Hij wordt in december dat jaar belast met het bestuur over de Ommelanden van Batavia en op 25 augustus 1948 overgeplaatst naar Poerwakarta. In 1950 volgen weer 11 maanden verlof wegens langdurige dienst in Naarden. Zijn laatste werkperiode,van 1950 tot 1954, brengt hij door in vaste dienst van het Gouvernement van Nieuw-Guinea, waar hij benoemd wordt tot Resident van West Nieuw-Guinea te Sorong. Op 1 april 1954 gaat hij met pensioen. 
Hij heeft een grote interesse in de natuur, in handenarbeid en in sport en is daarbij ook een begenadigd amateurfotograaf en cineast.

De amateurfilms van Maurenbrecher zijn merendeels gemaakt tussen 1937 en 1939 en spelen zich deels af in Nederlands-Indië, deels in Nederland als Maurenbrecher met verlof is. Hij filmt zijn familie bij allerlei uitstapjes en bezoeken maar heeft ook oog voor de natuur en de lokale bevolking van Nederlands-Indië. De films zijn over het algemeen zwart-wit. Er is een klein fragment in kleur uit 1937 van een herfstwandeling van de familie.

[[Category:Personen|Maurenbrecher, Louis]]
[[Category:Amateurfilmer|Maurenbrecher, Louis]]

Jaap de Heer

2014-02-03T15:17:21Z

Vkuypers:

{{ Infobox Persoon
| illustratie = Jaap_de_Heer.jpeg
| naam = Jaap de Heer
| geboorte_datum = 3 april 1913
| geboorte_plaats = Nijmegen
| overlijden_datum =
| overlijden_plaats =
| functies = [[:category:amateurfilmer|amateurfilmer]]
| bekend_van = ''[[Het ontwaken der stad]]'', ''[[Bridge]]''
| periode_actief = 1930-1936
| werkt_samen_met =
| trivia =
| onderschrift = Jaap de Heer
| externe_info = [http://www.amateurfilmplatform.nl/movies/search/creator/Heer%2C%20Jaap%20de Jaap de Heer op het Amateurfilm Platform]
| catalogus = [[Jaap de Heer in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Jaap de Heer]]
}}

Het vastleggen van de wereld om hem heen is bij Jaap de Heer vroeg begonnen. Zijn vader is vertegenwoodiger van C.A. Ivens, later CAPI. Hier krijgt Jaap op zes-jarige leeftijd zijn eerste fototoestel. Hij verhuist naar Amsterdam en wordt op 16-jarige leeftijd leerling in de winkel van CAPI in de Amsterdamse Kalverstraat. Hier ontmoet hij [[Joris Ivens]], die hem enthousiast maakt voor het smalfilmen. Nadat zijn ouders naar Rotterdam zijn verhuisd wordt hij actief lid van de [[Nederlandse Smalfilm Liga]]. Jaap behoort onder meer tot de vriendenkring van voorzitter [[Leo Krijn]], de filmende tandarts [[Johann G. Hunningher]] en [[Dick Boer]], uitgever van het maandblad ''Het Veerwerk''. Hij komt in dienst van Gevaert, een dienstverband dat door de oorlog noodgedwongen wordt beëindigd.

Samen met zijn vrouw overleeft hij de kampen Westerbork en Bergen-Belsen, onder meer door zijn fotografische werkzaamheden. Na de oorlog wordt hij directeur bij Hijmans Fotohandel in Den Haag. In Singapore was Jaap bij de Trading Company Holland werkzaam als hoofd van de foto-importafdeling. Terug in Nederland werd hij medeoprichter en directeur van Transcontinenta (o.a. import Anscofilms). In 1964 werd hij internationaal verkoopleider bij de fotografische industrie DALCO in Soestduinen en in 1968 stichtte hij zijn eigen PR bureau en later ook zijn succesvolle congresbureau "Congresco". Hij is met zijn vrouw Helena in Soest blijven wonen en is in 2000 op bijna 87-jarige leeftijd overleden. Zij overleefde hem nog 6 jaar.

Zijn 16mm filmcollectie bevat onder andere ''[[Het ontwaken der stad]]'' uit 1930 en ''[[Bridge]]'', waarmee hij in 1936 een 3e prijs behaalt bij de [[Nederlandse Smalfilm Liga]].

[[Category:Personen|Heer, Jaap de]]
[[Category:Amateurfilmer|Heer, Jaap de]]

Jaap de Heer

2014-01-31T15:57:42Z

Vkuypers:

{{ Infobox Persoon
| illustratie = Jaap_de_Heer.jpeg
| naam = Jaap de Heer
| geboorte_datum = 3 april 1913
| geboorte_plaats = Nijmegen
| overlijden_datum =
| overlijden_plaats =
| functies = [[:category:amateurfilmer|amateurfilmer]]
| bekend_van = ''[[Het ontwaken der stad]]'', ''[[Bridge]]''
| periode_actief = 1930-1936
| werkt_samen_met =
| trivia =
| onderschrift = Jaap de Heer
| externe_info = [http://www.amateurfilmplatform.nl/movies/search/creator/Heer%2C%20Jaap%20de Jaap de Heer op het Amateurfilm Platform]
| catalogus = [[Jaap de Heer in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Jaap de Heer]]
}}

Het vastleggen van de wereld om hem heen is bij Jaap de Heer vroeg begonnen. Zijn vader is vertegenwoodiger van C.A. Ivens, later CAPI. Hier krijgt Jaap op zes-jarige leeftijd zijn eerste fototoestel. Hij verhuist naar Amsterdam en wordt op 16-jarige leeftijd leerling in de winkel van CAPI in de Amsterdamse Kalverstraat. Hier ontmoet hij [[Joris Ivens]], die hem enthousiast maakt voor het smalfilmen. Nadat zijn ouders naar Rotterdam zijn verhuisd wordt hij actief lid van de [[Nederlandse Smalfilm Liga]]. Jaap behoort onder meer tot de vriendenkring van voorzitter [[Leo Krijn]], de filmende tandarts [[Johann G. Hunningher]] en [[Dick Boer]], uitgever van het maandblad ''Het Veerwerk''. Hij komt in dienst van Gevaert, een dienstverband dat door de oorlog noodgedwongen wordt beëindigd.

Samen met zijn vrouw overleeft hij de kampen Westerbork en Bergen-Belsen, onder meer door zijn fotografische werkzaamheden. Na de oorlog wordt hij directeur bij Hijmans Fotohandel in Den Haag, werkt bij de Holland Trading Company in Singapore en is hij directeur van Transcontinenta (Ansco films) in Amsterdam. Tot zijn 65-jarige leeftijd heeft hij een eigen pr-bureau.

Zijn 16mm filmcollectie bevat onder andere ''[[Het ontwaken der stad]]'' uit 1930 en ''[[Bridge]]'', waarmee hij in 1936 een 3e prijs behaalt bij de [[Nederlandse Smalfilm Liga]].

[[Category:Personen|Heer, Jaap de]]
[[Category:Amateurfilmer|Heer, Jaap de]]

Bestand:Jaap de Heer.jpeg

2014-01-31T15:56:56Z

Vkuypers: Foto uit het privéarchief van familie De Heer. Valt niet onder CC-licentie.

Foto uit het privéarchief van familie De Heer. Valt niet onder CC-licentie.

Zen, facets of Japanese religions

2014-01-24T09:27:53Z

Vkuypers: /* Makers */

{{ Infobox Productie
| periode = ongedateerd
| archief_link = [http://zoeken.beeldengeluid.nl/internet/index.aspx?ChapterID=1164&searchText=Zen,%20facets%20of%20Japanese%20religions Beeld en Geluid]
| makers = [[#Makers|Makers]]
| achtergrond_info =
| genre = [[:Category:amateurfilm|amateurfilm]], [[:Category:reportage|reportage]]
| decennia = ongedateerd
| medium = film
| externe_info =
}}

[[Afbeelding:Zen facets of Japanese religions titel.jpg]] [[Afbeelding:Zen facets of Japanese religions.jpg]]
 
=== Beschrijving ===

Amateurfilm over zenboeddhisme. Shots van het dagelijks leven van boeddhisten, hun levensstijl en traditionele dansen.

=== Makers ===

Maker [[IJsbrand Rogge]].

----

[[Category: amateurfilm]] [[Category: reportage]]

[[category: Productielijst Z]]

IJsbrand Rogge

2014-01-24T09:27:17Z

Vkuypers:

{{ Infobox Persoon
| illustratie = IJsbrandRogge.jpg
| naam = IJsbrand Cornelius Rogge
| geboorte_datum = 27 mei 1929
| geboorte_plaats = Amsterdam
| overlijden_datum =
| overlijden_plaats =
| functies = [[:Category:Amateurfilmer|amateurfilmer]]
| bekend_van = ''[[Hong Kong office]]'', ''[[Rain]]'', ''[[Sago Lane]]'', [[Zen, facets of Japanese religions]]
| periode_actief = jaren veertig - heden
| werkt_samen_met =
| trivia =
| onderschrift = IJsbrand Rogge
| externe_info = [http://www.youtube.com/user/MichaelRogge Eigen YouTube kanaal]
| catalogus = [[IJsbrand Rogge in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van IJsbrand Rogge]]
}}

IJsbrand Rogge is een amateurfilmer die vooral heeft gefilmd in Azië in de jaren vijftig en zestig. Sinds 2007 is hij actief op YouTube waar zijn kanaal met filmpjes uit Japan, Hongkong en Nederland door een paar miljoen mensen bekeken wordt.

'''Jeugd en opleiding'''

Rogges vader is geoloog die in Indonesië concessies heeft gehad in goud en diamanten. Na dertig jaar keert hij terug naar Nederland. In de crisisjaren leeft de familie van de steun, aangezien bijna al het geld in de krach verloren is gegaan. Desondanks weet vader films en apparatuur aan te schaffen. Regelmatig worden er thuis zelfgemaakte films vertoond, die IJsbrand Rogge achteraf primitief noemt. Een film die zijn vader op een veiling heeft gekocht, ''[[De zeven vloeken]]'' maakt wel diepe indruk op hem, vanwege het gebruik van close-ups.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog zoekt IJsbrand Rogge in tweedehands winkels naar films en apparatuur. Hij raakt gefascineerd door het idee van een ''cine home'', een soort bioscoopzaal, zoals beschreven in ''Het Smalfilmboek'' (1939) van Dick Boer. Het dichtstbij komen de vertoningen van zijn oom, bij wie hij in Deventer een deel van de oorlogsjaren verblijft.

Op de MULO in Bussum volgt Rogge een opleiding voor bankmedewerkers. Verder studeren zit er vanwege geldgebrek niet in en dus solliciteert hij bij een bank. In 1949 wordt hij door de Nederlands-Indische Handelsbank uitgezonden naar Hong Kong, waar hij zes jaar verblijft. Na een half jaar verlof in Nederland vertrekt hij in 1955 voor zes jaar naar Japan.

