Charles Huguenot van der Linden - Bewerkingsoverzicht

Liselotte Doeswijk op 20 okt 2018 om 15:41

2018-10-20T15:41:59Z

← Oudere versie		Versie van 20 okt 2018 15:41
Regel 17:		Regel 17:
	}}		}}

	Charles Huguenot van der Linden is één van de belangrijkste Nederlandse filmregisseurs in de naoorlogse periode. Naast prijzen op internationale festivals, wordt hij onder meer onderscheiden met de Staatsprijs voor Filmkunst en met een Academy Award (Oscar). Hoewel hij geen kans krijgt om echt door te breken als speelfilmregisseur, is hij wel medeverantwoordelijk voor het debuut van [[Audrey Hepburn]] op het witte doek. Van der Linden speelt verder een rol van importantie in de Nederlandse Beroepsvereniging van Filmers, vooral door zijn jarenlange redacteurschap van het ''NBF Bulletin''.		Charles Huguenot van der Linden is één van de belangrijkste Nederlandse filmregisseurs in de naoorlogse periode. Naast prijzen op internationale festivals, wordt hij onder meer onderscheiden met de Staatsprijs voor Filmkunst en met een Academy Award (Oscar). Hoewel hij geen kans krijgt om echt door te breken als speelfilmregisseur, is hij wel medeverantwoordelijk voor het debuut van [[Audrey Hepburn]] op het witte doek. Van der Linden speelt verder een rol van importantie in de Nederlandse Beroepsvereniging van Filmers, vooral door zijn jarenlange redacteurschap van het ''[[NBF]] Bulletin''.

	Charles Huguenot van der Linden begint zijn filmcarrière eind jaren twintig bij het Nederlandse kantoor van Paramount in Amsterdam, waar hij vertalingen verzorgt. Na enige tijd wordt hij overgeplaatst naar de Paramount vestiging in Berlijn. Vervolgens werkt hij bij de Paramount studio’s in Joinville, waar als oplossing voor het taalprobleem (en in afwachting van technieken als nasynchronisatie en ondertiteling) geluidsversies in verschillende talen van één en dezelfde speelfilm worden gedraaid. In 1936 neemt hij samen met zijn collega [[Heinz Josephson]] die Hitler Duitsland ontvlucht is en op de persafdeling van het Amsterdamse Paramount filiaal werkt, enkele weken verlof om de speelfilm ''[[Jonge harten]]'' te draaien. Als kapitaal gebruikt hij de erfenis van fl. 20.000 die zijn moeder hem heeft nagelaten. De film die helemaal op locatie op het eiland Texel met jonge, onbekende acteurs en actrices is opgenomen, wordt geen financieel succes. Tijdens de opnamen leert Van der Linden overigens zijn toekomstige vrouw Martina kennen, om wie later niemand heen kan, als de uiterst dominante producente van zijn films.		Charles Huguenot van der Linden begint zijn filmcarrière eind jaren twintig bij het Nederlandse kantoor van Paramount in Amsterdam, waar hij vertalingen verzorgt. Na enige tijd wordt hij overgeplaatst naar de Paramount vestiging in Berlijn. Vervolgens werkt hij bij de Paramount studio’s in Joinville, waar als oplossing voor het taalprobleem (en in afwachting van technieken als nasynchronisatie en ondertiteling) geluidsversies in verschillende talen van één en dezelfde speelfilm worden gedraaid. In 1936 neemt hij samen met zijn collega [[Heinz Josephson]] die Hitler Duitsland ontvlucht is en op de persafdeling van het Amsterdamse Paramount filiaal werkt, enkele weken verlof om de speelfilm ''[[Jonge harten]]'' te draaien. Als kapitaal gebruikt hij de erfenis van fl. 20.000 die zijn moeder hem heeft nagelaten. De film die helemaal op locatie op het eiland Texel met jonge, onbekende acteurs en actrices is opgenomen, wordt geen financieel succes. Tijdens de opnamen leert Van der Linden overigens zijn toekomstige vrouw Martina kennen, om wie later niemand heen kan, als de uiterst dominante producente van zijn films.
Regel 27:		Regel 27:
	Kort na de realisatie van ''Nederlands in zeven lessen'' valt de tandem uiteen, omdat Josephson samen met diens vrouw, de cutter [[Rita Roland]], naar Hollywood vertrekt. Aangezien de speelfilmproductie in Nederland niet van de grond wil komen, werpt Huguenot van der Linden zich op het maken van opdrachtfilms voor overheid en bedrijfsleven. Hierin is hij redelijk succesvol. Voor de Shell reportages over de TT Assen in 1954 en de Internationale Luchtvaart Show Ypenburg in 1958 schakelt hij vrijwel al zijn collega-filmmakers als cameraman in, die zo’n goed betaald extraatje wel weten te waarderen.		Kort na de realisatie van ''Nederlands in zeven lessen'' valt de tandem uiteen, omdat Josephson samen met diens vrouw, de cutter [[Rita Roland]], naar Hollywood vertrekt. Aangezien de speelfilmproductie in Nederland niet van de grond wil komen, werpt Huguenot van der Linden zich op het maken van opdrachtfilms voor overheid en bedrijfsleven. Hierin is hij redelijk succesvol. Voor de Shell reportages over de TT Assen in 1954 en de Internationale Luchtvaart Show Ypenburg in 1958 schakelt hij vrijwel al zijn collega-filmmakers als cameraman in, die zo’n goed betaald extraatje wel weten te waarderen.

