Ad 's-Gravesande - Bewerkingsoverzicht

Hansberg op 3 mei 2018 om 08:49

2018-05-03T08:49:07Z

← Oudere versie		Versie van 3 mei 2018 08:49
Regel 1:		Regel 1:
	{{ Infobox Persoon		{{ Infobox Persoon
	\| illustratie = ~~AdsGravesande~~.jpg		\| illustratie = FTA001237550_001_con.jpg
	\| naam = Adriaan 's-Gravesande		\| naam = Adriaan 's-Gravesande
	\| geboorte_datum = 1947		\| geboorte_datum = 1947

Bvspall op 27 jul 2010 om 09:50

2010-07-27T09:50:08Z

← Oudere versie		Versie van 27 jul 2010 09:50
Regel 32:		Regel 32:
	Vanaf 1969 is Ad werkzaam als verslaggever bij ''[[Dingen van de dag]]'', het actualiteitenprogramma van [[VARA]]-radio. Als verslaggever is hij vaak te vinden in De Tweede Kamer, daarnaast maakt hij reportages over diverse acties die in die periode plaatsvinden zoals de Maagdenhuisbezetting en de ludieke optredens van de Kabouters.		Vanaf 1969 is Ad werkzaam als verslaggever bij ''[[Dingen van de dag]]'', het actualiteitenprogramma van [[VARA]]-radio. Als verslaggever is hij vaak te vinden in De Tweede Kamer, daarnaast maakt hij reportages over diverse acties die in die periode plaatsvinden zoals de Maagdenhuisbezetting en de ludieke optredens van de Kabouters.

	Na de [[AVRO]] en [[VARA]] komt in 1970 de [[VPRO]] op zijn pad. Bij de VRPO is hij voor het eerst te zien als mede-presentator van de avondvullende live-televisieprogramma’s ''[[Piknik en ~~pik~~ in, ‘t is winter]]'', een samenwerking tussen de VPRO-afdelingen televisie en radio. In 1971 treedt hij in vaste dienst bij de VPRO. Ad wordt voor diverse taken ingezet. Zo maakt hij samen met [[Rob Klaasman]] de documentaire ''[[Met je eigen tanden het graf in]]'' over het belang van mondhygiëne, werkt hij als verslaggever, regisseur en eindredacteur bij ''[[Berichten uit de samenleving]]'', is hij als eindredacteur verantwoordelijk voor het tweede seizoen van ''[[Het gat van Nederland]]'' en werkt hij als regisseur aan programma’s als ''[[Machiavelli]]'' en ''[[Extra]]''.		Na de [[AVRO]] en [[VARA]] komt in 1970 de [[VPRO]] op zijn pad. Bij de VRPO is hij voor het eerst te zien als mede-presentator van de avondvullende live-televisieprogramma’s ''[[Piknik]]'' en ''[[Pik in, ‘t is winter]]'', een samenwerking tussen de VPRO-afdelingen televisie en radio. In 1971 treedt hij in vaste dienst bij de VPRO. Ad wordt voor diverse taken ingezet. Zo maakt hij samen met [[Rob Klaasman]] de documentaire ''[[Met je eigen tanden het graf in]]'' over het belang van mondhygiëne, werkt hij als verslaggever, regisseur en eindredacteur bij ''[[Berichten uit de samenleving]]'', is hij als eindredacteur verantwoordelijk voor het tweede seizoen van ''[[Het gat van Nederland]]'' en werkt hij als regisseur aan programma’s als ''[[Machiavelli]]'' en ''[[Extra]]''.

	De jaren ’80 staan bij Ad grotendeels in het teken van praatprogramma’s en muziek. In oktober en november 1980 leidt hij samen met [[Joop van Tijn]] het live praatprogramma ''[[Mooie woorden]]''. Het programma is echter geen succes en wordt na twee afleveringen gestopt. Meer succes heeft hij met ''[[Tijdverschijnselen]]'', een serie praatprogramma’s over gebeurtenissen die de tijdsgeest illustreren. De gemoederen tussen de genodigden lopen af en toe hoog op. Zoals in de aflevering in november 1982 over intolerantie en discriminatie, waarin de Surinaamse actrice [[Gerda Havertong]] hem uitmaakt voor racist. Muziek is er in de vorm van de docmuntaires die hij maakt met [[Sieuwert Verster]] als ''[[Een Duitse familie]]'' (over de nazaten van Richard Wagner), ''[[Op zoek naar een geniale God]]'' (over Mozart) en ''[[Henriëtte Bosmans]]'', componiste. Daarnaast presenteert hij samen met Sieuwert vanaf 1984 enkele jaren het ''[[Gala van de nieuwe Nederlandse muziek]]''.		De jaren ’80 staan bij Ad grotendeels in het teken van praatprogramma’s en muziek. In oktober en november 1980 leidt hij samen met [[Joop van Tijn]] het live praatprogramma ''[[Mooie woorden]]''. Het programma is echter geen succes en wordt na twee afleveringen gestopt. Meer succes heeft hij met ''[[Tijdverschijnselen]]'', een serie praatprogramma’s over gebeurtenissen die de tijdsgeest illustreren. De gemoederen tussen de genodigden lopen af en toe hoog op. Zoals in de aflevering in november 1982 over intolerantie en discriminatie, waarin de Surinaamse actrice [[Gerda Havertong]] hem uitmaakt voor racist. Muziek is er in de vorm van de docmuntaires die hij maakt met [[Sieuwert Verster]] als ''[[Een Duitse familie]]'' (over de nazaten van Richard Wagner), ''[[Op zoek naar een geniale God]]'' (over Mozart) en ''[[Henriëtte Bosmans]]'', componiste. Daarnaast presenteert hij samen met Sieuwert vanaf 1984 enkele jaren het ''[[Gala van de nieuwe Nederlandse muziek]]''.

Bvspall: /* Prijzen en onderscheidingen */

2010-07-27T09:26:15Z

Prijzen en onderscheidingen

← Oudere versie		Versie van 27 jul 2010 09:26
Regel 48:		Regel 48:
	===Prijzen en onderscheidingen===		===Prijzen en onderscheidingen===

	Flaumenhaftprijs voor ''Met je eigen tanden het graf in'' (1973).		[[Trivia: Ad 's-Gravesande\|Flaumenhaftprijs]] voor ''Met je eigen tanden het graf in'' (1973).

Bvspall op 27 jul 2010 om 09:24

2010-07-27T09:24:17Z

← Oudere versie		Versie van 27 jul 2010 09:24
Regel 10:		Regel 10:
	\| periode_actief = 1965-heden		\| periode_actief = 1965-heden
	\| werkt_samen_met = [[Sieuwert Verster]]		\| werkt_samen_met = [[Sieuwert Verster]]
	\| trivia =		\| trivia = [[Trivia: Ad 's-Gravesande\|Trivia]]
	\| externe_info =		\| externe_info =
	\| media = <imagemap>		\| media = <imagemap>
Regel 34:		Regel 34:
	Na de [[AVRO]] en [[VARA]] komt in 1970 de [[VPRO]] op zijn pad. Bij de VRPO is hij voor het eerst te zien als mede-presentator van de avondvullende live-televisieprogramma’s ''[[Piknik en pik in, ‘t is winter]]'', een samenwerking tussen de VPRO-afdelingen televisie en radio. In 1971 treedt hij in vaste dienst bij de VPRO. Ad wordt voor diverse taken ingezet. Zo maakt hij samen met [[Rob Klaasman]] de documentaire ''[[Met je eigen tanden het graf in]]'' over het belang van mondhygiëne, werkt hij als verslaggever, regisseur en eindredacteur bij ''[[Berichten uit de samenleving]]'', is hij als eindredacteur verantwoordelijk voor het tweede seizoen van ''[[Het gat van Nederland]]'' en werkt hij als regisseur aan programma’s als ''[[Machiavelli]]'' en ''[[Extra]]''.		Na de [[AVRO]] en [[VARA]] komt in 1970 de [[VPRO]] op zijn pad. Bij de VRPO is hij voor het eerst te zien als mede-presentator van de avondvullende live-televisieprogramma’s ''[[Piknik en pik in, ‘t is winter]]'', een samenwerking tussen de VPRO-afdelingen televisie en radio. In 1971 treedt hij in vaste dienst bij de VPRO. Ad wordt voor diverse taken ingezet. Zo maakt hij samen met [[Rob Klaasman]] de documentaire ''[[Met je eigen tanden het graf in]]'' over het belang van mondhygiëne, werkt hij als verslaggever, regisseur en eindredacteur bij ''[[Berichten uit de samenleving]]'', is hij als eindredacteur verantwoordelijk voor het tweede seizoen van ''[[Het gat van Nederland]]'' en werkt hij als regisseur aan programma’s als ''[[Machiavelli]]'' en ''[[Extra]]''.