'''Verblijf in Hong Kong (1949-1954)'''

Voor zijn vertrek naar Hong Kong koopt Rogge zijn eerste filmcamera, met de bedoeling voor zijn ouders een verslag te maken van zijn belevenissen zo ver van huis. Collega’s nemen de films mee naar Nederland. Aanvankelijk legt hij slechts zijn omgeving vast, maar op verzoek van zijn ouders maakt hij later opnames van zijn werk bij de bank. Een voorbeeld hiervan is ''[[Hong Kong office]]'' (1952), een film die hij samen met collega’s maakt.

Zijn ambities als filmmaker worden aangewakkerd door zijn participatie bij de oprichting en latere voorzitterschap van een amateur cine club. Zijn films vallen in de smaak en hij wint een aantal prijzen. Hij begint ook films te maken die niet per se voor het thuisfront zijn bedoeld. Met zijn nieuwe 16mm camera maakt hij in 1952 ''[[Rain]]'', een impressie van Hong Kong in de regen. Hij overweegt professioneel filmmaker te worden en begint films in opdracht te maken. Daarnaast legt hij een verwoestende brand vast die op kerstavond 1953 duizenden Chinese vluchtelingen van hun woning berooft.

'''Verblijf in Japan (1955-1961)'''

Vanaf 1955 verblijft Rogge voor de bank in Japan. Daar biedt hij, op verzoek van het consulaat, onderdak aan fotograaf Ed van der Elsken en zijn vrouw Gerda. De fotograaf spoort hem aan zijn baan op te zeggen zodat hij zich volledig op het filmen kan toeleggen. In 1960 hakt hij de knoop door en gaat hij reizen door Japan. Hij maakt een film over het oude Japan en de modernisering.

Daarna filmt hij bijzondere plekken in het Verre Oosten. De film ''[[Sago Lane]]’’ (1960) toont een straat in Singapore waar families hun ouderen onderbrengen. Daar hebben ze overigens uitzicht op timmerlieden die doodskisten maken…

'''Amateurfilmer'''

Zijn films uit het Verre Oosten vinden weinig aftrek bij de Nederlandse omroepen. Als een van zijn opdrachtgevers bovendien failliet gaat, besluit Rogge rond 1965 het professioneel filmen voor gezien te houden.

Hij houdt zich bezig met onroerend goed in Alicante en filmt daar zijn dagelijkse omgeving. Ook de kinderen van zijn broer worden vastgelegd. Later koopt hij een HD-camera waarmee hij de uitstapjes en cruises met zijn vriend registreert.

Wanneer de zoon van zijn broer de filmpjes van vroeger weer eens wil zien, komt er weer belangstelling voor het oude materiaal. Rogge monteert zijn materiaal opnieuw en voorziet het van nieuw geluid, muziek en tekst.

'''YouTube'''

In 2007 zet Rogge een aantal van zijn filmpjes op video website YouTube. Dan blijkt hoe zeldzaam filmmateriaal van Hong Kong uit de jaren vijftig is. Hij krijgt veel reacties en het materiaal wordt dusdanig goed bekeken dat hij zijn eigen kanaal krijgt aangeboden. Voor elke duizend klikken krijgt Rogge één euro, wat hem per dag zo’n zeven euro oplevert. Hij plaatst ongeveer tien filmpjes per maand. Naast zijn eigen materiaal plaatst hij ook films die hij op internetveilingen koopt. Bovendien bewerkt hij films die op sites van universiteiten naar zijn zeggen 'een sluimerend bestaan leiden'. Na zijn aanpassingen, waaronder nieuwe tekst, geluid en rechtenvrije muziek, worden ze vaker aangeklikt.

Zijn films promoot hij op het forum voor de Nederlandse Vereniging Hong Kong. Naast met de leden van dit forum is hij ook regelmatig in contact met het Hong Kong Film Archive, waar veel van zijn materiaal wordt gedigitaliseerd. Het archief heeft belangstelling voor zijn 16mm materiaal van de stad uit de jaren vijftig, wat vrij zeldzaam blijkt te zijn. 
Door zijn tijd in het buitenland weet hij dat IJsbrand geen aansprekende internationale naam is. Daarom noemt hij zich online ''Michael'', een naam die hem is aangeraden door een Javaanse goeroe.

'''Andere interesses'''

Aan die goeroe houdt hij niet alleen zijn pseudoniem over, maar ook een interesse voor oosterse filosofie. Hij schrijft hij over op de website [http://wichm.home.xs4all.nl/ Man and the Unknown].
Verder houdt hij zich bezig met astrologie.

[[Category:Personen|Rogge, IJsbrand]] [[Category:Amateurfilmer|Rogge, IJsbrand]]

IJsbrand Rogge

2014-01-21T16:17:04Z

Vkuypers:

{{ Infobox Persoon
| illustratie = IJsbrandRogge.jpg
| naam = IJsbrand Cornelius Rogge
| geboorte_datum = 27 mei 1929
| geboorte_plaats = Amsterdam
| overlijden_datum =
| overlijden_plaats =
| functies = [[:Category:Amateurfilmer|amateurfilmer]]
| bekend_van = ''[[Hong Kong office]]'', ''[[Rain]]'', ''[[Sago Lane]]''
| periode_actief = jaren veertig - heden
| werkt_samen_met =
| trivia =
| onderschrift = IJsbrand Rogge
| externe_info = [http://www.youtube.com/user/MichaelRogge Eigen YouTube kanaal]
| catalogus = [[IJsbrand Rogge in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van IJsbrand Rogge]]
}}

IJsbrand Rogge is een amateurfilmer die vooral heeft gefilmd in Azië in de jaren vijftig en zestig. Sinds 2007 is hij actief op YouTube waar zijn kanaal met filmpjes uit Japan, Hongkong en Nederland door een paar miljoen mensen bekeken wordt.

'''Jeugd en opleiding'''

Rogges vader is geoloog die in Indonesië concessies heeft gehad in goud en diamanten. Na dertig jaar keert hij terug naar Nederland. In de crisisjaren leeft de familie van de steun, aangezien bijna al het geld in de krach verloren is gegaan. Desondanks weet vader films en apparatuur aan te schaffen. Regelmatig worden er thuis zelfgemaakte films vertoond, die IJsbrand Rogge achteraf primitief noemt. Een film die zijn vader op een veiling heeft gekocht, ''[[De zeven vloeken]]'' maakt wel diepe indruk op hem, vanwege het gebruik van close-ups.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog zoekt IJsbrand Rogge in tweedehands winkels naar films en apparatuur. Hij raakt gefascineerd door het idee van een ''cine home'', een soort bioscoopzaal, zoals beschreven in ''Het Smalfilmboek'' (1939) van Dick Boer. Het dichtstbij komen de vertoningen van zijn oom, bij wie hij in Deventer een deel van de oorlogsjaren verblijft.

Op de MULO in Bussum volgt Rogge een opleiding voor bankmedewerkers. Verder studeren zit er vanwege geldgebrek niet in en dus solliciteert hij bij een bank. In 1949 wordt hij door de Nederlands-Indische Handelsbank uitgezonden naar Hong Kong, waar hij zes jaar verblijft. Na een half jaar verlof in Nederland vertrekt hij in 1955 voor zes jaar naar Japan.

'''Verblijf in Hong Kong (1949-1954)'''

Voor zijn vertrek naar Hong Kong koopt Rogge zijn eerste filmcamera, met de bedoeling voor zijn ouders een verslag te maken van zijn belevenissen zo ver van huis. Collega’s nemen de films mee naar Nederland. Aanvankelijk legt hij slechts zijn omgeving vast, maar op verzoek van zijn ouders maakt hij later opnames van zijn werk bij de bank. Een voorbeeld hiervan is ''[[Hong Kong office]]'' (1952), een film die hij samen met collega’s maakt.

Zijn ambities als filmmaker worden aangewakkerd door zijn participatie bij de oprichting en latere voorzitterschap van een amateur cine club. Zijn films vallen in de smaak en hij wint een aantal prijzen. Hij begint ook films te maken die niet per se voor het thuisfront zijn bedoeld. Met zijn nieuwe 16mm camera maakt hij in 1952 ''[[Rain]]'', een impressie van Hong Kong in de regen. Hij overweegt professioneel filmmaker te worden en begint films in opdracht te maken. Daarnaast legt hij een verwoestende brand vast die op kerstavond 1953 duizenden Chinese vluchtelingen van hun woning berooft.

'''Verblijf in Japan (1955-1961)'''

Vanaf 1955 verblijft Rogge voor de bank in Japan. Daar biedt hij, op verzoek van het consulaat, onderdak aan fotograaf Ed van der Elsken en zijn vrouw Gerda. De fotograaf spoort hem aan zijn baan op te zeggen zodat hij zich volledig op het filmen kan toeleggen. In 1960 hakt hij de knoop door en gaat hij reizen door Japan. Hij maakt een film over het oude Japan en de modernisering.

Daarna filmt hij bijzondere plekken in het Verre Oosten. De film ''[[Sago Lane]]’’ (1960) toont een straat in Singapore waar families hun ouderen onderbrengen. Daar hebben ze overigens uitzicht op timmerlieden die doodskisten maken…

'''Amateurfilmer'''

Zijn films uit het Verre Oosten vinden weinig aftrek bij de Nederlandse omroepen. Als een van zijn opdrachtgevers bovendien failliet gaat, besluit Rogge rond 1965 het professioneel filmen voor gezien te houden.

Hij houdt zich bezig met onroerend goed in Alicante en filmt daar zijn dagelijkse omgeving. Ook de kinderen van zijn broer worden vastgelegd. Later koopt hij een HD-camera waarmee hij de uitstapjes en cruises met zijn vriend registreert.

Wanneer de zoon van zijn broer de filmpjes van vroeger weer eens wil zien, komt er weer belangstelling voor het oude materiaal. Rogge monteert zijn materiaal opnieuw en voorziet het van nieuw geluid, muziek en tekst.

'''YouTube'''

In 2007 zet Rogge een aantal van zijn filmpjes op video website YouTube. Dan blijkt hoe zeldzaam filmmateriaal van Hong Kong uit de jaren vijftig is. Hij krijgt veel reacties en het materiaal wordt dusdanig goed bekeken dat hij zijn eigen kanaal krijgt aangeboden. Voor elke duizend klikken krijgt Rogge één euro, wat hem per dag zo’n zeven euro oplevert. Hij plaatst ongeveer tien filmpjes per maand. Naast zijn eigen materiaal plaatst hij ook films die hij op internetveilingen koopt. Bovendien bewerkt hij films die op sites van universiteiten naar zijn zeggen 'een sluimerend bestaan leiden'. Na zijn aanpassingen, waaronder nieuwe tekst, geluid en rechtenvrije muziek, worden ze vaker aangeklikt.