	Hoewel hij als redacteur van het NBF-Bulletin, het orgaan van de beroepsvereniging, en lid van de Sectie Filmkunst van de Raad voor de Kunst een persoon met aanzien in de filmwereld is, stoot Van der Linden diverse keren zijn neus bij het Productiefonds, dat niets in zijn speelfilmplannen ziet. Zo wil hij een film maken, die geïnspireerd is op het in 1955 verschenen fotoboek van [[Johan van der Keuken]] ''Wij zijn 17''. Eind 1957 volgt een nieuwe, eveneens vergeefse poging met ''SIXHAVEN6'', een thriller over marihuana-smokkel. In 1962 keert Van der Linden met ''[[De wilde jaren]]'' weer terug naar het thema van de jeugd. Maar het Productiefonds vindt jeugdcriminaliteit een te controversieel onderwerp. ''[[Waar de meisjes zijn]]'', een comedy over twaalf meisjes op een dure kostschool, komt in 1964-65 evenmin verder dan het scenariostadium.		Hoewel hij als redacteur van het [[NBF]]-Bulletin, het orgaan van de beroepsvereniging, en lid van de Sectie Filmkunst van de Raad voor de Kunst een persoon met aanzien in de filmwereld is, stoot Van der Linden diverse keren zijn neus bij het Productiefonds, dat niets in zijn speelfilmplannen ziet. Zo wil hij een film maken, die geïnspireerd is op het in 1955 verschenen fotoboek van [[Johan van der Keuken]] ''Wij zijn 17''. Eind 1957 volgt een nieuwe, eveneens vergeefse poging met ''SIXHAVEN6'', een thriller over marihuana-smokkel. In 1962 keert Van der Linden met ''[[De wilde jaren]]'' weer terug naar het thema van de jeugd. Maar het Productiefonds vindt jeugdcriminaliteit een te controversieel onderwerp. ''[[Waar de meisjes zijn]]'', een comedy over twaalf meisjes op een dure kostschool, komt in 1964-65 evenmin verder dan het scenariostadium.

	Succesvoller is Van der Linden met zijn aanvragen bij het Ministerie van OK&W. Tussen 1957 en 1965 realiseert hij maar liefst vier korte films met overheidsgeld. In vrijwel alle gevallen is de bijdrage uit het potje voor de korte, kunstzinnige film overigens niet voldoende om alle kosten te dekken en is hij gedwongen om eigen geld in de producties te steken. Drie van de vier films kunnen als speelfilms met een documentair tintje worden gekwalificeerd. Dat geldt voor ''[[De morgenster]]'' (1957) waar een voddenraapster (gespeeld door [[Dini Heynes]]) wordt gevolgd bij haar tocht door de buurt rond de Waag, toen het meest vervallen deel van de Amsterdamse binnenstad. In ''[[Tussenspel bij kaarslicht]]'' (1959), geheel in kleur opgenomen, brengt Van der Linden de poppen van kunstenaar [[Harry van Tussenbroek]] tot leven. Van der Lindens volgende ‘vrije’ film ''[[Big city blues]]'' (1962) speelt zich af in en rond het betonskelet van een nog niet voltooid gebouw. Voor deze film wordt hij in 1963 bekroond met de Staatsprijs voor Filmkunst. ''[[…Of durf je niet?]]'' (1965) laat de ontmoeting van een gymnasium meisje met een stratenmaker zien en roept door zijn naakstcènes de nodige weerstand op.		Succesvoller is Van der Linden met zijn aanvragen bij het Ministerie van OK&W. Tussen 1957 en 1965 realiseert hij maar liefst vier korte films met overheidsgeld. In vrijwel alle gevallen is de bijdrage uit het potje voor de korte, kunstzinnige film overigens niet voldoende om alle kosten te dekken en is hij gedwongen om eigen geld in de producties te steken. Drie van de vier films kunnen als speelfilms met een documentair tintje worden gekwalificeerd. Dat geldt voor ''[[De morgenster]]'' (1957) waar een voddenraapster (gespeeld door [[Dini Heynes]]) wordt gevolgd bij haar tocht door de buurt rond de Waag, toen het meest vervallen deel van de Amsterdamse binnenstad. In ''[[Tussenspel bij kaarslicht]]'' (1959), geheel in kleur opgenomen, brengt Van der Linden de poppen van kunstenaar [[Harry van Tussenbroek]] tot leven. Van der Lindens volgende ‘vrije’ film ''[[Big city blues]]'' (1962) speelt zich af in en rond het betonskelet van een nog niet voltooid gebouw. Voor deze film wordt hij in 1963 bekroond met de Staatsprijs voor Filmkunst. ''[[…Of durf je niet?]]'' (1965) laat de ontmoeting van een gymnasium meisje met een stratenmaker zien en roept door zijn naakstcènes de nodige weerstand op.