	De jaren ’80 staan bij Ad grotendeels in het teken van praatprogramma’s en muziek. In oktober en november 1980 leidt hij samen met [[Joop van Tijn]] het live praatprogramma ''[[Mooie woorden]]''. Het programma is echter geen succes en wordt na twee afleveringen gestopt. Meer succes heeft hij met ''[[Tijdverschijnselen]]'', een serie praatprogramma’s over gebeurtenissen die de tijdsgeest illustreren. De gemoederen tussen de genodigden lopen af en toe hoog op. Zoals in de aflevering in november 1982 over intolerantie en discriminatie, waarin de Surinaamse actrice [[Gerda Havertong]] hem uitmaakt voor racist.		De jaren ’80 staan bij Ad grotendeels in het teken van praatprogramma’s en muziek. In oktober en november 1980 leidt hij samen met [[Joop van Tijn]] het live praatprogramma ''[[Mooie woorden]]''. Het programma is echter geen succes en wordt na twee afleveringen gestopt. Meer succes heeft hij met ''[[Tijdverschijnselen]]'', een serie praatprogramma’s over gebeurtenissen die de tijdsgeest illustreren. De gemoederen tussen de genodigden lopen af en toe hoog op. Zoals in de aflevering in november 1982 over intolerantie en discriminatie, waarin de Surinaamse actrice [[Gerda Havertong]] hem uitmaakt voor racist. Muziek is er in de vorm van de docmuntaires die hij maakt met [[Sieuwert Verster]] als ''[[Een Duitse familie]]'' (over de nazaten van Richard Wagner), ''[[Op zoek naar een geniale God]]'' (over Mozart) en ''[[Henriëtte Bosmans]]'', componiste. Daarnaast presenteert hij samen met Sieuwert vanaf 1984 enkele jaren het ''[[Gala van de nieuwe Nederlandse muziek]]''.

	~~Muziek is er~~ in de ~~vorm~~ van ~~de docmuntaires~~ die hij ~~maakt met [[Sieuwert Verster]] als~~ '~~'[[Een Duitse familie]]'' (over~~ de ~~nazaten~~ van ~~Richard Wagner), ''[[Op zoek naar een geniale God]]'' (over Mozart) en ''[[Henriëtte Bosmans]]'', componiste. Daarnaast presenteert~~ hij ~~samen met Sieuwert vanaf 1984 enkele jaren het ''[[Gala~~ van de ~~nieuwe Nederlandse muziek]]''~~.		Ad werkt in de jaren '80 niet alleen voor de televisie. In 1983 wordt hij benoemd tot directeur en artistiek leider van het Holland Festival. Een functie die hij vervult tot de jaren '90. Hierna wordt Ad benadert om ook andere festivals te produceten. Op uitnodiging van de Minister van WVC is hij in 1987 co-producent van de manifestatie Amsterdam Culturele Hoofdstad. In opdracht van het Prins Bernhard Fonds produceert‘s-Gravesande bovendien internationale (poppen-) theaterfestivals in 1987 en 1990

	Vanaf 1991 is Ad enige tijd hoofdredacteur van het tijdschrift ''HP/De Tijd'', maar dit is van korte duur. Hij is aangenomen om de samenvoeging van de twee redacties te leiden. Hij vertrekt na 1 jaar, omdat het hem aan journalistieke passie ontbreekt om het blad te leiden. “De integratie van de redacties was snel bekeken, de uitdaging was voorbij.” In 1992 begint hij aan een nieuwe uitdaging: Oud-''Vrij Nederland''-journalist Feike Salverda verlaat de Amsterdamse stadszender [[AT5]] en Ad volgt hem op. Ook hier werkt hij, maar voor een korte periode. In 1993 wordt hij opgevolgd door [[Fons van Westerloo]].		Vanaf 1991 is Ad enige tijd hoofdredacteur van het tijdschrift ''HP/De Tijd'', maar dit is van korte duur. Hij is aangenomen om de samenvoeging van de twee redacties te leiden. Hij vertrekt na 1 jaar, omdat het hem aan journalistieke passie ontbreekt om het blad te leiden. “De integratie van de redacties was snel bekeken, de uitdaging was voorbij.” In 1992 begint hij aan een nieuwe uitdaging: Oud-''Vrij Nederland''-journalist Feike Salverda verlaat de Amsterdamse stadszender [[AT5]] en Ad volgt hem op. Ook hier werkt hij, maar voor een korte periode. In 1993 wordt hij opgevolgd door [[Fons van Westerloo]].
Regel 45:		Regel 45:

	‘s-Gravesande zorgt echter ook voor onrust in mediakringen als hij zegt, dat hij het omroepbestel te pluriform vindt en ervoor pleit om omroepen in elkaar te laten opgaan om het publieke bestel te verbeteren. Hij wil minder investeren in ledenwerving en –binding en een kleiner omroepbedrijf inrichten om zo de programmabudgetten op niveau te houden. Die staan door omroepbezuinigingen ernstig onder druk. Op 26 augustus 2004 wordt het AVRO-personeel ingelicht dat voorzitter [[Martijn Sanders]] afscheid wil nemen van programmadirecteur ’s- Gravesande en zakelijk directeur [[Frans Maréchal]]. Aanleiding is het feit dat de samenwerking tussen dit tweetal te wensen overlaat: ze hebben geen eenduidige visie.		‘s-Gravesande zorgt echter ook voor onrust in mediakringen als hij zegt, dat hij het omroepbestel te pluriform vindt en ervoor pleit om omroepen in elkaar te laten opgaan om het publieke bestel te verbeteren. Hij wil minder investeren in ledenwerving en –binding en een kleiner omroepbedrijf inrichten om zo de programmabudgetten op niveau te houden. Die staan door omroepbezuinigingen ernstig onder druk. Op 26 augustus 2004 wordt het AVRO-personeel ingelicht dat voorzitter [[Martijn Sanders]] afscheid wil nemen van programmadirecteur ’s- Gravesande en zakelijk directeur [[Frans Maréchal]]. Aanleiding is het feit dat de samenwerking tussen dit tweetal te wensen overlaat: ze hebben geen eenduidige visie.

			===Prijzen en onderscheidingen===

			Flaumenhaftprijs voor ''Met je eigen tanden het graf in'' (1973).

Bvspall op 27 jul 2010 om 09:08

2010-07-27T09:08:48Z

Wijzigingen bekijken

Bvspall op 26 jul 2010 om 15:49

2010-07-26T15:49:47Z

← Oudere versie		Versie van 26 jul 2010 15:49
Regel 49:		Regel 49:
	In de periode 1997-1999 is Ad directeur van de Nederlandse Film & Televisie Academie.Bij zijn aanstelling bedingt hij, dat hij naast het directeurschap programma’s kan blijven maken als programmamaker en onafhankelijk producent. Hij wil niet vastroesten in de vergadercultuur.		In de periode 1997-1999 is Ad directeur van de Nederlandse Film & Televisie Academie.Bij zijn aanstelling bedingt hij, dat hij naast het directeurschap programma’s kan blijven maken als programmamaker en onafhankelijk producent. Hij wil niet vastroesten in de vergadercultuur.