Zijn films promoot hij op het forum voor de Nederlandse Vereniging Hong Kong. Naast met de leden van dit forum is hij ook regelmatig in contact met het Hong Kong Film Archive, waar veel van zijn materiaal wordt gedigitaliseerd. Het archief heeft belangstelling voor zijn 16mm materiaal van de stad uit de jaren vijftig, wat vrij zeldzaam blijkt te zijn. 
Door zijn tijd in het buitenland weet hij dat IJsbrand geen aansprekende internationale naam is. Daarom noemt hij zich online ''Michael'', een naam die hem is aangeraden door een Javaanse goeroe.

'''Andere interesses'''

Aan die goeroe houdt hij niet alleen zijn pseudoniem over, maar ook een interesse voor oosterse filosofie. Hij schrijft hij over op de website [http://wichm.home.xs4all.nl/ Man and the Unknown].
Verder houdt hij zich bezig met astrologie.

[[Category:Personen|Rogge, IJsbrand]] [[Category:Amateurfilmer|Rogge, IJsbrand]]

Bestand:IJsbrandRogge.jpg

2014-01-21T16:14:41Z

Vkuypers: Foto uit de privécollectie. Valt niet onder de CC licentie.

Foto uit de privécollectie. Valt niet onder de CC licentie.

Louis Maurenbrecher

2014-01-21T16:09:23Z

Vkuypers:

{{ Infobox Persoon
| illustratie =
| naam = Louis Lucien Angèle Maurenbrecher
| geboorte_datum = 17 maart 1904
| geboorte_plaats = Tjimahi, Java
| overlijden_datum = 2 juni 1975
| overlijden_plaats = Bondowoso
| functies = [[:category:amateurfilmer|amateurfilmer]]
| bekend_van =
| periode_actief = 1935-1954
| werkt_samen_met =
| trivia =
| onderschrift =
| externe_info = [http://www.amateurfilmplatform.nl/movies/search/creator/Maurenbrecher%2C%20L.L.A. Louis Lucien Angèle Maurenbrecher op het Amateurfilm Platform]
| catalogus = [[Louis Lucien Angèle Maurenbrecher in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Louis Lucien Angèle Maurenbrecher]]
}}

Louis Lucien Angèle Maurenbrecher is geboren op Tjimahi, Java, in 1904 als zoon van een militair gezaghebber. Hij volgt de H.B.S. te Bandoeng en Soerabaja, wordt toegelaten tot de studie voor Bestuursambtenaar en volgt Indologie te Leiden. In 1930 treedt hij in dienst bij de Algemene Bestuursdienst in Djombang (Oost-Java). Hij trouwt in datzelfde jaar met Joyce Lucy Brain. Een jaar later wordt hun eerste dochter, Femke Joyce, in Modjokerto geboren. Maurenbrecher krijgt in 1937 recht op 13 maanden verlof, die hij doorbrengt in Naarden. In mei 1938 wordt hij tot Controleur Kolonisatie benoemd. Hij loopt eerst 'stage' op Tandjong Karang, Lampongse districten. In juli van dat jaar wordt hij geplaatst in Masamba, Zuid-Celebes, waar Javaanse gezinnen vanaf het overbevolkte Java worden verhuisd naar minder dichtbevolkte gebieden 
In 1942 wordt hij geïnterneerd door de Japanners en in het krijgsgevangenenkamp te Makassar geplaatst. In 1944 brengen ze hem over naar een burgergeïnterneerdenkamp in ParePare, van waaruit hij na bombardementen wordt verplaatst naar een boskamp bij Bodjo in oktober 1944 en een boskamp bij Balokan in 1945. 
Na de capitulatie van Japan organiseert hij mee het bestuur te Makassar en brengt in 1947 zes maanden recuperatieverlof door in Naarden. Hij wordt in december dat jaar belast met het bestuur over de Ommelanden van Batavia en op 25 augustus 1948 overgeplaatst naar Poerwakarta. In 1950 volgen weer 11 maanden verlof wegens langdurige dienst in Naarden. Zijn laatste werkperiode,van 1950 tot 1954, brengt hij door in vaste dienst van het Gouvernement van Nieuw-Guinea, waar hij benoemd wordt tot Resident van West Nieuw-Guinea te Sorong. Op 1 april 1954 gaat hij met pensioen. 
Hij heeft een grote interesse in de natuur, in handenarbeid en in sport en is daarbij ook een begenadigd amateurfotograaf en cineast.

De amateurfilms van Maurenbrecher zijn merendeels gemaakt tussen 1937 en 1939 en spelen zich deels af in Nederlands-Indië, deels in Nederland als Maurenbrecher met verlof is. Hij filmt zijn familie bij allerlei uitstapjes en bezoeken maar heeft ook oog voor de natuur en de lokale bevolking van Nederlands-Indië. De films zijn over het algemeen zwart-wit. Er is een klein fragment in kleur uit 1937 van een herfstwandeling van de familie.

[[Category:Personen|Maurenbrecher, Louis]]
[[Category:Amateurfilmer|Maurenbrecher, Louis]]

Louis Maurenbrecher

2014-01-21T16:08:06Z

Vkuypers:

{{ Infobox Persoon
| illustratie =
| naam = Louis Lucien Angèle Maurenbrecher
| geboorte_datum = 17 maart 1904
| geboorte_plaats = Tjimahi, Java
| overlijden_datum = 2 juni 1975
| overlijden_plaats = Bondowoso
| functies = [[:category:amateurfilmer|amateurfilmer]]
| bekend_van =
| periode_actief = 1935-1954
| werkt_samen_met =
| trivia =
| onderschrift =
| externe_info = [http://www.amateurfilmplatform.nl/movies/search/creator/Maurenbrecher%2C%20L.L.A. Louis Lucien Angèle Maurenbrecher op het Amateurfilm Platform]
| catalogus = [[Louis Lucien Angèle Maurenbrecher in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Louis Lucien Angèle Maurenbrecher]]
}}

Louis Lucien Angèle Maurenbrecher is geboren op Tjimahi, Java, in 1904 als zoon van een militair gezaghebber. Hij volgt de H.B.S. te Bandoeng en Soerabaja, wordt toegelaten tot de studie voor Bestuursambtenaar en volgt Indologie te Leiden. In 1930 treedt hij in dienst bij de Algemene Bestuursdienst in Djombang (Oost-Java). Hij trouwt in datzelfde jaar met Joyce Lucy Brain. Een jaar later wordt hun eerste dochter, Femke Joyce, in Modjokerto geboren. Maurenbrecher krijgt in 1937 recht op 13 maanden verlof, die hij doorbrengt in Naarden. In mei 1938 wordt hij tot Controleur Kolonisatie benoemd. Hij loopt eerst 'stage' op Tandjong Karang, Lampongse districten. In juli van dat jaar wordt hij geplaatst in Masamba, Zuid-Celebes, waar Javaanse gezinnen vanaf het overbevolkte Java worden verhuisd naar minder dicht bevolkte gebieden 
In 1942 wordt hij geïnterneerd door de Japanners en in het krijgsgevangenenkamp te Makassar geplaatst. In 1944 brengen ze hem over naar een burgergeïnterneerdenkamp in ParePare, van waaruit hij na bombardementen wordt verplaatst naar een boskamp bij Bodjo in oktober 1944 en een boskamp bij Balokan in 1945. 
Na de capitulatie van Japan organiseert hij mee het bestuur te Makassar en brengt in 1947 zes maanden recuperatieverlof door in Naarden. Hij wordt in december dat jaar belast met het bestuur over de Ommelanden van Batavia en op 25 augustus 1948 overgeplaatst naar Poerwakarta. In 1950 volgen weer 11 maanden verlof wegens langdurige dienst in Naarden. Zijn laatste werkperiode,van 1950 tot 1954, brengt hij door in vaste dienst van het Gouvernement van Nieuw-Guinea, waar hij benoemd wordt tot Resident van West Nieuw-Guinea te Sorong. Op 1 april 1954 gaat hij met pensioen. 
Hij heeft een grote interesse in de natuur, in handenarbeid en in sport en is daarbij ook een begenadigd amateurfotograaf en cineast.

De amateurfilms van Maurenbrecher zijn merendeels gemaakt tussen 1937 en 1939 en spelen zich deels af in Nederlands-Indië, deels in Nederland als Maurenbrecher met verlof is. Hij filmt zijn familie bij allerlei uitstapjes en bezoeken maar heeft ook oog voor de natuur en de lokale bevolking van Nederlands-Indië. De films zijn over het algemeen zwart-wit. Er is een klein fragment in kleur uit 1937 van een herfstwandeling van de familie.

[[Category:Personen|Maurenbrecher, Louis]]
[[Category:Amateurfilmer|Maurenbrecher, Louis]]

Louis Maurenbrecher

2014-01-21T16:07:24Z

Vkuypers:

{{ Infobox Persoon
| illustratie =
| naam = Louis Lucien Angèle Maurenbrecher
| geboorte_datum = 17 maart 1904
| geboorte_plaats = Tjimahi, Java
| overlijden_datum = 2 juni 1975
| overlijden_plaats = Bondowoso
| functies = [[:category:amateurfilmer|amateurfilmer]]
| bekend_van =
| periode_actief = 1935-1954
| werkt_samen_met =
| trivia =
| onderschrift =
| externe_info = [http://www.amateurfilmplatform.nl/movies/search/creator/Maurenbrecher%2C%20L.L.A. Louis Lucien Angèle Maurenbrecher op het Amateurfilm Platform]
| catalogus = [[Louis Lucien Angèle Maurenbrecher in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Louis Lucien Angèle Maurenbrecher]]
}}

Louis Lucien Angèle Maurenbrecher is geboren op Tjimahi, Java, in 1904 als zoon van een militair gezaghebber. Hij volgt de H.B.S. te Bandoeng en Soerabaja, wordt toegelaten tot de studie voor Bestuursambtenaar en volgt Indologie te Leiden. In 1930 treedt hij in dienst bij de Algemene Bestuursdienst in Djombang (Oost-Java). Hij trouwt in datzelfde jaar met Joyce Lucy Brain. Een jaar later wordt hun eerste dochter, Femke Joyce, in Modjokerto geboren. Maurenbrecher krijgt in 1937 recht op 13 maanden verlof, die hij doorbrengt in Naarden. In mei 1938 wordt hij tot Controleur Kolonisatie benoemd en loopt hij eerst 'stage' op Tandjong Karang, Lampongse districten. In juli van dat jaar wordt hij geplaatst in Masamba, Zuid-Celebes, waar Javaanse gezinnen vanaf het overbevolkte Java worden verhuisd naar minder dicht bevolkte gebieden 
In 1942 wordt hij geïnterneerd door de Japanners en in het krijgsgevangenenkamp te Makassar geplaatst. In 1944 brengen ze hem over naar een burgergeïnterneerdenkamp in ParePare, van waaruit hij na bombardementen wordt verplaatst naar een boskamp bij Bodjo in oktober 1944 en een boskamp bij Balokan in 1945. 
Na de capitulatie van Japan organiseert hij mee het bestuur te Makassar en brengt in 1947 zes maanden recuperatieverlof door in Naarden. Hij wordt in december dat jaar belast met het bestuur over de Ommelanden van Batavia en op 25 augustus 1948 overgeplaatst naar Poerwakarta. In 1950 volgen weer 11 maanden verlof wegens langdurige dienst in Naarden. Zijn laatste werkperiode,van 1950 tot 1954, brengt hij door in vaste dienst van het Gouvernement van Nieuw-Guinea, waar hij benoemd wordt tot Resident van West Nieuw-Guinea te Sorong. Op 1 april 1954 gaat hij met pensioen. 
Hij heeft een grote interesse in de natuur, in handenarbeid en in sport en is daarbij ook een begenadigd amateurfotograaf en cineast.