Renekoenders op 16 aug 2013 om 12:29

2013-08-16T12:29:56Z

← Oudere versie		Versie van 16 aug 2013 12:29
Regel 19:		Regel 19:
	Charles Huguenot van der Linden is één van de belangrijkste Nederlandse filmregisseurs in de naoorlogse periode. Naast prijzen op internationale festivals, wordt hij onder meer onderscheiden met de Staatsprijs voor Filmkunst en met een Academy Award (Oscar). Hoewel hij geen kans krijgt om echt door te breken als speelfilmregisseur, is hij wel medeverantwoordelijk voor het debuut van [[Audrey Hepburn]] op het witte doek. Van der Linden speelt verder een rol van importantie in de Nederlandse Beroepsvereniging van Filmers, vooral door zijn jarenlange redacteurschap van het ''NBF Bulletin''.		Charles Huguenot van der Linden is één van de belangrijkste Nederlandse filmregisseurs in de naoorlogse periode. Naast prijzen op internationale festivals, wordt hij onder meer onderscheiden met de Staatsprijs voor Filmkunst en met een Academy Award (Oscar). Hoewel hij geen kans krijgt om echt door te breken als speelfilmregisseur, is hij wel medeverantwoordelijk voor het debuut van [[Audrey Hepburn]] op het witte doek. Van der Linden speelt verder een rol van importantie in de Nederlandse Beroepsvereniging van Filmers, vooral door zijn jarenlange redacteurschap van het ''NBF Bulletin''.

	Charles Huguenot van der Linden begint zijn filmcarrière ~~einde~~ jaren ~~’20~~ bij het Nederlandse kantoor van Paramount in Amsterdam, waar hij vertalingen verzorgt. Na enige tijd wordt hij overgeplaatst naar de Paramount vestiging in Berlijn. Vervolgens werkt hij bij de Paramount studio’s in Joinville, waar als oplossing voor het taalprobleem (en in afwachting van technieken als nasynchronisatie en ondertiteling) geluidsversies in verschillende talen van één en dezelfde speelfilm worden gedraaid. In 1936 neemt hij samen met zijn collega [[Heinz Josephson]] die Hitler Duitsland ontvlucht is en op de persafdeling van het Amsterdamse Paramount filiaal werkt, enkele weken verlof om de speelfilm ''[[Jonge harten]]'' te draaien. Als kapitaal gebruikt hij de erfenis van fl. 20.000 die zijn moeder hem heeft nagelaten. De film die helemaal op locatie op het eiland Texel met jonge, onbekende acteurs en actrices is opgenomen, wordt geen financieel succes. Tijdens de opnamen leert Van der Linden overigens zijn toekomstige vrouw Martina kennen, om wie later niemand heen kan, als de uiterst dominante producente van zijn films.		Charles Huguenot van der Linden begint zijn filmcarrière eind jaren twintig bij het Nederlandse kantoor van Paramount in Amsterdam, waar hij vertalingen verzorgt. Na enige tijd wordt hij overgeplaatst naar de Paramount vestiging in Berlijn. Vervolgens werkt hij bij de Paramount studio’s in Joinville, waar als oplossing voor het taalprobleem (en in afwachting van technieken als nasynchronisatie en ondertiteling) geluidsversies in verschillende talen van één en dezelfde speelfilm worden gedraaid. In 1936 neemt hij samen met zijn collega [[Heinz Josephson]] die Hitler Duitsland ontvlucht is en op de persafdeling van het Amsterdamse Paramount filiaal werkt, enkele weken verlof om de speelfilm ''[[Jonge harten]]'' te draaien. Als kapitaal gebruikt hij de erfenis van fl. 20.000 die zijn moeder hem heeft nagelaten. De film die helemaal op locatie op het eiland Texel met jonge, onbekende acteurs en actrices is opgenomen, wordt geen financieel succes. Tijdens de opnamen leert Van der Linden overigens zijn toekomstige vrouw Martina kennen, om wie later niemand heen kan, als de uiterst dominante producente van zijn films.