	Samen met Rob Klaasman maakt hij de documentaire ~~“Met~~ je eigen tanden het graf ~~in”~~ (1972), over het belang van mondhygiëne.		Samen met [[Rob Klaasman]] maakt hij de documentaire ''[[Met je eigen tanden het graf in]]'' (1972), over het belang van mondhygiëne.
	Bij de VPRO tekent hij voor een reeks van documentaires over muziek: ~~“Een~~ Duitse ~~familie”~~ (over de nazaten van Richard Wagner, 1980), ~~“Op Zoek~~ naar een ~~Geniale God”~~ (over Mozart, 1983) en ~~“Henriëtte~~ Bosmans, ~~Componiste~~ (1983).		Bij de [[VPRO]] tekent hij voor een reeks van documentaires over muziek: ''[[Een Duitse familie]]'' (over de nazaten van Richard Wagner, 1980), ''[[Op zoek naar een geniale God]]'' (over Mozart, 1983) en ''[[Henriëtte Bosmans, componiste]]'' (1983). In 1990 produceert hij de opera ''[[Un Malheureux vêtu de Noir]]'' over de schilder Vincent van Gogh, in het kader van het Van Gogh-jaar. De componist is [[Jan van Vlijmen]].
	In 1990 produceert hij de opera "Un Malheureux vêtu de ~~Noir”~~ over de schilder Vincent van Gogh, in het kader van het Van Gogh-jaar. De componist is Jan van Vlijmen.		Met [[Sieuwert Verster]] maakt hij de avondvullende documentaire ''[[Het orkest]]'', over het 100-jarige Concertgebouworkest en in 1997 de documentaire ''[[Meester van de Beweging: twaalf stappen in het paradijs]]'', een portret van choreograaf [[Hans van Manen]]. Twee jaar later maakt hij met Sieuwert Verster een documentaire over
	Met Sieuwert Verster maakt hij de avondvullende documentaire ~~“Het Orkest”~~, over het 100-jarige Concertgebouworkest en in 1997 de documentaire ~~“Meester~~ van de Beweging: twaalf stappen in het ~~Paradijs”~~, een portret van choreograaf Hans van Manen. Twee jaar later maakt hij met Sieuwert Verster een documentaire over		de musicus Reinbert de Leeuw met de titel ''[[De laatste deur: portret van een pleitbezorger]]''.
	de musicus Reinbert de Leeuw met de titel ~~“De Laatste~~ deur: portret van een ~~pleitbezorger”~~.

	Af en toe treedt Ad ’s-Gravesande op als jurylid. Hij is in 1999 jury-voorzitter van het Nederlands Film Festival. In 2002 zit hij in de jury van de “Samen Veilig Prijs 2002”, een initiatief van Stichting De Wijk en AVRO. Ook is hij samen met onder andere Hedy d’Ancona en Cox Habbema ambassadeur van het “Forum voor Democratische Ontwikkeling” en vice-voorzitter van de “Amsterdamse Kunstraad”.		Af en toe treedt Ad ’s-Gravesande op als jurylid. Hij is in 1999 jury-voorzitter van het Nederlands Film Festival. In 2002 zit hij in de jury van de “Samen Veilig Prijs 2002”, een initiatief van Stichting De Wijk en [[AVRO]]. Ook is hij samen met onder andere Hedy d’Ancona en Cox Habbema ambassadeur van het “Forum voor Democratische Ontwikkeling” en vice-voorzitter van de “Amsterdamse Kunstraad”.
	Prijzen en onderscheidingen
			===Prijzen en onderscheidingen===
	In 1973 overhandigt de jury van tandartsen Ad ’s-Gravesande en Rob Klaasman de Dr. Flaumenhaftprijs, die in het leven is geroepen door de Nederlandse Vereniging van Tandartsen, voor hun documentaire ''[[Met je eigen tanden het graf in]]''.		In 1973 overhandigt de jury van tandartsen Ad ’s-Gravesande en Rob Klaasman de Dr. Flaumenhaftprijs, die in het leven is geroepen door de Nederlandse Vereniging van Tandartsen, voor hun documentaire ''[[Met je eigen tanden het graf in]]''.

Bvspall op 26 jul 2010 om 15:16

2010-07-26T15:16:47Z

← Oudere versie		Versie van 26 jul 2010 15:16
Regel 43:		Regel 43:
	‘s-Gravesande zorgt echter ook voor onrust in mediakringen als hij zegt, dat hij het omroepbestel te pluriform vindt en ervoor pleit om omroepen in elkaar te laten opgaan om het publieke bestel te verbeteren. Hij wil minder investeren in ledenwerving en –binding en een kleiner omroepbedrijf inrichten om zo de programmabudgetten op niveau te houden. Die staan door omroepbezuinigingen ernstig onder druk. Op 26 augustus 2004 wordt het [[AVRO]]-personeel ingelicht dat voorzitter [[Martijn Sanders]] afscheid wil nemen van programmadirecteur ’s- Gravesande en zakelijk directeur [[Frans Maréchal]]. Aanleiding is het feit dat de samenwerking tussen dit tweetal te wensen overlaat: ze hebben geen eenduidige visie. [[Gerben Eggink]] wordt de nieuwe directeur ad interim. Begin 2005 vertrekt ook het bestuur van Martijn Sanders.		‘s-Gravesande zorgt echter ook voor onrust in mediakringen als hij zegt, dat hij het omroepbestel te pluriform vindt en ervoor pleit om omroepen in elkaar te laten opgaan om het publieke bestel te verbeteren. Hij wil minder investeren in ledenwerving en –binding en een kleiner omroepbedrijf inrichten om zo de programmabudgetten op niveau te houden. Die staan door omroepbezuinigingen ernstig onder druk. Op 26 augustus 2004 wordt het [[AVRO]]-personeel ingelicht dat voorzitter [[Martijn Sanders]] afscheid wil nemen van programmadirecteur ’s- Gravesande en zakelijk directeur [[Frans Maréchal]]. Aanleiding is het feit dat de samenwerking tussen dit tweetal te wensen overlaat: ze hebben geen eenduidige visie. [[Gerben Eggink]] wordt de nieuwe directeur ad interim. Begin 2005 vertrekt ook het bestuur van Martijn Sanders.

	1983 ~~Hij~~ wordt benoemd tot directeur en artistiek leider van het Holland Festival. Nadat het festival zich mocht verheugen in een aanmerkelijke toename van het aantal bezoekers en een verdubbeling van het budget met behulp van sponsors en verhoging van subsidies, neemt hij eind 1990 afscheid. Op uitnodiging van de Minister van WVC is hij co-producent van de manifestatie Amsterdam Culturele Hoofdstad ~~(1987)~~. In opdracht van het Prins Bernhard Fonds produceert‘s-Gravesande bovendien internationale (poppen-) theaterfestivals in 1987 en 1990.		Naast zijn werk voor de omroep is Ad ook werkzaam op andere terreinen. in 1983 wordt hij benoemd tot directeur en artistiek leider van het Holland Festival. Nadat het festival zich mocht verheugen in een aanmerkelijke toename van het aantal bezoekers en een verdubbeling van het budget met behulp van sponsors en verhoging van subsidies, neemt hij eind 1990 afscheid. Op uitnodiging van de Minister van WVC is hij in 1987 co-producent van de manifestatie Amsterdam Culturele Hoofdstad. In opdracht van het Prins Bernhard Fonds produceert‘s-Gravesande bovendien internationale (poppen-) theaterfestivals in 1987 en 1990.
	1991 ~~Het hoofdredacteurschap bij~~ het tijdschrift HP/De Tijd is van korte duur. Hij is aangenomen om de samenvoeging van de twee redacties te leiden. Hij vertrekt na 1 jaar omdat het hem aan journalistieke passie ontbreekt om het blad te leiden. “De integratie van de redacties was snel bekeken, de uitdaging was voorbij.”
	1992 Oud-Vrij Nederland-journalist Feike Salverda ~~richt~~ de Amsterdamse stadszender AT5 op, maar ~~houdt het na twee weken hoofdredacteurschap~~ voor ~~gezien~~. ~~Na diens vertrek~~ wordt ~~Ad ’s-Gravesande interim hoofdredacteur. Hij wordt in 1993~~ opgevolgd door Fons van Westerloo.		Vanaf 1991 is Ad enige tijd hoofdredacteur van het tijdschrift ''HP/De Tijd'', maar dit is van korte duur. Hij is aangenomen om de samenvoeging van de twee redacties te leiden. Hij vertrekt na 1 jaar, omdat het hem aan journalistieke passie ontbreekt om het blad te leiden. “De integratie van de redacties was snel bekeken, de uitdaging was voorbij.” In 1992 begint hij aan een nieuwe uitdaging: Oud-Vrij Nederland-journalist Feike Salverda verlaat de Amsterdamse stadszender AT5 en Ad volgt hem op. Ook hier werkt hij, maar voor een korte periode. In 1993 wordt hij opgevolgd door [[Fons van Westerloo]].
	1997-1999 ~~Directeur~~ van de Nederlandse Film & Televisie Academie.
	Bij zijn aanstelling bedingt hij, dat hij naast het directeurschap programma’s kan blijven maken als programmamaker en onafhankelijk producent. Hij wil niet vastroesten in de vergadercultuur.		In de periode 1997-1999 is Ad directeur van de Nederlandse Film & Televisie Academie.Bij zijn aanstelling bedingt hij, dat hij naast het directeurschap programma’s kan blijven maken als programmamaker en onafhankelijk producent. Hij wil niet vastroesten in de vergadercultuur.