De amateurfilms van Maurenbrecher zijn merendeels gemaakt tussen 1937 en 1939 en spelen zich deels af in Nederlands-Indië, deels in Nederland als Maurenbrecher met verlof is. Hij filmt zijn familie bij allerlei uitstapjes en bezoeken maar heeft ook oog voor de natuur en de lokale bevolking van Nederlands-Indië. De films zijn over het algemeen zwart-wit. Er is een klein fragment in kleur uit 1937 van een herfstwandeling van de familie.

[[Category:Personen|Maurenbrecher, Louis]]
[[Category:Amateurfilmer|Maurenbrecher, Louis]]

Louis Maurenbrecher

2014-01-21T15:46:56Z

Vkuypers:

{{ Infobox Persoon
| illustratie =
| naam = Louis Lucien Angèle Maurenbrecher
| geboorte_datum = 17 maart 1904
| geboorte_plaats = Tjimahi, Java
| overlijden_datum = 2 juni 1975
| overlijden_plaats = Bondowoso
| functies = [[:category:amateurfilmer|amateurfilmer]]
| bekend_van =
| periode_actief = 1935-1954
| werkt_samen_met =
| trivia =
| onderschrift =
| externe_info = [http://www.amateurfilmplatform.nl/movies/search/creator/Maurenbrecher%2C%20L.L.A. Louis Lucien Angèle Maurenbrecher op het Amateurfilm Platform]
| catalogus = [[Louis Lucien Angèle Maurenbrecher in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Louis Lucien Angèle Maurenbrecher]]
}}

Louis Lucien Angèle Maurenbrecher is geboren op Tjimahi, Java, in 1904 als zoon van een militair gezaghebber. Hij volgt de H.B.S. te Bandoeng en Soerabaja, wordt toegelaten tot de studie voor Bestuursambtenaar en volgt Indologie te Leiden. In 1930 treedt hij in dienst bij de Algemene Bestuursdienst in Djombang (Oost-Java). Hij trouwt in datzelfde jaar met Joyce Lucy Brain. Een jaar later wordt hun eerste dochter, Femke Joyce, in Modjokerto geboren. Maurenbrecher wordt in 1933 tot controleur B.B. benoemd te Wonosari en krijgt in 1937 recht op 13 maanden verlof, die hij doorbrengt in Naarden. In mei 1938 neemt hij zijn kolonisatiewerkzaamheden weer op te Tandjong Karang, Lampongse districten en wordt in juli van dat jaar geplaatst in Masamba, Zuid-Celebes. 
In 1942 wordt hij geïnterneerd door de Japanners en in het krijgsgevangenenkamp te Makassar geplaatst. In 1944 brengen ze hem over naar een burgergeïnterneerdenkamp in ParePare, van waaruit hij na bombardementen wordt verplaatst naar een boskamp bij Bodjo in oktober 1944 en een boskamp bij Bolokan in 1945. 
Na de capitulatie van Japan organiseert hij mee het bestuur te Makassar en brengt in 1947 zes maanden recuperatieverlof door in Naarden. Hij wordt in december dat jaar belast met het bestuur over de Ommelanden van Batavia en op 25 augustus 1948 overgeplaatst naar Poerwakarta. In 1950 volgen weer 11 maanden verlof wegens langdurige dienst in Naarden. Zijn laatste werkperiode,van 1950 tot 1954, brengt hij door in vaste dienst van het Gouvernement van Nieuw-Guinea, waar hij benoemd wordt tot Resident van West Nieuw-Guinea te Sorong. Op 1 april 1954 gaat hij met pensioen. 
Hij heeft een grote interesse in de natuur, in handenarbeid en in sport en is daarbij ook een begenadigd amateurfotograaf en cineast.

De amateurfilms van Maurenbrecher zijn merendeels gemaakt tussen 1937 en 1939 en spelen zich deels af in Nederlands-Indië, deels in Nederland als Maurenbrecher met verlof is. Hij filmt zijn familie bij allerlei uitstapjes en bezoeken maar heeft ook oog voor de natuur en de lokale bevolking van Nederlands-Indië. De films zijn over het algemeen zwart-wit. Er is een klein fragment in kleur uit 1937 van een herfstwandeling van de familie.

[[Category:Personen|Maurenbrecher, Louis]]
[[Category:Amateurfilmer|Maurenbrecher, Louis]]

Louis Maurenbrecher

2014-01-21T15:42:05Z

Vkuypers:

{{ Infobox Persoon
| illustratie =
| naam = Louis Lucien Angèle Maurenbrecher
| geboorte_datum = 17 maart 1904
| geboorte_plaats = Tjimahi, Java
| overlijden_datum = 2 juni 1975
| overlijden_plaats = Bondowoso
| functies = [[:category:amateurfilmer|amateurfilmer]]
| bekend_van =
| periode_actief = 1935-1954
| werkt_samen_met =
| trivia =
| onderschrift =
| externe_info = [http://www.amateurfilmplatform.nl/movies/search/creator/Maurenbrecher%2C%20L.L.A. Louis Lucien Angèle Maurenbrecher op het Amateurfilm Platform]
| catalogus = [[Louis Lucien Angèle Maurenbrecher in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Louis Lucien Angèle Maurenbrecher]]
}}

Louis Lucien Angèle Maurenbrecher is geboren op Tjimahi, Java, in 1904 als zoon van een militair gezaghebber. Hij volgt de H.B.S. te Bandoeng en Soerabaja, wordt toegelaten tot de studie voor Bestuursambtenaar en volgt Indologie te Leiden. In 1930 treedt hij in dienst bij de Algemene Bestuursdienst in Djombang (Oost-Java). Hij trouwt in datzelfde jaar met Joyce Lucy Brain. Een jaar later wordt hun eerste dochter, Femke Joyce, in Modjokerto geboren. Maurenbrecher wordt in 1933 tot controleur B.B. benoemd te Wonosari en krijgt in 1937 recht op 13 maanden verlof, die hij doorbrengt in Naarden. In mei 1938 neemt hij zijn kolonisatiewerkzaamheden weer op te Tandjong Karang, Lampongse districten en wordt in juli van dat jaar geplaatst in Masamba, Zuid-Celebes. 
In 1942 wordt hij geïnterneerd door de Japanners en in het krijgsgevangenenkamp te Makassar geplaatst. In 1944 brengen ze hem over naar een burgergeïnterneerdenkamp in ParePare, van waaruit hij na bombardementen wordt verplaatst naar een boskamp bij Bodjo in oktober 1944 en een boskamp bij Bolokan in 1945. 
Na de capitulatie van Japan organiseert hji mee het bestuur te Makassar en brengt in 1947 zes maanden recuperatieverlof door in Naarden. Hij wordt in december dat jaar belast met het bestuur over de Ommelanden van Batavia en op 25 augustus 1948 overgeplaatst naar Poerwakarta. In 1950 volgen weer 11 maanden verlof wegens langdurige dienst in Naarden. Zijn laatste werkperiode,van 1950 tot 1954, brengt hij door in vaste dienst van het Gouvernement van Nieuw-Guinea, waar hij benoemd wordt tot Resident van West Nieuw-Guinea te Sorong. Op 1 april 1954 gaat hij met pensioen. 
Hji heeft een grote interesse in de natuur, in handenarbeid en in sport en is daarbij ook een begenadigd amateurfotograaf en cineast.

De amateurfilms van Maurenbrecher zijn merendeels gemaakt tussen 1937 en 1939 en spelen zich deels af in Nederlands-Indië, deels in Nederland als Maurenbrecher met verlof is. Hij filmt zijn familie bij allerlei uitstapjes en bezoeken maar heeft ook oog voor de natuur en de lokale bevolking van Nederlands-Indië. De films zijn over het algemeen zwart-wit. Er is een klein fragment in kleur uit 1937 van een herfstwandeling van de familie.

[[Category:Personen|Maurenbrecher, Louis]]
[[Category:Amateurfilmer|Maurenbrecher, Louis]]

Louis Maurenbrecher

2014-01-21T15:41:21Z

Vkuypers:

{{ Infobox Persoon
| illustratie =
| naam = Louis Lucien Angèle Maurenbrecher
| geboorte_datum = 17 maart 1904
| geboorte_plaats = Tjimahi, Java
| overlijden_datum = 2 juni 1975
| overlijden_plaats = Bondowoso
| functies = [[:category:amateurfilmer|amateurfilmer]]
| bekend_van =
| periode_actief = 1935-1954
| werkt_samen_met =
| trivia =
| onderschrift =
| externe_info = [http://www.amateurfilmplatform.nl/movies/search/creator/Maurenbrecher%2C%20L.L.A. Louis Maurenbrecher op het Amateurfilm Platform]
| catalogus = [[Louis Maurenbrecher in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Louis Maurenbrecher]]
}}

Louis Lucien Angèle Maurenbrecher is geboren op Tjimahi, Java, in 1904 als zoon van een militair gezaghebber. Hij volgt de H.B.S. te Bandoeng en Soerabaja, wordt toegelaten tot de studie voor Bestuursambtenaar en volgt Indologie te Leiden. In 1930 treedt hij in dienst bij de Algemene Bestuursdienst in Djombang (Oost-Java). Hij trouwt in datzelfde jaar met Joyce Lucy Brain. Een jaar later wordt hun eerste dochter, Femke Joyce, in Modjokerto geboren. Maurenbrecher wordt in 1933 tot controleur B.B. benoemd te Wonosari en krijgt in 1937 recht op 13 maanden verlof, die hij doorbrengt in Naarden. In mei 1938 neemt hij zijn kolonisatiewerkzaamheden weer op te Tandjong Karang, Lampongse districten en wordt in juli van dat jaar geplaatst in Masamba, Zuid-Celebes. 
In 1942 wordt hij geïnterneerd door de Japanners en in het krijgsgevangenenkamp te Makassar geplaatst. In 1944 brengen ze hem over naar een burgergeïnterneerdenkamp in ParePare, van waaruit hij na bombardementen wordt verplaatst naar een boskamp bij Bodjo in oktober 1944 en een boskamp bij Bolokan in 1945. 
Na de capitulatie van Japan organiseert hji mee het bestuur te Makassar en brengt in 1947 zes maanden recuperatieverlof door in Naarden. Hij wordt in december dat jaar belast met het bestuur over de Ommelanden van Batavia en op 25 augustus 1948 overgeplaatst naar Poerwakarta. In 1950 volgen weer 11 maanden verlof wegens langdurige dienst in Naarden. Zijn laatste werkperiode,van 1950 tot 1954, brengt hij door in vaste dienst van het Gouvernement van Nieuw-Guinea, waar hij benoemd wordt tot Resident van West Nieuw-Guinea te Sorong. Op 1 april 1954 gaat hij met pensioen. 
Hji heeft een grote interesse in de natuur, in handenarbeid en in sport en is daarbij ook een begenadigd amateurfotograaf en cineast.