	Enkele maanden na de Duitse inval wordt het Paramount kantoor in Amsterdam gesloten. Van der Linden vindt emplooi in de Cinetone Studio’s in Duivendrecht, die in de loop van 1941 door de Duitsers worden genaast en tot UFA Filmstad Amsterdam omgedoopt. Hij treedt onder meer op als assistent van regisseur [[Hans Steinhoff]] bij ''[[Rembrandt (speelfilm)\|Rembrandt]]'' (1942). Deze speelfilm over het leven van de beroemde schilder heeft duidelijk antisemitische trekjes.		Enkele maanden na de Duitse inval wordt het Paramount kantoor in Amsterdam gesloten. Van der Linden vindt emplooi in de Cinetone Studio’s in Duivendrecht, die in de loop van 1941 door de Duitsers worden genaast en tot UFA Filmstad Amsterdam omgedoopt. Hij treedt onder meer op als assistent van regisseur [[Hans Steinhoff]] bij ''[[Rembrandt (speelfilm)\|Rembrandt]]'' (1942). Deze speelfilm over het leven van de beroemde schilder heeft duidelijk antisemitische trekjes.
Regel 32:		Regel 32:

	In dezelfde periode blijft Van der Linden doorgaan met het maken van opdrachtfilms, o.a. voor IFAG Filmproduktion in Wiesbaden. Een groot succes is ''[[Bouwspelement]]'', een opdracht van de Nederlandse bouwsector, die op het Filmfestival van Berlijn 1963 met een Gouden Beer wordt onderscheiden. De film is een typisch voorbeeld van een ‘ciné poème’, in de beste traditie van de Hollandse Documentaire School. De belangrijkste onderscheiding volgt tien jaar later, als Van der Linden en zijn vrouw een Oscar in ontvangst mag nemen voor ''[[Die kleine wereld]]'', een documentaire over speelgoed in diverse Nederlandse collecties.		In dezelfde periode blijft Van der Linden doorgaan met het maken van opdrachtfilms, o.a. voor IFAG Filmproduktion in Wiesbaden. Een groot succes is ''[[Bouwspelement]]'', een opdracht van de Nederlandse bouwsector, die op het Filmfestival van Berlijn 1963 met een Gouden Beer wordt onderscheiden. De film is een typisch voorbeeld van een ‘ciné poème’, in de beste traditie van de Hollandse Documentaire School. De belangrijkste onderscheiding volgt tien jaar later, als Van der Linden en zijn vrouw een Oscar in ontvangst mag nemen voor ''[[Die kleine wereld]]'', een documentaire over speelgoed in diverse Nederlandse collecties.


	===Prijzen===		===Prijzen===

Renekoenders op 15 mrt 2013 om 08:36

2013-03-15T08:36:56Z

← Oudere versie		Versie van 15 mrt 2013 08:36
Regel 10:		Regel 10:
	\| periode_actief = 1936 - 1974		\| periode_actief = 1936 - 1974
	\| werkt_samen_met = [[Heinz Josephson]], [[Martina Huguenot van der Linden-Hertogs]]		\| werkt_samen_met = [[Heinz Josephson]], [[Martina Huguenot van der Linden-Hertogs]]
	\| trivia = ~~Laat Audrey Hepburn debuteren in Nederlands in Zeven Lessen;~~		\| trivia = [[Trivia: Charles Huguenot van der Linden\|Trivia]]
	\| onderschrift = Charles Huguenot van der Linden		\| onderschrift = Charles Huguenot van der Linden
	\| externe_info = [http://geschiedenis.vpro.nl/programmas/2899536/afleveringen/14930971/ Aflevering ''Andere Tijden'' over Huguenot van der Linden]		\| externe_info = [http://geschiedenis.vpro.nl/programmas/2899536/afleveringen/14930971/ Aflevering ''Andere Tijden'' over Huguenot van der Linden]

Renekoenders op 15 mrt 2013 om 08:36

2013-03-15T08:36:33Z

← Oudere versie		Versie van 15 mrt 2013 08:36
Regel 10:		Regel 10:
	\| periode_actief = 1936 - 1974		\| periode_actief = 1936 - 1974
	\| werkt_samen_met = [[Heinz Josephson]], [[Martina Huguenot van der Linden-Hertogs]]		\| werkt_samen_met = [[Heinz Josephson]], [[Martina Huguenot van der Linden-Hertogs]]
	\| trivia = Laat Audrey Hepburn debuteren in Nederlands in Zeven Lessen; ~~Winnaar van de Staatsprijs voor Filmkunst 1963 met ''[[Big city blues]]''; winnaar van een Oscar voor de beste documentaire met ''[[Die kleine wereld]]'', 1973~~		\| trivia = Laat Audrey Hepburn debuteren in Nederlands in Zeven Lessen;
	\| onderschrift = Charles Huguenot van der Linden		\| onderschrift = Charles Huguenot van der Linden
	\| externe_info = [http://geschiedenis.vpro.nl/programmas/2899536/afleveringen/14930971/ Aflevering ''Andere Tijden'' over Huguenot van der Linden]		\| externe_info = [http://geschiedenis.vpro.nl/programmas/2899536/afleveringen/14930971/ Aflevering ''Andere Tijden'' over Huguenot van der Linden]
Regel 32:		Regel 32:

	In dezelfde periode blijft Van der Linden doorgaan met het maken van opdrachtfilms, o.a. voor IFAG Filmproduktion in Wiesbaden. Een groot succes is ''[[Bouwspelement]]'', een opdracht van de Nederlandse bouwsector, die op het Filmfestival van Berlijn 1963 met een Gouden Beer wordt onderscheiden. De film is een typisch voorbeeld van een ‘ciné poème’, in de beste traditie van de Hollandse Documentaire School. De belangrijkste onderscheiding volgt tien jaar later, als Van der Linden en zijn vrouw een Oscar in ontvangst mag nemen voor ''[[Die kleine wereld]]'', een documentaire over speelgoed in diverse Nederlandse collecties.		In dezelfde periode blijft Van der Linden doorgaan met het maken van opdrachtfilms, o.a. voor IFAG Filmproduktion in Wiesbaden. Een groot succes is ''[[Bouwspelement]]'', een opdracht van de Nederlandse bouwsector, die op het Filmfestival van Berlijn 1963 met een Gouden Beer wordt onderscheiden. De film is een typisch voorbeeld van een ‘ciné poème’, in de beste traditie van de Hollandse Documentaire School. De belangrijkste onderscheiding volgt tien jaar later, als Van der Linden en zijn vrouw een Oscar in ontvangst mag nemen voor ''[[Die kleine wereld]]'', een documentaire over speelgoed in diverse Nederlandse collecties.

			===Prijzen===

			* Staatsprijs voor Filmkunst met ''[[Big city blues]]'' (1963)

			* Oscar voor de beste documentaire met ''[[Die kleine wereld]]'' (1973)

	[[category:personen\|Huguenot van der Linden, Charles]]		[[category:personen\|Huguenot van der Linden, Charles]]

Renekoenders op 18 mrt 2010 om 12:39

2010-03-18T12:39:00Z

Renekoenders op 18 mrt 2010 om 08:10

2010-03-18T08:10:01Z

← Oudere versie		Versie van 18 mrt 2010 08:10
Regel 7:		Regel 7:
	\| overlijden_plaats = Jubbega		\| overlijden_plaats = Jubbega
	\| functies = [[:category:documentairemaker\|Documentairemaker]] [[:category:filmmaker\|filmmaker]]		\| functies = [[:category:documentairemaker\|Documentairemaker]] [[:category:filmmaker\|filmmaker]]
	\| bekend_van = ''[[Nederlands in ~~Zeven Lessen~~]], [[Big ~~City Blues~~]], [[Die ~~Kleine Wereld~~]]''		\| bekend_van = ''[[Nederlands in zeven lessen]], [[Big city blues]], [[Die kleine wereld]]''
	\| periode_actief = 1936 - 1974		\| periode_actief = 1936 - 1974
	\| werkt_samen_met = [[Heinz Josephson]], [[Martina Huguenot van der Linden-Hertogs]]		\| werkt_samen_met = [[Heinz Josephson]], [[Martina Huguenot van der Linden-Hertogs]]

Renekoenders op 18 mrt 2010 om 08:00

2010-03-18T08:00:28Z

← Oudere versie		Versie van 18 mrt 2010 08:00
Regel 1:		Regel 1:
	{{ Infobox Persoon		{{ Infobox Persoon
	\| illustratie = huguenot.jpg		\| illustratie = huguenot.jpg
	\| naam = Charles Huguenot van der Linden		\| naam = Charles Antoine Huguenot van der Linden
	\| geboorte_datum = 24 maart 1909		\| geboorte_datum = 24 maart 1909
	\| geboorte_plaats = Amsterdam		\| geboorte_plaats = Amsterdam