	Samen met Rob Klaasman maakt hij de documentaire “Met je eigen tanden het graf in” (1972), over het belang van mondhygiëne.		Samen met Rob Klaasman maakt hij de documentaire “Met je eigen tanden het graf in” (1972), over het belang van mondhygiëne.
Regel 57:		Regel 57:
	Af en toe treedt Ad ’s-Gravesande op als jurylid. Hij is in 1999 jury-voorzitter van het Nederlands Film Festival. In 2002 zit hij in de jury van de “Samen Veilig Prijs 2002”, een initiatief van Stichting De Wijk en AVRO. Ook is hij samen met onder andere Hedy d’Ancona en Cox Habbema ambassadeur van het “Forum voor Democratische Ontwikkeling” en vice-voorzitter van de “Amsterdamse Kunstraad”.		Af en toe treedt Ad ’s-Gravesande op als jurylid. Hij is in 1999 jury-voorzitter van het Nederlands Film Festival. In 2002 zit hij in de jury van de “Samen Veilig Prijs 2002”, een initiatief van Stichting De Wijk en AVRO. Ook is hij samen met onder andere Hedy d’Ancona en Cox Habbema ambassadeur van het “Forum voor Democratische Ontwikkeling” en vice-voorzitter van de “Amsterdamse Kunstraad”.
	Prijzen en onderscheidingen		Prijzen en onderscheidingen
	In 1973 overhandigt de jury van tandartsen Ad ’s-Gravesande en Rob Klaasman de Dr. Flaumenhaftprijs, die in het leven is geroepen door de Nederlandse Vereniging van Tandartsen, voor hun documentaire ~~“Met~~ je eigen tanden het graf ~~in”~~.		In 1973 overhandigt de jury van tandartsen Ad ’s-Gravesande en Rob Klaasman de Dr. Flaumenhaftprijs, die in het leven is geroepen door de Nederlandse Vereniging van Tandartsen, voor hun documentaire ''[[Met je eigen tanden het graf in]]''.

Bvspall op 26 jul 2010 om 15:09

2010-07-26T15:09:37Z

Bvspall op 26 jul 2010 om 14:39

2010-07-26T14:39:03Z

← Oudere versie		Versie van 26 jul 2010 14:39
Regel 26:		Regel 26:
	Eigenzinnige ex-AVRO directeur met twee grote liefdes: cultuur en politiek. De combinatie van de verantwoordelijkheid van een leidende functie met het maken van reportages en documentaires loopt als een rode draad door zijn carrière. In juni 1999 zegt hij: “Als je ooit iets wil worden in dit vak, dan heb je meer nodig dan alleen talent. Je moet kunnen samenwerken. Je mag best eigengereid, pretentieus en eigenwijs zijn, maar uiteindelijk moet je wel met anderen overweg kunnen, anders loop je vast.		Eigenzinnige ex-AVRO directeur met twee grote liefdes: cultuur en politiek. De combinatie van de verantwoordelijkheid van een leidende functie met het maken van reportages en documentaires loopt als een rode draad door zijn carrière. In juni 1999 zegt hij: “Als je ooit iets wil worden in dit vak, dan heb je meer nodig dan alleen talent. Je moet kunnen samenwerken. Je mag best eigengereid, pretentieus en eigenwijs zijn, maar uiteindelijk moet je wel met anderen overweg kunnen, anders loop je vast.

	~~'''Biografie'''~~		Adriaan ’s-Gravesande wordt geboren op 5 februari 1947 in Boskoop en verhuist al vroeg naar Oosterhout bij Breda. Groeit vanaf zijn dertiende op in Maastricht. Hij heeft een oudere broer en drie jongere zussen. Zijn vader Hein is musicus en dirigent bij de Zuid-Nederlandse Opera. Ad studeert aan het conservatorium van Aken, waar hij als hoofdvak de hoorn kiest.
			In 1964 is hij lid van [[AVRO]]’s jeugdomroep [[Minjon]], een kweekvijver voor jong talent. In 1966 wordt hij medewerker jeugduitzendingen bij de AVRO en in 1969 start hij als verslaggever bij het radioprogramma ''[[Dingen van de Dag]]''. Vanaf 1970 werkt hij in diverse journalistieke functies bij de [[VPRO]] en maakt programma’s, totdat hij in 1984 het directeurschap van het Holland Festival op zich neemt. Hij drukt duidelijk een eigen stempel op de programmering. Daarna wordt hij achtereenvolgens hoofdredacteur van ''HP/De Tijd'' (1990-1991), hoofdredacteur a.i. van [[AT5]] (1992-1993), directeur van de Nederlandse Film en Televisie Academie (1997-1999) en mediadirecteur van de [[AVRO]] (1999-2004). Ondertussen werkt hij nog altijd als programmamaker en producent.
	Adriaan ’s-Gravesande wordt geboren op 5 februari 1947 in Boskoop en verhuist al vroeg naar Oosterhout bij Breda. Groeit vanaf zijn dertiende op in Maastricht. Hij heeft een oudere broer en drie jongere zussen. Zijn vader Hein is musicus en dirigent bij de Zuid-Nederlandse Opera.
	~~Hij~~ studeert aan het conservatorium van Aken, waar hij als hoofdvak de hoorn kiest.
	In 1964 is hij lid van ~~AVRO’s~~ jeugdomroep Minjon, een kweekvijver voor jong talent. In 1966 wordt hij medewerker jeugduitzendingen bij de AVRO en in 1969 start hij als verslaggever bij het radioprogramma ~~“Dingen~~ van de ~~Dag” (VARA)~~. Vanaf 1970 werkt hij in diverse journalistieke functies bij de VPRO en maakt programma’s, totdat hij in 1984 het directeurschap van het Holland Festival op zich neemt. Hij drukt duidelijk een eigen stempel op de programmering. Daarna wordt hij achtereenvolgens hoofdredacteur van HP/De Tijd (1990-1991), hoofdredacteur a.i. van AT5 (1992-1993), directeur van de Nederlandse Film en Televisie Academie (1997-1999) en mediadirecteur van de AVRO (1999-2004). Ondertussen werkt hij nog altijd als programmamaker en producent.

	~~'''Omroeploopbaan 1965 – 1970'''~~

	In 1964 wordt hij vanwege zijn mooie stem gevraagd als lid van AVRO’s jeugdomroep Minjon en werkt mee aan vele uitzendingen van “Op de jonge golf”. In het seizoen 1965-1966 is hij één van de presentatoren van het jongerenprogramma “Rooster” bij AVRO-televisie. Voor de radio is hij de samensteller van “Rits, een open programma”. In 1968 presenteert hij samen met Ad Visser een radioprogramma met progressieve popmuziek, “Super Clean Dream Machine”.Vanaf 1969 werkt hij twee jaar als verslaggever bij het VARA-radioactualiteiten-programma “Dingen van de Dag”. De Tweede Kamer is een van zijn favoriete plekken, terwijl hij als student politicologie al snel gevraagd wordt om de vele acties te verslaan, die in die jaren plaatsvinden, zoals de Maagdenhuisbezetting en de ludieke optredens van de Kabouters. In 1970 is hij mede-presentator van de avondvullende live-televisieprogramma’s “Piknik” en “Pik in, ‘t is winter”, een samenwerking tussen de VPRO-afdelingen televisie en radio.		In 1964 wordt hij vanwege zijn mooie stem gevraagd als lid van AVRO’s jeugdomroep Minjon en werkt mee aan vele uitzendingen van “Op de jonge golf”. In het seizoen 1965-1966 is hij één van de presentatoren van het jongerenprogramma “Rooster” bij AVRO-televisie. Voor de radio is hij de samensteller van “Rits, een open programma”. In 1968 presenteert hij samen met Ad Visser een radioprogramma met progressieve popmuziek, “Super Clean Dream Machine”.Vanaf 1969 werkt hij twee jaar als verslaggever bij het VARA-radioactualiteiten-programma “Dingen van de Dag”. De Tweede Kamer is een van zijn favoriete plekken, terwijl hij als student politicologie al snel gevraagd wordt om de vele acties te verslaan, die in die jaren plaatsvinden, zoals de Maagdenhuisbezetting en de ludieke optredens van de Kabouters. In 1970 is hij mede-presentator van de avondvullende live-televisieprogramma’s “Piknik” en “Pik in, ‘t is winter”, een samenwerking tussen de VPRO-afdelingen televisie en radio.