De amateurfilms van Maurenbrecher zijn merendeels gemaakt tussen 1937 en 1939 en spelen zich deels af in Nederlands-Indië, deels in Nederland als Maurenbrecher met verlof is. Hij filmt zijn familie bij allerlei uitstapjes en bezoeken maar heeft ook oog voor de natuur en de lokale bevolking van Nederlands-Indië. De films zijn over het algemeen zwart-wit. Er is een klein fragment in kleur uit 1937 van een herfstwandeling van de familie.

[[Category:Personen|Maurenbrecher, Louis]]
[[Category:Amateurfilmer|Maurenbrecher, Louis]]

Jan van Weeszenberg

2014-01-21T10:23:02Z

Vkuypers:

{{
Infobox Persoon
| illustratie =
| naam = Johannes Cornelis van Weeszenberg
| geboorte_datum = 22 december 1924
| geboorte_plaats =plaats onbekend
| overlijden_datum = 3 april 2010
| overlijden_plaats = plaats onbekend
| functies = [[:category:Amateurfilmer|Amateurfilmer]]
| bekend_van = ''[[De appel]]''
| periode_actief =
| werkt_samen_met =
| trivia = ere-lid NOVA
| gallery =
| onderschrift =
| externe_info = [http://www.archiefnova.com/cineshot/weeszenberg1971.pdf interview met Jan van Weeszenberg]
[http://www.amateurfilmplatform.nl/movies/search/creator/Weeszenberg%2C%20Jan%20van Jan van Weeszenberg op het Amateurfilm Platform]
| catalogus = [[Jan van Weeszenberg in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Jan van Weeszenberg]]
}}

Jan van Weeszenberg is ongetwijfeld de amateurfilmer met de meeste onderscheidingen in Nederland, maar ook ver daarbuiten. Zijn sociaal en politiek geëngageerde satirische tekenfilms zijn in binnen- en buitenland bewonderd en met prijzen onderscheiden. Zijn enthousiasme voor de amateurfilm vindt zijn weerslag in Elseviers grote smalfilmboek dat van zijn hand verschijnt in 1973.

Van Weeszenberg maakt tekenfilms waarin vaak maatschappijkritische onderwerpen centraal staan. Machtsverhoudingen in een maatschappij, vrouwenemancipatie maar ook onderwerpen als dragen van bont, de opkomst van de computer en de gevolgen van luchtvervuiling stipt hij aan. Hij wil de kijker bewust maken en na laten denken over wat er in de wereld gebeurt.

[[Category:Personen|Weeszenberg, Jan van]] [[Category:Amateurfilmer|Weeszenberg, Jan van]]

Emile Timan

2014-01-21T10:21:23Z

Vkuypers:

{{ Infobox Persoon
| illustratie =
| naam = Emile Alfred Timan
| geboorte_datum = 22 november 1917
| geboorte_plaats = onbekend
| overlijden_datum = 18 mei 2011
| overlijden_plaats = onbekend
| functies = [[:category:amateurfilmer|amateurfilmer]]
| bekend_van = ''[[Levensvreugde]]'', ''[[Hofje]]'', ''[[Spiegelstad]]''
| periode_actief = 1938-1954, 1996
| werkt_samen_met =
| trivia =
| onderschrift = Emile Timan
| externe_info = [http://www.amateurfilmplatform.nl/movies/search/creator/Timan%2C%20Emile%20Alfred#creator Emile Timan op het Amateurfilm Platform]
| catalogus = [[Emile Timan in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Emile Timan]]
}}

In de periode dat er nog géén bandrecorders bestonden, is de amateurfilmer aangewezen geweest op heel andere methoden om zijn films van geluid te voorzien. Aanvankelijk worden de films hier en daar begeleid door een pianist, maar sommige filmers draaien live muziek en geluidseffecten met 78 toeren grammofoonplaten op een dubbele draaitafel. Eén van die 'disc-jockeys avant la lettre' is amateurfilmer Emile Timan. Een aantal van zijn 8mm films geven een prachtig tijdsbeeld van het dagelijks leven, zoals [[De Gracht uit 1940]] gefilmd in Leiden.

In 1942 richt Emile Timan de Leidse Smalfilm Liga op.

[[Category:Personen|Timan, Emile]]
[[Category:Amateurfilmer|Timan, Emile]]

Frits Thors

2014-01-21T10:20:09Z

Vkuypers:

{{ Infobox Persoon
| illustratie = FritsThors.JPG
| naam = Frits Thors
| geboorte_datum = 13 september 1909
| geboorte_plaats = Amsterdam
| overlijden_datum =
| overlijden_plaats =
| functies = [[:Category:Omroeper|omroeper]], [[:Category:Nieuwspresentator|nieuwspresentator]], [[:Category:Amateurfilmer | amateurfilmer]], [[:Category:Documentairemaker | documentairemaker]]
| bekend_van = ''[[Journaal|NTS Journaal]]'', ''[[AVRO’s Radiojournaal]]'', ''[[Wereldomroep]]'', ''[[Bevrijdingsfilm]]'' en ''[[Van Wilson tot Nixon]]''
| periode_actief = 1928-1979
| werkt_samen_met = [[Henk van den Broek]], [[Willem van Capellen]], [[Jacques Idserda]], [[Onno Liebert]], [[Pim Reijntjes]], [[Netty Rosenfeld]], [[Guus Weitzel]]
| trivia =
| onderschrift = Frits Thors
| externe_info = [http://www.amateurfilmplatform.nl/movies/search/creator/Thors%2C%20Frits Frits Thors op het Amateurfilm Platform]
| media = <imagemap>
Image:Audio.png|
rect 0 4 26 25 [http://www.beeldengeluidwiki.nl/index.php/Audio:_Frits_Thors Audio fragmenten]
desc none
</imagemap>
Audio fragmenten
<imagemap>
Image:Beeld.png|
rect 0 4 26 25 [http://www.youtube.com/watch?v=rXC1ktFko4w]
desc none
</imagemap>
Frits Thors stelt medewerkers BBC en Radio Oranje voor, 25 april 1946.
| catalogus = [[Frits Thors in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre Frits Thors]]
}}

Thors komt als enthousiast radioamateur in 1928 in dienst van de [[AVRO]]. Oorspronkelijk bij de ''Radiobode'' als assistent-redacteur (tot 1932). Al vrij spoedig wordt hij benaderd om als (hulp)omroeper te fungeren. Hij onderbreekt in 1932 zijn dienstverband bij de AVRO voor een notarisstudie.

In 1934 keert hij terug bij de AVRO als radio-omroeper, omdat [[Guus Weitzel]] om gezondheidsredenen een tijdlang in Davos (Zwitserland) moet verblijven.
In die pioniersjaren betekent de functie van omroeper een geheel andere dan later. De dagdienst (van 8.00 – 24.00 uur) worden ‘gedraaid’ door een omroeper en een technicus, die na acht uur afgelost worden. De omroeper is tevens studiochef, regisseur, uitbetaler van onkosten en gages.

Tevens verzorgt Thors ook (meest muzikale) radioprogramma’s met vooral Engelse artiesten. In 1939 presenteert Thors onder meer het programma ''[[Musicabaret]]'', waarbij omroeper [[Onno Liebert]] hem assisteert. Thors: “Onno en ik hadden een beetje dezelfde stem. We deden onze aankondiging ook wat ‘vrijer’ dan de twee andere omroepers, Guus Weitzel en [[Karel Nort]]”.
In de mobilisatieperiode wordt Thors bij de Kustwacht ingedeeld. Na de Duitse inval in 1940 werkt Thors als regie-assistent voor de kleinkunstprogramma’s van [[Willem van Capellen]]. In 1941 gaat hij vanwege principiële gewetensbezwaren weg bij de radio.

Na de bevrijding wordt Thors gevraagd voor [[Radio Herrijzend Nederland]] als omroeper en maakt hij ook reportages. Zo verzorgt hij een rechtstreeks verslag van de aankomst van de prinsesjes Beatrix, Irene en Margriet op het vliegveld Teugen. Thors legt dit unieke gebeuren bovendien met zijn eigen filmcamera vast. Hij werkt in die periode onder andere samen met [[Netty Rosenfeld]]. Vervolgens solliciteert hij bij de BBC en werkt vier maanden bij de Nederlandse afdeling. Omdat Thors geen huisvesting in Londen kan vinden, keert hij naar Nederland terug. Het buitenland blijft lonken: van 1946 tot 1948 werkt hij als freelancer bij CBC in Montreal (Canada).

Van 1948 tot 1964 is hij werkzaam bij de [[Wereldomroep]]. De eerste acht jaar in de functie chef van de Internationale Dienst. De transcriptiedienst en de Engels- en Spaanstalige uitzendingen vallen onder zijn verantwoordelijkheid. De laatste periode bij de Wereldomroep is hij chef van de Nederlandse Dienst. Onder zijn leiding worden ondermeer de uitzendingen voor zeevarenden verzorgd.

Na een periode bij de televisie keert Thors terug bij de radio en werkt tot 1979, onder andere voor het ''[[AVRO’s Radiojournaal]]''. Bij het bereiken van de zeventigjarige leeftijd besluit Thors te stoppen. Toch wordt hij een enkele maal benaderd om het commentaar bij een serie documentaires in te spreken.

'''De televisiejaren 1965-1972'''

Vanaf 1965 is Thors nieuwslezer bij het ''[[Journaal|NTS-Journaal]]''. Eerst als stem op de achtergrond, later na een screentest voor de camera. Jarenlang is de man met het witte haar en de donkere bril een herkenbare verschijning op het beeldscherm. In 1969 krijgt hij een prijs uitgereikt als duidelijkste spreker. Thors neemt in 1972 afscheid van de televisie.