Bas agterberg op 21 apr 2008 om 10:18

2008-04-21T10:18:16Z

← Oudere versie		Versie van 21 apr 2008 10:18
Regel 11:		Regel 11:
	\| werkt_samen_met = [[Heinz Josephson]], [[Martina Huguenot van der Linden-Hertogs]]		\| werkt_samen_met = [[Heinz Josephson]], [[Martina Huguenot van der Linden-Hertogs]]
	\| trivia = Liet Audrey Hepburn debuteren in Nederlands in Zeven Lessen; Winnaar van de Staatsprijs voor Filmkunst 1963 met Big City Blues; Winnaar van een Oscar voor de beste documentaire met Die Kleine Wereld, 1973		\| trivia = Liet Audrey Hepburn debuteren in Nederlands in Zeven Lessen; Winnaar van de Staatsprijs voor Filmkunst 1963 met Big City Blues; Winnaar van een Oscar voor de beste documentaire met Die Kleine Wereld, 1973
	\| onderschrift =		\| onderschrift = Charles Huguenot van der Linden
	\| externe_info = [http://geschiedenis.vpro.nl/programmas/2899536/afleveringen/14930971/ Aflevering Andere Tijden over Huguenot van der Linden]		\| externe_info = [http://geschiedenis.vpro.nl/programmas/2899536/afleveringen/14930971/ Aflevering Andere Tijden over Huguenot van der Linden]
	\| catalogus = [[Charles Huguenot van der Linden in de media]]		\| catalogus = [[Charles Huguenot van der Linden in de media]]

Bas agterberg op 21 apr 2008 om 10:17

2008-04-21T10:17:59Z

← Oudere versie		Versie van 21 apr 2008 10:17
Regel 1:		Regel 1:
	{{ Infobox Persoon		{{ Infobox Persoon
	\| illustratie = .jpg		\| illustratie = huguenot.jpg
	\| naam = Charles Huguenot van der Linden		\| naam = Charles Huguenot van der Linden
	\| geboorte_datum = 24 maart 1909		\| geboorte_datum = 24 maart 1909

Bas agterberg op 21 apr 2008 om 10:16

2008-04-21T10:16:53Z

← Oudere versie		Versie van 21 apr 2008 10:16
Regel 12:		Regel 12:
	\| trivia = Liet Audrey Hepburn debuteren in Nederlands in Zeven Lessen; Winnaar van de Staatsprijs voor Filmkunst 1963 met Big City Blues; Winnaar van een Oscar voor de beste documentaire met Die Kleine Wereld, 1973		\| trivia = Liet Audrey Hepburn debuteren in Nederlands in Zeven Lessen; Winnaar van de Staatsprijs voor Filmkunst 1963 met Big City Blues; Winnaar van een Oscar voor de beste documentaire met Die Kleine Wereld, 1973
	\| onderschrift =		\| onderschrift =
	\| externe_info =		\| externe_info = [http://geschiedenis.vpro.nl/programmas/2899536/afleveringen/14930971/ Aflevering Andere Tijden over Huguenot van der Linden]
	\| catalogus = [[Charles Huguenot van der Linden in de media]]		\| catalogus = [[Charles Huguenot van der Linden in de media]]
	\| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Charles Huguenot van der Linden]]		\| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Charles Huguenot van der Linden]]

← Oudere versie		Versie van 18 mrt 2010 12:39
Regel 7:		Regel 7:
	\| overlijden_plaats = Jubbega		\| overlijden_plaats = Jubbega
	\| functies = [[:category:documentairemaker\|Documentairemaker]] [[:category:filmmaker\|filmmaker]]		\| functies = [[:category:documentairemaker\|Documentairemaker]] [[:category:filmmaker\|filmmaker]]
	\| bekend_van = ''[[Nederlands in zeven lessen]], [[Big city blues]], [[Die kleine wereld]]''		\| bekend_van = ''[[Nederlands in zeven lessen]]'', ''[[Big city blues]]'', ''[[Die kleine wereld]]''
	\| periode_actief = 1936 - 1974		\| periode_actief = 1936 - 1974
	\| werkt_samen_met = [[Heinz Josephson]], [[Martina Huguenot van der Linden-Hertogs]]		\| werkt_samen_met = [[Heinz Josephson]], [[Martina Huguenot van der Linden-Hertogs]]
	\| trivia = ~~Liet~~ Audrey Hepburn debuteren in Nederlands in Zeven Lessen; Winnaar van de Staatsprijs voor Filmkunst 1963 met Big ~~City Blues~~; ~~Winnaar~~ van een Oscar voor de beste documentaire met Die ~~Kleine Wereld~~, 1973		\| trivia = Laat Audrey Hepburn debuteren in Nederlands in Zeven Lessen; Winnaar van de Staatsprijs voor Filmkunst 1963 met ''[[Big city blues]]''; winnaar van een Oscar voor de beste documentaire met ''[[Die kleine wereld]]'', 1973
	\| onderschrift = Charles Huguenot van der Linden		\| onderschrift = Charles Huguenot van der Linden
	\| externe_info = [http://geschiedenis.vpro.nl/programmas/2899536/afleveringen/14930971/ Aflevering Andere Tijden over Huguenot van der Linden]		\| externe_info = [http://geschiedenis.vpro.nl/programmas/2899536/afleveringen/14930971/ Aflevering ''Andere Tijden'' over Huguenot van der Linden]
	\| catalogus = [[Charles Huguenot van der Linden in de media]]		\| catalogus = [[Charles Huguenot van der Linden in de media]]
	\| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Charles Huguenot van der Linden]]		\| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Charles Huguenot van der Linden]]
	}}		}}