	~~'''1971 – 1980 '''~~

	In 1971 treedt hij in dienst van de VPRO en werkt als verslaggever, regisseur en eindredacteur van “Berichten uit de Samenleving”, het wekelijkse, korte nieuwsprogramma van de VPRO. Daarna volgt de eindredactie van het tweede seizoen (1973-74) van “Het gat van Nederland”. Nadien voert hij de eindredactie/regie van een groot aantal VPRO-programma’s als “Machiavelli” en het gedurende het seizoen 1980 - 1981 uitgezonden intermezzoprogramma “Extra”. In oktober en november 1980 leidt hij samen met Joop van Tijn het live praatprogramma “Mooie Woorden”, dat na twee afleveringen wordt gestopt.		In 1971 treedt hij in dienst van de VPRO en werkt als verslaggever, regisseur en eindredacteur van “Berichten uit de Samenleving”, het wekelijkse, korte nieuwsprogramma van de VPRO. Daarna volgt de eindredactie van het tweede seizoen (1973-74) van “Het gat van Nederland”. Nadien voert hij de eindredactie/regie van een groot aantal VPRO-programma’s als “Machiavelli” en het gedurende het seizoen 1980 - 1981 uitgezonden intermezzoprogramma “Extra”. In oktober en november 1980 leidt hij samen met Joop van Tijn het live praatprogramma “Mooie Woorden”, dat na twee afleveringen wordt gestopt.

	~~'''1981 – 1985'''~~

	Op 22 november 1981 is de eerste aflevering van “Tijdverschijnselen”, een serie praatprogramma’s over gebeurtenissen die de tijdsgeest illustreren. Hij leidt de discussie en de gemoederen tussen de genodigden lopen af en toe hoog op. Zoals in de aflevering in november 1982 over intolerantie en discriminatie, waarin de Surinaamse actrice Gerda Havertong hem uitmaakt voor racist.		Op 22 november 1981 is de eerste aflevering van “Tijdverschijnselen”, een serie praatprogramma’s over gebeurtenissen die de tijdsgeest illustreren. Hij leidt de discussie en de gemoederen tussen de genodigden lopen af en toe hoog op. Zoals in de aflevering in november 1982 over intolerantie en discriminatie, waarin de Surinaamse actrice Gerda Havertong hem uitmaakt voor racist.

	~~'''1984 – 1987'''~~

	Samen met Sieuwert Verster, met wie hij ook een aantal documentaires maakt, presenteert hij vanaf 1984 enkele jaren het “Gala van de Nieuwe Nederlandse Muziek”.		Samen met Sieuwert Verster, met wie hij ook een aantal documentaires maakt, presenteert hij vanaf 1984 enkele jaren het “Gala van de Nieuwe Nederlandse Muziek”.
	Hij treedt vaak op als discussieleider in programma’s. In 1986 is hij in die hoedanigheid te zien in “Nederland C” (NOS), waarin hij een discussie leidt tussen mensen uit de filmindustrie. In het najaar van 1991 leidt hij het discussieprogramma “Gemengde Gevoelens”, waarin hete hangijzers in de samenleving aan bod komen. In maart 1992 presenteert hij een programma over de kwaliteit en toekomst van de Nederlandse verzorgingsstaat: “Herfst in het Paradijs”.		Hij treedt vaak op als discussieleider in programma’s. In 1986 is hij in die hoedanigheid te zien in “Nederland C” (NOS), waarin hij een discussie leidt tussen mensen uit de filmindustrie. In het najaar van 1991 leidt hij het discussieprogramma “Gemengde Gevoelens”, waarin hete hangijzers in de samenleving aan bod komen. In maart 1992 presenteert hij een programma over de kwaliteit en toekomst van de Nederlandse verzorgingsstaat: “Herfst in het Paradijs”.

	~~'''1992 – 1995'''~~

	In september 1992 start de kennisquiz “De Connaisseur” waarin presentator ‘s–Gravesande drie kandidaten vragen stelt over kunstwerken uit de vijf disciplines film, klassieke muziek, toneel en theater, Nederlandse literatuur en beeldende kunst. Per vijf afleveringen wordt één discipline behandeld. In de zesentwintigste aflevering wordt de finale gespeeld en de winnaar uitgeroepen tot ‘De Connaisseur’. Scenarioschrijver Hugo Heinen wint in het eerste seizoen.		In september 1992 start de kennisquiz “De Connaisseur” waarin presentator ‘s–Gravesande drie kandidaten vragen stelt over kunstwerken uit de vijf disciplines film, klassieke muziek, toneel en theater, Nederlandse literatuur en beeldende kunst. Per vijf afleveringen wordt één discipline behandeld. In de zesentwintigste aflevering wordt de finale gespeeld en de winnaar uitgeroepen tot ‘De Connaisseur’. Scenarioschrijver Hugo Heinen wint in het eerste seizoen.
	1992 – 1993 Presenteert “Schönberg Cyclus”, een serie van acht programma’s die zijn gewijd aan de Oostenrijkse componist Arnold Schönberg. Zijn werken worden uitgevoerd door o.a. het Schönberg Kwartet.		1992 – 1993 Presenteert “Schönberg Cyclus”, een serie van acht programma’s die zijn gewijd aan de Oostenrijkse componist Arnold Schönberg. Zijn werken worden uitgevoerd door o.a. het Schönberg Kwartet.
	1995 “Etiquette” is een zesdelige serie praatprogramma’s over de etiquette in het dagelijks leven. Hij is gespreksleider en wordt elke aflevering bijgestaan door publiciste en deskundige Inez van Eijk. In de eerste aflevering staat bijvoorbeeld de kunst van het begroeten centraal.		1995 “Etiquette” is een zesdelige serie praatprogramma’s over de etiquette in het dagelijks leven. Hij is gespreksleider en wordt elke aflevering bijgestaan door publiciste en deskundige Inez van Eijk. In de eerste aflevering staat bijvoorbeeld de kunst van het begroeten centraal.