Henri Beunders schrijft in ''Omroep in Nederland'' (1994): 'Thors was destijds een van de populairste Nederlanders. Bij zijn afscheid in 1972 werd veel gespeculeerd over het geheim van zijn roem. Zijn haar -'Witte de Wit' werd hij genoemd - zijn keurige spraak die hem een prijs opleverde van de vereniging van slechthorenden, en zijn vertrouwenwekkende ouderdom die als 'een kalmeringsmiddel' werkte: 'Wat er in de wereld ook gebeurt, het komt tot ons door Frits Thors en wordt tot herkenbare, overzichtelijke en invoelbare proporties teruggebracht', schreef televisicriticus Jan Bank in 1972.
Zelf zei Thors bij zijn afscheid van mening te zijn dat er geen vaste relatie mag bestaan tussen het nieuws en de stem van degene die het presenteert.' (p. 154)

[[Category:Televisienieuws|Thors, Frits]] [[Category:personen|Thors, Frits]] [[Category:Omroeper|Thors, Frits]] [[Category:Nieuwspresentator|Thors, Frits]] [[Category:Amateurfilmer |Thors, Frits]] [[Category:Documentairemaker |Thors, Frits]]

Piet Schendstok

2014-01-21T10:18:31Z

Vkuypers:

{{ Infobox Persoon
| illustratie =
| naam = Piet Schendstok
| geboorte_datum = 1902
| geboorte_plaats = Amsterdam
| overlijden_datum = 1984
| overlijden_plaats = onbekend
| functies = [[:category:amateurfilmer|amateurfilmer]]
| bekend_van = ''[[Amsterdam in kleuren]]'', ''[[Gouden jubileum van Koningin Wilhelmina]]''
| periode_actief = 1932-1978
| werkt_samen_met =
| trivia =
| onderschrift = Piet Schendstok
| externe_info = [http://www.amateurfilmplatform.nl/movies/search/creator/Schendstok%2C%20Piet Piet Schendstok op het Amateurfilm Platform]
| catalogus = [[Piet Schendstok in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Piet Schendstok]]
}}

Piet Schendstok is in 1902 geboren in Amsterdam. Hij treedt in de voetsporen van zijn vader als makelaar-taxateur. Zijn 130 nagelaten 16mm films hebben als onderwerp het gezin, de school, de woonomgeving en de vakantie. Ook gedurende de Tweede Wereldoorlog blijft hij filmen, onder andere ''[[Amsterdam in kleuren]]''.

[[Albert Elings]] stelt op basis van het filmmateriaal van Piet Schendstok in 2000 de compilatiefilm ''[[Een dagelijks leven]]'' samen.

[[Category:Personen|Schendstok, Piet]]
[[Category:Amateurfilmer|Schendstok, Piet]]

Max Peereboom

2014-01-21T10:17:04Z

Vkuypers:

{{ Infobox Persoon
| illustratie =
| naam = Max Peereboom
| geboorte_datum = 1911
| geboorte_plaats =
| overlijden_datum = 1942
| overlijden_plaats =
| functies = [[:category:amateurfilmer|amateurfilmer]]
| bekend_van = ''[[Joodse buurt Amsterdam]]''
| periode_actief = 1931-1942
| werkt_samen_met =
| trivia =
| onderschrift = Max Peereboom
| externe_info = [http://www.amateurfilmplatform.nl/movies/search/creator/Peereboom%2C%20Max Max Peereboom op het Amateurfilm Platform]
| catalogus = [[Max Peereboom in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Max Peereboom]]
}}

Max Peereboom is een van de 39 joodse burgers in Vlissingen. Na de oorlog is het foto- en filmmateriaal van de familie opgespoord. Max Peereboom heeft het vooroorlogse joods familieleven gefilmd met een 8mm camera. In 1937 maakt hij een impressie van de Amsterdamse Jodenbuurt. Zijn 8mm films zijn geconserveerd naar 16mm.

[[Category:Personen|Peereboom, Max]]
[[Category:Amateurfilmer|Peereboom, Max]]

Ed F. Millecam

2014-01-21T10:15:24Z

Vkuypers:

{{
Infobox Persoon
| illustratie =
| naam = Edouard Franciscus Millecam
| geboorte_datum = 9 oktober 1915
| geboorte_plaats = Rotterdam
| overlijden_datum = 30 november 2003
| overlijden_plaats = Rotterdam
| functies = [[:Category:amateurfilmer|amateurfilmer]]
| bekend_van =
| periode_actief =
| werkt_samen_met =
| trivia =
| gallery =
| onderschrift =
| externe_info = [http://www.amateurfilmplatform.nl/movies/search/creator/Millecam%2C%20Ed#creator Ed F. Millecam op het Amateurfilm Platform]
| catalogus = [[Ed F. Millecam in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Ed F. Millecam]]
}}

Ed F. Millecam (1915 - 2003) woont in de jaren dertig in de Resedastraat in Rotterdam en werkt als metaalwerker op vliegveld Waalhaven. Als amateurfilmer legt hij de hoogtepunten uit het familieleven vast. Later maakt hij gespeelde documentaires waarin familieleden meedoen als acteurs. ''[[CPN 1 mei 1949]]'' is een propagandafilm voor de afdeling Rotterdam van de CPN.

[[Category:Amateurfilmer|Millecam, Ed F.]].
[[Category:Personen|Millecam, Ed F.]]

Jos A. Huygen

2014-01-21T10:14:04Z

Vkuypers:

{{ Infobox Persoon
| illustratie =
| naam = Jos A. Huygen
| geboorte_datum = 1893
| geboorte_plaats = Schiedam
| overlijden_datum = 1965
| overlijden_plaats = locatie onbekend
| functies = [[:category:amateurfilmer|amateurfilmer]]
| bekend_van = ''[[Graag gebroken brood]]''
| periode_actief = 1926-1959
| werkt_samen_met =
| trivia =
| onderschrift = Jos Huygen
| externe_info = [http://www.amateurfilmplatform.nl/movies/search/creator/Huygen%2C%20Jos%20A%252E#creator Jos A. Huygen op het Amateurfilm Platform]
| catalogus = [[Jos Huygen in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Jos Huygen]]
}}

Jos Huygen volgt een opleiding aan de Akademie voor Bouwkunst en Schone Kunsten in Rotterdam. Als bouwkundig tekenaar en opzichter werkt hij bij een architectenbureau in Rotterdam en later bij aannemingsmij. J.P.A. Nelissen in Haarlem.

De 9.5mm filmcollectie van Huygen bestaat uit 82 korte familiefilms, fictie-miniatuurtjes en documentaire films.

[[Category: Personen|Huygen, Jos]]
[[Category: Amateurfilmer|Huygen, Jos]]

Jaap de Heer

2014-01-21T10:11:14Z

Vkuypers:

{{ Infobox Persoon
| illustratie =
| naam = Jaap de Heer
| geboorte_datum = 3 april 1913
| geboorte_plaats = Nijmegen
| overlijden_datum =
| overlijden_plaats =
| functies = [[:category:amateurfilmer|amateurfilmer]]
| bekend_van = ''[[Het ontwaken der stad]]'', ''[[Bridge]]''
| periode_actief = 1930-1936
| werkt_samen_met =
| trivia =
| onderschrift = Jaap de Heer
| externe_info = [http://www.amateurfilmplatform.nl/movies/search/creator/Heer%2C%20Jaap%20de Jaap de Heer op het Amateurfilm Platform]
| catalogus = [[Jaap de Heer in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Jaap de Heer]]
}}

Het vastleggen van de wereld om hem heen is bij Jaap de Heer vroeg begonnen. Zijn vader is vertegenwoodiger van C.A. Ivens, later CAPI. Hier krijgt Jaap op zes-jarige leeftijd zijn eerste fototoestel. Hij verhuist naar Amsterdam en wordt op 16-jarige leeftijd leerling in de winkel van CAPI in de Amsterdamse Kalverstraat. Hier ontmoet hij [[Joris Ivens]], die hem enthousiast maakt voor het smalfilmen. Nadat zijn ouders naar Rotterdam zijn verhuisd wordt hij actief lid van de [[Nederlandse Smalfilm Liga]]. Jaap behoort onder meer tot de vriendenkring van voorzitter [[Leo Krijn]], de filmende tandarts [[Johann G. Hunningher]] en [[Dick Boer]], uitgever van het maandblad ''Het Veerwerk''. Hij komt in dienst van Gevaert, een dienstverband dat door de oorlog noodgedwongen wordt beëindigd.

Samen met zijn vrouw overleeft hij de kampen Westerbork en Bergen-Belsen, onder meer door zijn fotografische werkzaamheden. Na de oorlog wordt hij directeur bij Hijmans Fotohandel in Den Haag, werkt bij de Holland Trading Company in Singapore en is hij directeur van Transcontinenta (Ansco films) in Amsterdam. Tot zijn 65-jarige leeftijd heeft hij een eigen pr-bureau.

Zijn 16mm filmcollectie bevat onder andere ''[[Het ontwaken der stad]]'' uit 1930 en ''[[Bridge]]'', waarmee hij in 1936 een 3e prijs behaalt bij de [[Nederlandse Smalfilm Liga]].

[[Category:Personen|Heer, Jaap de]]
[[Category:Amateurfilmer|Heer, Jaap de]]

Wouter Gerhard Kuyck

2014-01-21T10:09:45Z

Vkuypers:

{{ Infobox Persoon
| illustratie =
| naam = Wouter Gerhard Kuyck
| geboorte_datum = 21 november 1886
| geboorte_plaats = Den Helder
| overlijden_datum = 28 december 1944
| overlijden_plaats = Linz, Oostenrijk
| functies = [[:category:amateurfilmer|amateurfilmer]]
| bekend_van = ''[[Allegorische optocht]]'', ''[[Kaagweek 1940]]'', ''[[Kinderen in de oorlogsjaren]]''
| periode_actief = 1927-1941
| werkt_samen_met =
| trivia =
| onderschrift = Wouter Gerhard Kuyck
| externe_info = [http://www.amateurfilmplatform.nl/movies/search/creator/Kuyck%2C%20Wouter%20Gerhard?search-terms=#creator Wouter Gerhard Kuyck op het Amateurfilm Platform]
| catalogus = [[Wouter Gerhard Kuyck in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Wouter Gerhard Kuyck]]
}}

Wouter Kuyck is de zoon van een marine officier, kapitein ltz O.H. Kuyck. Na 12 jaar zelf als officier bij de marine te hebben gediend, aanvaart Wouter in 1919 een functie bij de NV Nederlandse Telegraaf Maatschappij Radio Holland te Amsterdam. Later wordt hij er directeur. Hij begint met filmen in 1927. Het gezin woont dan in Nederlands-Indië. In 1930 reist het gezin terug naar Holland. Hij wordt lid van de [[Haarlemse Smalfilm Liga]], waar hij in latere jaren voorzitter is. In 1937 is hij betrokken bij de organisatie van de World Jamboree, waar hij een lange kleurenfilm over maakt. Zijn laatste film ''[[Kinderen in de oorlogsjaren]]'' dateert van 1941. In december 1943 wordt hij gearresteerd door de Duitse bezetter. Na gevangenschap in Vught en Dachau overlijdt hij in december 1944 in het concentratiekamp Linz in Oostenrijk.

Op basis van het filmmateriaal van de familie Kuyck zijn twee compilatiefilms gemaakt: ''[[In 1937]]'' van [[Annelotte Verhaagen]] (2001) en ''[[Met ons alles goed]]'' van [[Erik Willems]] (2008).