	Charles Huguenot van der Linden ~~was een~~ van de belangrijkste Nederlandse filmregisseurs in de naoorlogse periode. Naast prijzen op internationale festivals, ~~werd~~ hij onder meer onderscheiden met de Staatsprijs voor Filmkunst en met een Academy Award (Oscar). Hoewel hij geen kans ~~kreeg~~ om echt door te breken als speelfilmregisseur, ~~was~~ hij wel medeverantwoordelijk voor het debuut van [[Audrey Hepburn]] op het witte doek. Van der Linden ~~speelde~~ verder een rol van importantie in de Nederlandse Beroepsvereniging van Filmers, vooral door zijn jarenlange redacteurschap van het NBF Bulletin.		Charles Huguenot van der Linden is één van de belangrijkste Nederlandse filmregisseurs in de naoorlogse periode. Naast prijzen op internationale festivals, wordt hij onder meer onderscheiden met de Staatsprijs voor Filmkunst en met een Academy Award (Oscar). Hoewel hij geen kans krijgt om echt door te breken als speelfilmregisseur, is hij wel medeverantwoordelijk voor het debuut van [[Audrey Hepburn]] op het witte doek. Van der Linden speelt verder een rol van importantie in de Nederlandse Beroepsvereniging van Filmers, vooral door zijn jarenlange redacteurschap van het ''NBF Bulletin''.

	Charles Huguenot van der Linden ~~begon~~ zijn filmcarrière einde jaren ’20 bij het Nederlandse kantoor van Paramount in Amsterdam, waar hij vertalingen ~~verzorgde~~. Na enige tijd ~~werd~~ hij overgeplaatst naar de Paramount vestiging in Berlijn. Vervolgens ~~werkte~~ hij bij de Paramount studio’s in Joinville, waar als oplossing voor het taalprobleem (en in afwachting van technieken als nasynchronisatie en ondertiteling) geluidsversies in verschillende talen van één en dezelfde speelfilm ~~werden~~ gedraaid. In 1936 ~~nam~~ hij samen met zijn collega [[Heinz Josephson]] die Hitler Duitsland ontvlucht ~~was~~ en op de persafdeling van het Amsterdamse Paramount filiaal ~~werkte~~, enkele weken verlof om de speelfilm ''[[Jonge ~~Harten~~]]'' te draaien. Als kapitaal ~~gebruikte~~ hij de erfenis van fl. 20.000 die zijn moeder hem ~~had~~ nagelaten. De film die helemaal op locatie op het eiland Texel met jonge, onbekende acteurs en actrices ~~was~~ opgenomen, ~~werd~~ geen financieel succes. Tijdens de opnamen ~~leerde~~ Van der Linden overigens zijn toekomstige vrouw Martina kennen, om wie later niemand heen ~~kon~~, als de uiterst dominante producente van zijn films.		Charles Huguenot van der Linden begint zijn filmcarrière einde jaren ’20 bij het Nederlandse kantoor van Paramount in Amsterdam, waar hij vertalingen verzorgt. Na enige tijd wordt hij overgeplaatst naar de Paramount vestiging in Berlijn. Vervolgens werkt hij bij de Paramount studio’s in Joinville, waar als oplossing voor het taalprobleem (en in afwachting van technieken als nasynchronisatie en ondertiteling) geluidsversies in verschillende talen van één en dezelfde speelfilm worden gedraaid. In 1936 neemt hij samen met zijn collega [[Heinz Josephson]] die Hitler Duitsland ontvlucht is en op de persafdeling van het Amsterdamse Paramount filiaal werkt, enkele weken verlof om de speelfilm ''[[Jonge harten]]'' te draaien. Als kapitaal gebruikt hij de erfenis van fl. 20.000 die zijn moeder hem heeft nagelaten. De film die helemaal op locatie op het eiland Texel met jonge, onbekende acteurs en actrices is opgenomen, wordt geen financieel succes. Tijdens de opnamen leert Van der Linden overigens zijn toekomstige vrouw Martina kennen, om wie later niemand heen kan, als de uiterst dominante producente van zijn films.