	~~'''1999 – 2004'''~~

	In november 1999 volgt hij Boudewijn Klap op als directeur Radio en Televisie bij de AVRO. De AVRO wil een nieuwe koers varen en transformeren tot een echte culturele zender. “Ik heb respect voor de manier waarop de AVRO zich heeft ontwikkeld. Vrijheid en ongebondenheid zijn voor de omroep nog steeds essentieel. De organisatie is meer dan een producent van radio- en televisieprogramma's. Het ambitieniveau dat de AVRO nastreeft, spreekt mij ook aan," verklaart 's-Gravesande de keuze voor zijn nieuwe baan in de NRC. Zijn streven is om een zo breed mogelijk publiek te bereiken, in het bijzonder voor kunst en cultuur. ’s-Gravesande is onder andere verantwoordelijk voor het aantrekken van Loretta Schrijver, Rolf Wouters en Pia Dijkstra. In 2003 weet hij Paul de Groot, Owen Schumacher en Tooske Breugem naar de AVRO te halen. Samen met NPS en TROS ontstaat een nieuw samenwerkingsverband, waardoor de continuïteit van de Radio 4-concertserie “ZaterdagMatinee” gegarandeerd is.		In november 1999 volgt hij Boudewijn Klap op als directeur Radio en Televisie bij de AVRO. De AVRO wil een nieuwe koers varen en transformeren tot een echte culturele zender. “Ik heb respect voor de manier waarop de AVRO zich heeft ontwikkeld. Vrijheid en ongebondenheid zijn voor de omroep nog steeds essentieel. De organisatie is meer dan een producent van radio- en televisieprogramma's. Het ambitieniveau dat de AVRO nastreeft, spreekt mij ook aan," verklaart 's-Gravesande de keuze voor zijn nieuwe baan in de NRC. Zijn streven is om een zo breed mogelijk publiek te bereiken, in het bijzonder voor kunst en cultuur. ’s-Gravesande is onder andere verantwoordelijk voor het aantrekken van Loretta Schrijver, Rolf Wouters en Pia Dijkstra. In 2003 weet hij Paul de Groot, Owen Schumacher en Tooske Breugem naar de AVRO te halen. Samen met NPS en TROS ontstaat een nieuw samenwerkingsverband, waardoor de continuïteit van de Radio 4-concertserie “ZaterdagMatinee” gegarandeerd is.
	‘s-Gravesande zorgt echter ook voor onrust in mediakringen als hij zegt, dat hij het omroepbestel te pluriform vindt en ervoor pleit om omroepen in elkaar te laten opgaan om het publieke bestel te verbeteren. Hij wil minder investeren in ledenwerving en –binding en een kleiner omroepbedrijf inrichten om zo de programmabudgetten op niveau te houden. Die staan door omroepbezuinigingen ernstig onder druk.		‘s-Gravesande zorgt echter ook voor onrust in mediakringen als hij zegt, dat hij het omroepbestel te pluriform vindt en ervoor pleit om omroepen in elkaar te laten opgaan om het publieke bestel te verbeteren. Hij wil minder investeren in ledenwerving en –binding en een kleiner omroepbedrijf inrichten om zo de programmabudgetten op niveau te houden. Die staan door omroepbezuinigingen ernstig onder druk.
	Op 26 augustus 2004 wordt het AVRO-personeel ingelicht dat voorzitter Martijn Sanders afscheid wil nemen van programmadirecteur ’s- Gravesande en zakelijk directeur Frans Maréchal. Aanleiding is het feit dat de samenwerking tussen dit tweetal te wensen overlaat: ze hebben geen eenduidige visie. Gerben Eggink wordt de nieuwe directeur ad interim. Begin 2005 vertrekt ook het bestuur van Martijn Sanders.		Op 26 augustus 2004 wordt het AVRO-personeel ingelicht dat voorzitter Martijn Sanders afscheid wil nemen van programmadirecteur ’s- Gravesande en zakelijk directeur Frans Maréchal. Aanleiding is het feit dat de samenwerking tussen dit tweetal te wensen overlaat: ze hebben geen eenduidige visie. Gerben Eggink wordt de nieuwe directeur ad interim. Begin 2005 vertrekt ook het bestuur van Martijn Sanders.

	~~'''Diversen'''~~

	1983 Hij wordt benoemd tot directeur en artistiek leider van het Holland Festival. Nadat het festival zich mocht verheugen in een aanmerkelijke toename van het aantal bezoekers en een verdubbeling van het budget met behulp van sponsors en verhoging van subsidies, neemt hij eind 1990 afscheid. Op uitnodiging van de Minister van WVC is hij co-producent van de manifestatie Amsterdam Culturele Hoofdstad (1987). In opdracht van het Prins Bernhard Fonds produceert‘s-Gravesande bovendien internationale (poppen-) theaterfestivals in 1987 en 1990.		1983 Hij wordt benoemd tot directeur en artistiek leider van het Holland Festival. Nadat het festival zich mocht verheugen in een aanmerkelijke toename van het aantal bezoekers en een verdubbeling van het budget met behulp van sponsors en verhoging van subsidies, neemt hij eind 1990 afscheid. Op uitnodiging van de Minister van WVC is hij co-producent van de manifestatie Amsterdam Culturele Hoofdstad (1987). In opdracht van het Prins Bernhard Fonds produceert‘s-Gravesande bovendien internationale (poppen-) theaterfestivals in 1987 en 1990.
Regel 68:		Regel 51:
	1997-1999 Directeur van de Nederlandse Film & Televisie Academie.		1997-1999 Directeur van de Nederlandse Film & Televisie Academie.
	Bij zijn aanstelling bedingt hij, dat hij naast het directeurschap programma’s kan blijven maken als programmamaker en onafhankelijk producent. Hij wil niet vastroesten in de vergadercultuur.		Bij zijn aanstelling bedingt hij, dat hij naast het directeurschap programma’s kan blijven maken als programmamaker en onafhankelijk producent. Hij wil niet vastroesten in de vergadercultuur.

	~~'''Documentaires en producties'''~~

	Samen met Rob Klaasman maakt hij de documentaire “Met je eigen tanden het graf in” (1972), over het belang van mondhygiëne.		Samen met Rob Klaasman maakt hij de documentaire “Met je eigen tanden het graf in” (1972), over het belang van mondhygiëne.
Regel 76:		Regel 57:
	Met Sieuwert Verster maakt hij de avondvullende documentaire “Het Orkest”, over het 100-jarige Concertgebouworkest en in 1997 de documentaire “Meester van de Beweging: twaalf stappen in het Paradijs”, een portret van choreograaf Hans van Manen. Twee jaar later maakt hij met Sieuwert Verster een documentaire over		Met Sieuwert Verster maakt hij de avondvullende documentaire “Het Orkest”, over het 100-jarige Concertgebouworkest en in 1997 de documentaire “Meester van de Beweging: twaalf stappen in het Paradijs”, een portret van choreograaf Hans van Manen. Twee jaar later maakt hij met Sieuwert Verster een documentaire over
	de musicus Reinbert de Leeuw met de titel “De Laatste deur: portret van een pleitbezorger”.		de musicus Reinbert de Leeuw met de titel “De Laatste deur: portret van een pleitbezorger”.

	~~'''Diversen'''~~

	Af en toe treedt Ad ’s-Gravesande op als jurylid. Hij is in 1999 jury-voorzitter van het Nederlands Film Festival. In 2002 zit hij in de jury van de “Samen Veilig Prijs 2002”, een initiatief van Stichting De Wijk en AVRO. Ook is hij samen met onder andere Hedy d’Ancona en Cox Habbema ambassadeur van het “Forum voor Democratische Ontwikkeling” en vice-voorzitter van de “Amsterdamse Kunstraad”.		Af en toe treedt Ad ’s-Gravesande op als jurylid. Hij is in 1999 jury-voorzitter van het Nederlands Film Festival. In 2002 zit hij in de jury van de “Samen Veilig Prijs 2002”, een initiatief van Stichting De Wijk en AVRO. Ook is hij samen met onder andere Hedy d’Ancona en Cox Habbema ambassadeur van het “Forum voor Democratische Ontwikkeling” en vice-voorzitter van de “Amsterdamse Kunstraad”.
	Prijzen en onderscheidingen		Prijzen en onderscheidingen
	In 1973 overhandigt de jury van tandartsen Ad ’s-Gravesande en Rob Klaasman de Dr. Flaumenhaftprijs, die in het leven is geroepen door de Nederlandse Vereniging van Tandartsen, voor hun documentaire “Met je eigen tanden het graf in”.		In 1973 overhandigt de jury van tandartsen Ad ’s-Gravesande en Rob Klaasman de Dr. Flaumenhaftprijs, die in het leven is geroepen door de Nederlandse Vereniging van Tandartsen, voor hun documentaire “Met je eigen tanden het graf in”.

Jberendsen op 5 jul 2010 om 10:17

2010-07-05T10:17:15Z

← Oudere versie		Versie van 5 jul 2010 10:17
Regel 28:		Regel 28:
	'''Biografie'''		'''Biografie'''

	Adriaan ’s-Gravesande wordt geboren op 5 februari 1947 in Boskoop en verhuist al vroeg naar Oosterhout bij Breda. Groeit vanaf zijn dertiende op in Maastricht. Hij heeft een oudere broer en drie jongere zussen. Zijn vader Hein is musicus en dirigent bij de Zuid-Nederlandse Opera. Hij studeert aan het conservatorium van Aken, waar hij als hoofdvak de hoorn kiest. In 1964 is hij lid van AVRO’s jeugdomroep Minjon, een kweekvijver voor jong talent. In 1966 wordt hij medewerker jeugduitzendingen bij de AVRO en in 1969 start hij als verslaggever bij het radioprogramma “Dingen van de Dag” (VARA). Vanaf 1970 werkt hij in diverse journalistieke functies bij de VPRO en maakt programma’s, totdat hij in 1984 het directeurschap van het Holland Festival op zich neemt. Hij drukt duidelijk een eigen stempel op de programmering. Daarna wordt hij achtereenvolgens hoofdredacteur van HP/De Tijd (1990-1991), hoofdredacteur a.i. van AT5 (1992-1993), directeur van de Nederlandse Film en Televisie Academie (1997-1999) en mediadirecteur van de AVRO (1999-2004). Ondertussen werkt hij nog altijd als programmamaker en producent.		Adriaan ’s-Gravesande wordt geboren op 5 februari 1947 in Boskoop en verhuist al vroeg naar Oosterhout bij Breda. Groeit vanaf zijn dertiende op in Maastricht. Hij heeft een oudere broer en drie jongere zussen. Zijn vader Hein is musicus en dirigent bij de Zuid-Nederlandse Opera.
			Hij studeert aan het conservatorium van Aken, waar hij als hoofdvak de hoorn kiest.
			In 1964 is hij lid van AVRO’s jeugdomroep Minjon, een kweekvijver voor jong talent. In 1966 wordt hij medewerker jeugduitzendingen bij de AVRO en in 1969 start hij als verslaggever bij het radioprogramma “Dingen van de Dag” (VARA). Vanaf 1970 werkt hij in diverse journalistieke functies bij de VPRO en maakt programma’s, totdat hij in 1984 het directeurschap van het Holland Festival op zich neemt. Hij drukt duidelijk een eigen stempel op de programmering. Daarna wordt hij achtereenvolgens hoofdredacteur van HP/De Tijd (1990-1991), hoofdredacteur a.i. van AT5 (1992-1993), directeur van de Nederlandse Film en Televisie Academie (1997-1999) en mediadirecteur van de AVRO (1999-2004). Ondertussen werkt hij nog altijd als programmamaker en producent.