[[Category:Personen|Kuyck, Wouter]]
[[Category:Amateurfilmer|Kuyck, Wouter]]

Emile Brumsteede

2014-01-21T10:08:04Z

Vkuypers:

{{ Infobox Persoon
| illustratie =
| naam = Emile Brumsteede
| geboorte_datum = 1911
| geboorte_plaats = Oost Java, Nederlands Indië
| overlijden_datum = 9 november 1962
| overlijden_plaats = locatie onbekend
| functies = [[:category:amateurfilmer|amateurfilmer]]
| bekend_van = ''[[De sigaret]]'', ''[[Het shawltje van Taffetas]]''
| periode_actief = 1934-1962
| werkt_samen_met =
| trivia =
| onderschrift = Emile Brumsteede
| externe_info = [http://www.amateurfilmplatform.nl/movies/search/creator/Brumsteede%2C%20Emile#creator Emile Brumsteede op het Amateurfilm Platform]
| catalogus = [[Emile Brumsteede in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Emile Brumsteede]]
}}

Emile Brumsteede komt op tienjarige leeftijd naar Nederland en bezoekt de middelbare school en de Academie voor Beeldende Kunsten. Hij werkt als reclameontwerper onder meer in Amsterdam, Brussel en Den Haag. Hij is criticus bij ''Het Vaderland'' en redacteur van het maandblad ''Smalfilmen''. Emile schrijft twee boekjes over smalfilmen.

Zijn eerste camera, een tweede hands Pathé Baby, koopt hij in 1934. Later koopt hij een Kodak dubbel-acht camera, die hij samen met zijn projector in de oorlog weer moet verkopen om voor een beetje eten te kunnen zorgen. Na de oorlog begint hij opnieuw en maakt een groot aantal speelfilms en experimentele films, zowel op het 8mm- als het 16mm formaat.
In 1947 wordt Emile Brumsteede lid van de HAF, de [[Haagsche Amateur Filmclub]] en zorgt daar een jaar later voor grote opschudding met zijn film ''[[De sigaret]]''. In een tijd waarin de techniek het belangrijkste criterium lijkt bij de beoordeling van een film, wordt zijn tamelijk slordig uitgevoerde film bekroond vanwege de filmische kwaliteiten en de montage. Dit voorval brengt een ommekeer teweeg, waardoor er voortaan weer meer aandacht en waardering is voor experimenten.

Voor Emile Brumsteede is filmen vooral een creatieve bezigheid. Zijn fantasie is onuitputtelijk en hij bedenkt zelf allerlei trucs en handigheidjes om bepaalde effecten te bereiken. Zo past hij bijvoorbeeld de animatietechniek toe op levende personen, door met de enkelbeeldknop steeds enkele beeldjes op te nemen van iemand in verschillende houdingen.
Zo krijgt men een eigenaardige, schokkende en versnelde beweging, die vervreemdend werkt. In ''[[Grand Ballet des Balais]]'' is dit te zien. In een latere film ''[[Het shawltje van Taffetas]]'' doet hij hetzelfde, maar dan met foto's van mensen in diverse houdingen. Deze techniek wordt later bekend als [[pixellatie]].

Om zijn films te conserveren voor latere generaties wordt in 1973 het Emile Brumsteede Fonds opgericht, dat de conservering van een aantal van zijn films mogelijk maakt.

[[Category: Personen|Brumsteede, Emile]]
[[Category: Amateurfilmer|Brumsteede, Emile]]

Emile Brumsteede

2014-01-21T10:07:48Z

Vkuypers:

{{ Infobox Persoon
| illustratie =
| naam = Emile Brumsteede
| geboorte_datum = 1911
| geboorte_plaats = Oost Java, Nederlands Indië
| overlijden_datum = 9 november 1962
| overlijden_plaats = locatie onbekend
| functies = [[:category:amateurfilmer|amateurfilmer]]
| bekend_van = ''[[De sigaret]]'', ''[[Het shawltje van Taffetas]]''
| periode_actief = 1934-1962
| werkt_samen_met =
| trivia =
| onderschrift = Emile Brumsteede
| externe_info = [http://www.amateurfilmplatform.nl/movies/search/creator/Brumsteede%2C%20Emile#creator op het Amateurfilm Platform]
| catalogus = [[Emile Brumsteede in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Emile Brumsteede]]
}}

Emile Brumsteede komt op tienjarige leeftijd naar Nederland en bezoekt de middelbare school en de Academie voor Beeldende Kunsten. Hij werkt als reclameontwerper onder meer in Amsterdam, Brussel en Den Haag. Hij is criticus bij ''Het Vaderland'' en redacteur van het maandblad ''Smalfilmen''. Emile schrijft twee boekjes over smalfilmen.

Zijn eerste camera, een tweede hands Pathé Baby, koopt hij in 1934. Later koopt hij een Kodak dubbel-acht camera, die hij samen met zijn projector in de oorlog weer moet verkopen om voor een beetje eten te kunnen zorgen. Na de oorlog begint hij opnieuw en maakt een groot aantal speelfilms en experimentele films, zowel op het 8mm- als het 16mm formaat.
In 1947 wordt Emile Brumsteede lid van de HAF, de [[Haagsche Amateur Filmclub]] en zorgt daar een jaar later voor grote opschudding met zijn film ''[[De sigaret]]''. In een tijd waarin de techniek het belangrijkste criterium lijkt bij de beoordeling van een film, wordt zijn tamelijk slordig uitgevoerde film bekroond vanwege de filmische kwaliteiten en de montage. Dit voorval brengt een ommekeer teweeg, waardoor er voortaan weer meer aandacht en waardering is voor experimenten.

Voor Emile Brumsteede is filmen vooral een creatieve bezigheid. Zijn fantasie is onuitputtelijk en hij bedenkt zelf allerlei trucs en handigheidjes om bepaalde effecten te bereiken. Zo past hij bijvoorbeeld de animatietechniek toe op levende personen, door met de enkelbeeldknop steeds enkele beeldjes op te nemen van iemand in verschillende houdingen.
Zo krijgt men een eigenaardige, schokkende en versnelde beweging, die vervreemdend werkt. In ''[[Grand Ballet des Balais]]'' is dit te zien. In een latere film ''[[Het shawltje van Taffetas]]'' doet hij hetzelfde, maar dan met foto's van mensen in diverse houdingen. Deze techniek wordt later bekend als [[pixellatie]].

Om zijn films te conserveren voor latere generaties wordt in 1973 het Emile Brumsteede Fonds opgericht, dat de conservering van een aantal van zijn films mogelijk maakt.

[[Category: Personen|Brumsteede, Emile]]
[[Category: Amateurfilmer|Brumsteede, Emile]]

Louis Maurenbrecher

2014-01-21T10:06:46Z

Vkuypers:

{{ Infobox Persoon
| illustratie =
| naam = Louis Maurenbrecher
| geboorte_datum = 17 maart 1904
| geboorte_plaats = Tjimahi, Java
| overlijden_datum = 2 juni 1975
| overlijden_plaats = Bondowoso
| functies = [[:category:amateurfilmer|amateurfilmer]]
| bekend_van =
| periode_actief = 1935-1954
| werkt_samen_met =
| trivia =
| onderschrift =
| externe_info = [http://www.amateurfilmplatform.nl/movies/search/creator/Maurenbrecher%2C%20L.L.A. Louis Maurenbrecher op het Amateurfilm Platform]
| catalogus = [[Louis Maurenbrecher in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Louis Maurenbrecher]]
}}

Louis Maurenbrecher is geboren op Tjimahi, Java, in 1904 als zoon van een militair gezaghebber. Hij volgt de H.B.S. te Bandoeng en Soerabaja, wordt toegelaten tot de studie voor Bestuursambtenaar en volgt Indologie te Leiden. In 1930 treedt hij in dienst bij de Algemene Bestuursdienst in Djombang (Oost-Java) en in het huwelijk met Joyce Lucy Brain. Een jaar later wordt hun eerste dochter, Femke Joyce, in Madjakerta geboren. Maurenbrecher wordt in 1933 tot controleur B.B. benoemd te Wanasari en krijgt in 1937 recht op 13 maanden verlof, die hij doorbrengt in Naarden. In mei 1938 neemt hij zijn kolonisatiewerkzaamheden weer op te Tandjong Karang, Lampongse districten en wordt in juli van dat jaar geplaatst in Masamba, Zuid-Celebes. 
In 1942 wordt hij geïnterneerd door de Japanners en in het krijgsgevangenenkamp te Makassar geplaatst. In 1944 brengen ze hem over naar een burgergeïnterneerdenkamp in ParePare, van waaruit hij na bombardementen wordt verplaatst naar een boskamp bij Bodjo in oktober 1944 en een boskamp bij Bolokan in 1945. 
Na de capitulatie van Japan organiseert hji mee het bestuur te Makassar en brengt in 1947 zes maanden recuperatieverlof door in Naarden. Hij wordt in december dat jaar belast met het bestuur over de Ommelanden van Batavia en op 25 augustus 1948 overgeplaatst naar Poerwakarta. In 1950 volgen weer 11 maanden verlof wegens langdurige dienst in Naarden. Zijn laatste werkperiode,van 1950 tot 1954, brengt hij door in vaste dienst van het Gouvernement van Nieuw-Guinea, waar hij benoemd wordt tot Resident van West Nieuw-Guinea te Sorong. Op 1 april 1954 gaat hij met pensioen. 
Hji heeft een grote interesse in de natuur, in handenarbeid en in sport en is daarbij ook een begenadigd amateurfotograaf en cineast.

De amateurfilms van Maurenbrecher zijn merendeels gemaakt tussen 1937 en 1939 en spelen zich deels af in Nederlands-Indië, deels in Nederland als Maurenbrecher met verlof is. Hij filmt zijn familie bij allerlei uitstapjes en bezoeken maar heeft ook oog voor de natuur en de lokale bevolking van Nederlands-Indië. De films zijn over het algemeen zwart-wit. Er is een klein fragment in kleur uit 1937 van een herfstwandeling van de familie.

[[Category:Personen|Maurenbrecher, Louis]]
[[Category:Amateurfilmer|Maurenbrecher, Louis]]

Henny Hogenbijl

2014-01-21T07:49:23Z

Vkuypers:

{{ Infobox Persoon
| illustratie =
| naam = Hendrik Casper Hogenbijl
| geboorte_datum = 29 januari 1907
| geboorte_plaats = Haarlem
| overlijden_datum = 23 november 1981
| overlijden_plaats = Leiden
| functies = [[:category:amateurfilmer|amateurfilmer]]
| bekend_van = ''[[De krant]]'', ''[[Expo people]]'', ''[[Marocco (amateurfilm)|Marocco]]''
| periode_actief = 1954-1981
| werkt_samen_met =
| trivia =
| onderschrift =
| externe_info = [http://www.amateurfilmplatform.nl/movies/search/creator/Hogenbijl%2C%20Henny#creator Henny Hogenbijl op het Amateurfilm Platform]
| catalogus = [[Henny Hogenbijl in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Henny Hogenbijl]]
}}

Henny Hogenbijl volgt in Leiden zijn vader op in diens muziekhandel aan de Oude Groenmarkt. Samen met zijn vrouw Ada Flink bouwt hij deze uit tot een bedrijf dat in Haarlem enig in zijn soort is en ook ver daarbuiten grote bekendheid verwerft.

In zijn vrije tijd houdt Hogenbijl zich bezig met het maken van amateurfilms. In zijn filmclub, de [[Haarlemse Smalfilm Liga]], weet hij zich menigmaal te onderscheiden. Ook op verschillende filmfestivals behaalt hij prijzen. De vele reizen die hij samen met zijn vrouw maakt legt hij vast in filmverslagen, waarin vooral zijn fascinatie opvalt voor "de mens in de zoeker", de observatie van de mens in zijn eigen natuurlijke omgeving.

Tijdens een verblijf in Israël wordt hij ziek. Terug in Nederland, overlijdt hij, 74 jaar oud. De amateur-cineast Hogenbijl laat een schat aan films na.

[[Category: Personen|Hogenbijl, Henny]]
[[Category: Amateurfilmer|Hogenblij, Henny]]

Emile Brumsteede

2014-01-21T07:47:19Z

Vkuypers:

{{ Infobox Persoon
| illustratie =
| naam = Emile Brumsteede
| geboorte_datum = 1911
| geboorte_plaats = Oost Java, Nederlands Indië
| overlijden_datum = 9 november 1962
| overlijden_plaats = locatie onbekend
| functies = [[:category:amateurfilmer|amateurfilmer]]
| bekend_van = ''[[De sigaret]]'', ''[[Het shawltje van Taffetas]]''
| periode_actief = 1934-1962
| werkt_samen_met =
| trivia =
| onderschrift = Emile Brumsteede
| externe_info = [http://www.amateurfilmplatform.nl/films/zoeken?search-terms=brumsteede Emile Brumsteede op het Amateurfilm Platform]
| catalogus = [[Emile Brumsteede in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Emile Brumsteede]]
}}

Emile Brumsteede komt op tienjarige leeftijd naar Nederland en bezoekt de middelbare school en de Academie voor Beeldende Kunsten. Hij werkt als reclameontwerper onder meer in Amsterdam, Brussel en Den Haag. Hij is criticus bij ''Het Vaderland'' en redacteur van het maandblad ''Smalfilmen''. Emile schrijft twee boekjes over smalfilmen.

Zijn eerste camera, een tweede hands Pathé Baby, koopt hij in 1934. Later koopt hij een Kodak dubbel-acht camera, die hij samen met zijn projector in de oorlog weer moet verkopen om voor een beetje eten te kunnen zorgen. Na de oorlog begint hij opnieuw en maakt een groot aantal speelfilms en experimentele films, zowel op het 8mm- als het 16mm formaat.
In 1947 wordt Emile Brumsteede lid van de HAF, de [[Haagsche Amateur Filmclub]] en zorgt daar een jaar later voor grote opschudding met zijn film ''[[De sigaret]]''. In een tijd waarin de techniek het belangrijkste criterium lijkt bij de beoordeling van een film, wordt zijn tamelijk slordig uitgevoerde film bekroond vanwege de filmische kwaliteiten en de montage. Dit voorval brengt een ommekeer teweeg, waardoor er voortaan weer meer aandacht en waardering is voor experimenten.

Voor Emile Brumsteede is filmen vooral een creatieve bezigheid. Zijn fantasie is onuitputtelijk en hij bedenkt zelf allerlei trucs en handigheidjes om bepaalde effecten te bereiken. Zo past hij bijvoorbeeld de animatietechniek toe op levende personen, door met de enkelbeeldknop steeds enkele beeldjes op te nemen van iemand in verschillende houdingen.
Zo krijgt men een eigenaardige, schokkende en versnelde beweging, die vervreemdend werkt. In ''[[Grand Ballet des Balais]]'' is dit te zien. In een latere film ''[[Het shawltje van Taffetas]]'' doet hij hetzelfde, maar dan met foto's van mensen in diverse houdingen. Deze techniek wordt later bekend als [[pixellatie]].

Om zijn films te conserveren voor latere generaties wordt in 1973 het Emile Brumsteede Fonds opgericht, dat de conservering van een aantal van zijn films mogelijk maakt.

[[Category: Personen|Brumsteede, Emile]]
[[Category: Amateurfilmer|Brumsteede, Emile]]

Dick Laan

2014-01-20T15:35:50Z

Vkuypers:

{{
Infobox Persoon
| illustratie =
| naam = Dick Laan
| geboorte_datum = 18 december 1894
| geboorte_plaats = Wormerveer
| overlijden_datum = 6 oktober 1973
| overlijden_plaats = Heemstede
| functies = [[:category:amateurfilmer|amateurfilmer]]
| bekend_van =
| periode_actief = 1917 - 1973
| werkt_samen_met =
| trivia =
| gallery =
| onderschrift =
| externe_info = [http://www.amateurfilmplatform.nl/movies/search/creator/Laan%2C%20Dick#creator Oeuvre van Dick Laan op het Amateurfilm Platform]
| catalogus = [[Dick Laan in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Dick Laan]]
}}

Dick Laan is vooral bekend als kinderboekenschrijver en geestelijk vader van ''Pinkeltje''. Daarnaast is hij een verdienstelijk en hartstochtelijk amateurfilmer. Zijn omvangrijke collectie omvat 75 titels, zowel speelfilms als documentaires met als onderwerpen de padvinderij en sport (waaronder zwemmen en voetbal), de Tweede Wereldoorlog, tuberculose, kindersanatoria en kostscholen. Zijn eerste (getinte) film is ''[[De belooning van Hi]]''.

Laan onderscheidt zich door als eerste kinderfilms te maken, opgenomen met kinderen die hij kent van de Haarlemse voetbalclub H.F.C. en van de padvindersvereniging De Zwarte Pijl waar Laan hopman is. Hij overlijdt op 6 oktober 1973 en wordt 78 jaar.

De Dick Laan filmcollectie beslaat de jaren 1917 tot 1948 en nog een tiental Super-8 films uit de jaren zeventig.

[[Category:Personen|Laan, Dick]]
[[Category:Amateurfilmer|Laan, Dick]]

Stichting Amateurfilm

2013-10-04T14:59:20Z

Vkuypers:

{{ Infobox Stichting
| illustratie = stichtingamateurfilm.jpg
| naam = Stichting Amateurfilm
| oprichting_datum = 2004
| opheffing =
| oprichter = [[Henk Verheul]]
| leiding = Valentine Kuypers (voorzitter)
| locatie =
| trivia =
| externe_info = [http://www.stichtingamateurfilm.nl Officiële site]
}}

De Stichting Amateurfilm heeft de missie verbindingen te leggen rondom activiteiten op het gebied van onderzoek, hergebruik en educatie van amateurfilm.

In de ''Nieuwsbrief'' (het kwartaalblad van de [[Stichting Smalfilmmuseum]]) van april 2004 legt oprichter [[Henk Verheul]] het idee achter de Stichting Amateurfilm uit:

“De stichting stelt zich ten doel het behoud en gebruik van en onderzoek naar amateurfilm – in brede zin – te stimuleren, zonder winstoogmerk. Door voorwaarden te scheppen, initiatieven te nemen en te zorgen voor financiële middelen wil zij actief de belangstelling voor de amateurfilm in zijn historische – en meer hedendaagse verschijningsvormen in stand houden en waar mogelijk stimuleren.”

===Oprichting===

In 2004 is de Stichting Amateurfilm opgericht door filmconservator Henk Verheul op Notariskantoor Terpstra in Almere. Het bestuur bestaat uit voorzitter Carlita Vis, secretaris [[Herman de Wit]] en penningmeester Henk Verheul. In de ''Nieuwsbrief'' (het kwartaalblad van de [[Stichting Smalfilmmuseum]]) van april 2004 legt Verheul het idee achter de stichting uit: “De stichting stelt zich ten doel het behoud en gebruik van en onderzoek naar amateurfilm – in brede zin – te stimuleren, zonder winstoogmerk. Door voorwaarden te scheppen, initiatieven te nemen en te zorgen voor financiële middelen wil zij actief de belangstelling voor de amateurfilm in zijn historische – en meer hedendaagse verschijningsvormen in stand houden en waar mogelijk stimuleren.”

===Dag van de Amateurfilm===

De eerste taak van de Stichting Amateurfilm is om samen met het South East Film & Video Archive (Brighton) de eerste [[Dag van de Amateurfilm]] in het [[Filmtheater Hilversum]] te organiseren. Deze eerste editie blijkt een succes. Een jaar later staat de tweede editie in het teken van het twintigjarig bestaan van de Stichting Smalfilmmuseum. Mede dankzij een nieuwe locatie, het [[Louis Hartlooper Complex]] in Utrecht, is ook deze editie succesvol. De Dag van de Amateurfilm wordt een jaarlijks terugkerend evenement.

===Overdrachten===

In 2006 wordt de collectie van de Stichting Smalfilmmuseum overgedragen aan het [[Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid]], tevens de werkgever van Henk Verheul. Hiermee is de functie van die stichting vervuld. De Stichting Amateurfilm neemt de websites en de ''Nieuwsbrief'' over en onderhoudt het contact met Beeld en Geluid over amateurfilmprojecten. Eind 2006 neemt Herman de Wit afscheid als secretaris. Hij wordt vervangen door Carine Hekker.

Het plotseling overlijden van Henk Verheul in januari 2007 zorgt korte tijd voor onzekerheid over het voortbestaan van de Stichting Amateurfilm en de Dag van de Amateurfilm. Verheul is altijd de drijvende kracht geweest achter de stichting. Herman de Wit springt tijdelijk in om het bestuur te versterken en hij vraagt [[René Koenders]] om toe te treden tot het bestuur. Koenders heeft eerder vanuit Beeld en Geluid werk verricht voor de stichting en heeft in 2005 de jubileumfilm ''[[Picturale - Nederland 1935-1950]]'' gemaakt. Hij wordt in april 2007 secretaris en neemt de coördinatie van de ''Nieuwsbrief'' voor zijn rekening. Carine Hekker wordt penningmeester. De Dag van de Amateurfilm 2007 is nog deels door Henk Verheul samengesteld. Het bestuur vult het programma aan met een eerbetoon aan Verheul. Om de organisatie te versoepelen wordt de Dag op voorstel van Herman de Wit ondergebracht in het programma van het [[Nederlands Film Festival]] waarvan de Wit programmeur is. Het blijkt een gouden combinatie en de volgende edities zijn ook “te gast” bij het Film Festival.

===Voortzetting===

In 2008 vertrekt voorzitter Carlita Vis en Carine Hekker neemt het voorzitterschap over. In de jaren daarna wordt het bestuur versterkt door jonge filmliefhebbers die tevens verbonden zijn aan het Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid en [[EYE]]. De doelstelling van het leggen van verbindingen rondom activiteiten op het gebied van amateurfilm wordt verder aangehaald.

[[Category: Amateurfilm in Nederland]]

Bestand:Stichtingamateurfilm.jpg

2013-10-04T14:55:03Z

Vkuypers: Logo van de Stichting Amateurfilm

Logo van de Stichting Amateurfilm