	'''Omroeploopbaan 1965 – 1970'''		'''Omroeploopbaan 1965 – 1970'''

← Oudere versie		Versie van 26 jul 2010 15:09
Regel 27:		Regel 27:

	Adriaan ’s-Gravesande wordt geboren op 5 februari 1947 in Boskoop en verhuist al vroeg naar Oosterhout bij Breda. Groeit vanaf zijn dertiende op in Maastricht. Hij heeft een oudere broer en drie jongere zussen. Zijn vader Hein is musicus en dirigent bij de Zuid-Nederlandse Opera. Ad studeert aan het conservatorium van Aken, waar hij als hoofdvak de hoorn kiest.		Adriaan ’s-Gravesande wordt geboren op 5 februari 1947 in Boskoop en verhuist al vroeg naar Oosterhout bij Breda. Groeit vanaf zijn dertiende op in Maastricht. Hij heeft een oudere broer en drie jongere zussen. Zijn vader Hein is musicus en dirigent bij de Zuid-Nederlandse Opera. Ad studeert aan het conservatorium van Aken, waar hij als hoofdvak de hoorn kiest.
	In 1964 is hij lid van [[AVRO]]’s jeugdomroep [[Minjon]], een kweekvijver voor jong talent. In 1966 wordt hij medewerker jeugduitzendingen bij de AVRO en in 1969 start hij als verslaggever bij het radioprogramma ''[[Dingen van de Dag]]''. Vanaf 1970 werkt hij in diverse journalistieke functies bij de [[VPRO]] en maakt programma’s, totdat hij in 1984 het directeurschap van het Holland Festival op zich neemt. Hij drukt duidelijk een eigen stempel op de programmering. Daarna wordt hij achtereenvolgens hoofdredacteur van ''HP/De Tijd'' (1990-1991), hoofdredacteur a.i. van [[AT5]] (1992-1993), directeur van de Nederlandse Film en Televisie Academie (1997-1999) en mediadirecteur van de [[AVRO]] (1999-2004). Ondertussen werkt hij nog altijd als programmamaker en producent.

	In 1964 wordt hij vanwege zijn mooie stem gevraagd als lid van ~~AVRO’s~~ jeugdomroep Minjon en werkt mee aan vele uitzendingen van ~~“Op~~ de jonge ~~golf”~~. In het seizoen 1965-1966 is hij één van de presentatoren van het jongerenprogramma ~~“Rooster”~~ bij AVRO-televisie. Voor de radio is hij de samensteller van ~~“Rits~~, een open ~~programma”~~. In 1968 presenteert hij samen met Ad Visser een radioprogramma met progressieve popmuziek, ~~“Super Clean Dream Machine”~~.Vanaf 1969 werkt hij twee jaar als verslaggever bij het VARA-radioactualiteiten-programma ~~“Dingen~~ van de ~~Dag”~~. De Tweede Kamer is ~~een~~ van zijn favoriete plekken, terwijl hij als student politicologie al snel gevraagd wordt om de vele acties te verslaan, die in die jaren plaatsvinden, zoals de Maagdenhuisbezetting en de ludieke optredens van de Kabouters. In 1970 is hij mede-presentator van de avondvullende live-televisieprogramma’s ~~“Piknik”~~ en ~~“Pik~~ in, ‘t is ~~winter”~~, een samenwerking tussen de VPRO-afdelingen televisie en radio.		In 1964 wordt hij vanwege zijn mooie stem gevraagd als lid van [[AVRO]]’s jeugdomroep [[Minjon]] en werkt mee aan vele uitzendingen van ''[[Op de jonge golf]]''. In het seizoen 1965-1966 is hij één van de presentatoren van het jongerenprogramma ''[[Rooster]]'' bij [[AVRO]]-televisie. Voor de radio is hij de samensteller van ''[[Rits, een open programma]]''. In 1968 presenteert hij samen met [[Ad Visser]] een radioprogramma met progressieve popmuziek, ''[[Super clean dream machine]]''.Vanaf 1969 werkt hij twee jaar als verslaggever bij het [[VARA]]-radioactualiteiten-programma ''[[Dingen van de Dag]]''. De Tweede Kamer is één van zijn favoriete plekken, terwijl hij als student politicologie al snel gevraagd wordt om de vele acties te verslaan, die in die jaren plaatsvinden, zoals de Maagdenhuisbezetting en de ludieke optredens van de Kabouters. In 1970 is hij mede-presentator van de avondvullende live-televisieprogramma’s ''[[Piknik]]'' en ''[[Pik in, ‘t is winter]]'', een samenwerking tussen de [[VPRO]]-afdelingen televisie en radio.

	In 1971 treedt hij in dienst van de VPRO en werkt als verslaggever, regisseur en eindredacteur van ~~“Berichten~~ uit de ~~Samenleving”~~, het wekelijkse, korte nieuwsprogramma van de VPRO. Daarna volgt de eindredactie van het tweede seizoen (1973-74) van ~~“Het~~ gat van ~~Nederland”~~. Nadien voert hij de eindredactie/regie van een groot aantal VPRO-programma’s als ~~“Machiavelli”~~ en het gedurende het seizoen 1980 - 1981 uitgezonden intermezzoprogramma ~~“Extra”~~. In oktober en november 1980 leidt hij samen met Joop van Tijn het live praatprogramma ~~“Mooie Woorden”~~, dat na twee afleveringen wordt gestopt.		In 1971 treedt hij in dienst van de VPRO en werkt als verslaggever, regisseur en eindredacteur van ''[[Berichten uit de samenleving]]'', het wekelijkse, korte nieuwsprogramma van de VPRO. Daarna volgt de eindredactie van het tweede seizoen (1973-74) van ''[[Het gat van Nederland]]''. Nadien voert hij de eindredactie/regie van een groot aantal VPRO-programma’s als ''[[Machiavelli]]'' en het gedurende het seizoen 1980 - 1981 uitgezonden intermezzoprogramma ''[[Extra]]''. In oktober en november 1980 leidt hij samen met [[Joop van Tijn]] het live praatprogramma ''[[Mooie Woorden]]'', dat na twee afleveringen wordt gestopt.

	Op 22 november 1981 is de eerste aflevering van ~~“Tijdverschijnselen”~~, een serie praatprogramma’s over gebeurtenissen die de tijdsgeest illustreren. Hij leidt de discussie en de gemoederen tussen de genodigden lopen af en toe hoog op. Zoals in de aflevering in november 1982 over intolerantie en discriminatie, waarin de Surinaamse actrice Gerda Havertong hem uitmaakt voor racist.		Op 22 november 1981 is de eerste aflevering van ''[[Tijdverschijnselen]]'', een serie praatprogramma’s over gebeurtenissen die de tijdsgeest illustreren. Hij leidt de discussie en de gemoederen tussen de genodigden lopen af en toe hoog op. Zoals in de aflevering in november 1982 over intolerantie en discriminatie, waarin de Surinaamse actrice [[Gerda Havertong]] hem uitmaakt voor racist.

	Samen met Sieuwert Verster, met wie hij ook een aantal documentaires maakt, presenteert hij vanaf 1984 enkele jaren het ~~“Gala~~ van de ~~Nieuwe~~ Nederlandse ~~Muziek”~~.		Samen met [[Sieuwert Verster]], met wie hij ook een aantal documentaires maakt, presenteert hij vanaf 1984 enkele jaren het ''[[Gala van de nieuwe Nederlandse muziek]]''.
	Hij treedt vaak op als discussieleider in programma’s. In 1986 is hij in die hoedanigheid te zien in ~~“Nederland C” (NOS)~~, waarin hij een discussie leidt tussen mensen uit de filmindustrie. In het najaar van 1991 leidt hij het discussieprogramma ~~“Gemengde Gevoelens”~~, waarin hete hangijzers in de samenleving aan bod komen. In maart 1992 presenteert hij een programma over de kwaliteit en toekomst van de Nederlandse verzorgingsstaat: ~~“Herfst~~ in het ~~Paradijs”~~.		Hij treedt vaak op als discussieleider in programma’s. In 1986 is hij in die hoedanigheid te zien in ''[[Nederland C]]'', waarin hij een discussie leidt tussen mensen uit de filmindustrie. In het najaar van 1991 leidt hij het discussieprogramma ''[[Gemengde gevoelens]]'', waarin hete hangijzers in de samenleving aan bod komen. In maart 1992 presenteert hij een programma over de kwaliteit en toekomst van de Nederlandse verzorgingsstaat: ''[[Herfst in het paradijs]]''.

	In september 1992 start de kennisquiz ~~“De Connaisseur”~~ waarin presentator ‘s–Gravesande drie kandidaten vragen stelt over kunstwerken uit de ~~vijf~~ disciplines film, klassieke muziek, toneel en theater, Nederlandse literatuur en beeldende kunst. Per vijf afleveringen wordt één discipline behandeld. In de zesentwintigste aflevering wordt de finale gespeeld en de winnaar uitgeroepen tot ‘De Connaisseur’. Scenarioschrijver Hugo Heinen wint in het eerste seizoen.		In september 1992 start de kennisquiz ''[[De connaisseur]]'' waarin presentator ‘s–Gravesande drie kandidaten vragen stelt over kunstwerken uit de diverse disciplines. Hierna volgen programma's als ''[[Schönberg Cyclus]]'' en ''[[Etiquette]]''.
	~~1992 – 1993 Presenteert “Schönberg Cyclus”, een serie van acht programma’s die zijn gewijd aan de Oostenrijkse componist Arnold Schönberg. Zijn werken worden uitgevoerd door o.a~~. ~~het~~ Schönberg ~~Kwartet.~~
	~~1995 “Etiquette” is een zesdelige serie praatprogramma’s over de etiquette in het dagelijks leven. Hij is gespreksleider~~ en ~~wordt elke aflevering bijgestaan door publiciste en deskundige Inez van Eijk. In de eerste aflevering staat bijvoorbeeld de kunst van het begroeten centraal~~.

	In november 1999 volgt hij Boudewijn Klap op als directeur Radio en Televisie bij de AVRO. De AVRO wil een nieuwe koers varen en transformeren tot een echte culturele zender. “Ik heb respect voor de manier waarop de AVRO zich heeft ontwikkeld. Vrijheid en ongebondenheid zijn voor de omroep nog steeds essentieel. De organisatie is meer dan een producent van radio- en televisieprogramma's. Het ambitieniveau dat de AVRO nastreeft, spreekt mij ook aan," verklaart 's-Gravesande de keuze voor zijn nieuwe baan in de NRC. Zijn streven is om een zo breed mogelijk publiek te bereiken, in het bijzonder voor kunst en cultuur. ’s-Gravesande is onder andere verantwoordelijk voor het aantrekken van Loretta Schrijver, Rolf Wouters en Pia Dijkstra. In 2003 weet hij Paul de Groot, Owen Schumacher en Tooske Breugem naar de AVRO te halen. Samen met NPS en TROS ontstaat een nieuw samenwerkingsverband, waardoor de continuïteit van de Radio 4-concertserie ~~“ZaterdagMatinee”~~ gegarandeerd is.		In november 1999 volgt hij [[Boudewijn Klap]] op als directeur Radio en Televisie bij de [[AVRO]]. De AVRO wil een nieuwe koers varen en transformeren tot een echte culturele zender. “Ik heb respect voor de manier waarop de AVRO zich heeft ontwikkeld. Vrijheid en ongebondenheid zijn voor de omroep nog steeds essentieel. De organisatie is meer dan een producent van radio- en televisieprogramma's. Het ambitieniveau dat de AVRO nastreeft, spreekt mij ook aan," verklaart 's-Gravesande de keuze voor zijn nieuwe baan in de ''NRC''. Zijn streven is om een zo breed mogelijk publiek te bereiken, in het bijzonder voor kunst en cultuur. ’s-Gravesande is onder andere verantwoordelijk voor het aantrekken van [[Loretta Schrijver]], [[Rolf Wouters]] en [[Pia Dijkstra]]. In 2003 weet hij[[ Paul de Groot]], [[Owen Schumacher]] en [[Tooske Breugem]] naar de AVRO te halen. Samen met [[NPS]] en [[TROS]] ontstaat een nieuw samenwerkingsverband, waardoor de continuïteit van de [[Radio 4]]-concertserie ''[[ZaterdagMatinee]]'' gegarandeerd is.
	‘s-Gravesande zorgt echter ook voor onrust in mediakringen als hij zegt, dat hij het omroepbestel te pluriform vindt en ervoor pleit om omroepen in elkaar te laten opgaan om het publieke bestel te verbeteren. Hij wil minder investeren in ledenwerving en –binding en een kleiner omroepbedrijf inrichten om zo de programmabudgetten op niveau te houden. Die staan door omroepbezuinigingen ernstig onder druk.
	Op 26 augustus 2004 wordt het AVRO-personeel ingelicht dat voorzitter Martijn Sanders afscheid wil nemen van programmadirecteur ’s- Gravesande en zakelijk directeur Frans Maréchal. Aanleiding is het feit dat de samenwerking tussen dit tweetal te wensen overlaat: ze hebben geen eenduidige visie. Gerben Eggink wordt de nieuwe directeur ad interim. Begin 2005 vertrekt ook het bestuur van Martijn Sanders.		‘s-Gravesande zorgt echter ook voor onrust in mediakringen als hij zegt, dat hij het omroepbestel te pluriform vindt en ervoor pleit om omroepen in elkaar te laten opgaan om het publieke bestel te verbeteren. Hij wil minder investeren in ledenwerving en –binding en een kleiner omroepbedrijf inrichten om zo de programmabudgetten op niveau te houden. Die staan door omroepbezuinigingen ernstig onder druk. Op 26 augustus 2004 wordt het [[AVRO]]-personeel ingelicht dat voorzitter [[Martijn Sanders]] afscheid wil nemen van programmadirecteur ’s- Gravesande en zakelijk directeur [[Frans Maréchal]]. Aanleiding is het feit dat de samenwerking tussen dit tweetal te wensen overlaat: ze hebben geen eenduidige visie. [[Gerben Eggink]] wordt de nieuwe directeur ad interim. Begin 2005 vertrekt ook het bestuur van Martijn Sanders.

	1983 Hij wordt benoemd tot directeur en artistiek leider van het Holland Festival. Nadat het festival zich mocht verheugen in een aanmerkelijke toename van het aantal bezoekers en een verdubbeling van het budget met behulp van sponsors en verhoging van subsidies, neemt hij eind 1990 afscheid. Op uitnodiging van de Minister van WVC is hij co-producent van de manifestatie Amsterdam Culturele Hoofdstad (1987). In opdracht van het Prins Bernhard Fonds produceert‘s-Gravesande bovendien internationale (poppen-) theaterfestivals in 1987 en 1990.		1983 Hij wordt benoemd tot directeur en artistiek leider van het Holland Festival. Nadat het festival zich mocht verheugen in een aanmerkelijke toename van het aantal bezoekers en een verdubbeling van het budget met behulp van sponsors en verhoging van subsidies, neemt hij eind 1990 afscheid. Op uitnodiging van de Minister van WVC is hij co-producent van de manifestatie Amsterdam Culturele Hoofdstad (1987). In opdracht van het Prins Bernhard Fonds produceert‘s-Gravesande bovendien internationale (poppen-) theaterfestivals in 1987 en 1990.