	Enkele maanden na de Duitse inval ~~werd~~ het Paramount kantoor in Amsterdam gesloten. Van der Linden ~~vond~~ emplooi in de Cinetone Studio’s in Duivendrecht, die in de loop van 1941 door de Duitsers ~~werden~~ genaast en tot UFA Filmstad Amsterdam omgedoopt. Hij ~~trad~~ onder meer op als assistent van regisseur [[Hans Steinhoff]] bij ''[[Rembrandt]]'' (1942). Deze speelfilm over het leven van de beroemde schilder ~~had~~ duidelijk antisemitische trekjes.		Enkele maanden na de Duitse inval wordt het Paramount kantoor in Amsterdam gesloten. Van der Linden vindt emplooi in de Cinetone Studio’s in Duivendrecht, die in de loop van 1941 door de Duitsers worden genaast en tot UFA Filmstad Amsterdam omgedoopt. Hij treedt onder meer op als assistent van regisseur [[Hans Steinhoff]] bij ''[[Rembrandt (speelfilm)\|Rembrandt]]'' (1942). Deze speelfilm over het leven van de beroemde schilder heeft duidelijk antisemitische trekjes.

	Na de oorlog ~~werd~~ Van der Linden vanwege het feit dat hij tijdens de bezetting ~~had~~ doorgewerkt, voor twee jaar geschorst door de zuiveringscommissie. Dat ~~weerhield~~ hem er niet van om achter de schermen mee te werken aan draaiboeken voor films van Josephson die wel een bewijs van goed gedrag ~~had~~ gekregen van de commissie. In 1948, ~~toen~~ Van der Linden weer aan de slag ~~mocht~~, ~~haalde~~ het duo een opdracht van de Britse productiemaatschappij Eagle Lion van J. Arthur Rank binnen voor een reisfilm over Nederland. In plaats van een eenvoudige documentaire ~~werd~~ ''[[Nederlands in zeven lessen]]'' een productie met een speelfilmhandeling die veel langer en duurder ~~was als~~ gepland. Daarom ~~trok~~ Eagle Lion zich terug als financier. Het grootste wapenfeit van de film ~~was~~ de debuutrol van [[Audrey Hepburn]] als KLM stewardess.		Na de oorlog wordt Van der Linden vanwege het feit dat hij tijdens de bezetting heeft doorgewerkt, voor twee jaar geschorst door de zuiveringscommissie. Dat weerhoudt hem er niet van om achter de schermen mee te werken aan draaiboeken voor films van Josephson die wel een bewijs van goed gedrag heeft gekregen van de commissie. In 1948, wanneer Van der Linden weer aan de slag mag, haalt het duo een opdracht van de Britse productiemaatschappij Eagle Lion van J. Arthur Rank binnen voor een reisfilm over Nederland. In plaats van een eenvoudige documentaire wordt ''[[Nederlands in zeven lessen]]'' een productie met een speelfilmhandeling die veel langer en duurder is dan gepland. Daarom trekt Eagle Lion zich terug als financier. Het grootste wapenfeit van de film is de debuutrol van [[Audrey Hepburn]] als KLM stewardess.

	Kort na de realisatie van ''Nederlands in zeven lessen'' ~~viel~~ de tandem uiteen, omdat Josephson samen met diens vrouw, de cutter [[Rita Roland]], naar Hollywood ~~vertrok~~. Aangezien de speelfilmproductie in Nederland niet van de grond ~~wilde~~ komen, ~~wierp~~ Huguenot van der Linden zich op het maken van opdrachtfilms voor overheid en bedrijfsleven. Hierin ~~was~~ hij redelijk succesvol. Voor de Shell reportages over de TT Assen in 1954 en de Internationale Luchtvaart Show Ypenburg in 1958 ~~schakelde~~ hij vrijwel al zijn collega-filmmakers als cameraman in, die zo’n goed betaald extraatje wel ~~wisten~~ te waarderen.		Kort na de realisatie van ''Nederlands in zeven lessen'' valt de tandem uiteen, omdat Josephson samen met diens vrouw, de cutter [[Rita Roland]], naar Hollywood vertrekt. Aangezien de speelfilmproductie in Nederland niet van de grond wil komen, werpt Huguenot van der Linden zich op het maken van opdrachtfilms voor overheid en bedrijfsleven. Hierin is hij redelijk succesvol. Voor de Shell reportages over de TT Assen in 1954 en de Internationale Luchtvaart Show Ypenburg in 1958 schakelt hij vrijwel al zijn collega-filmmakers als cameraman in, die zo’n goed betaald extraatje wel weten te waarderen.

	Hoewel hij als redacteur van het NBF-Bulletin, het orgaan van de beroepsvereniging, en lid van de Sectie Filmkunst van de Raad voor de Kunst een persoon met aanzien in de filmwereld ~~was~~, ~~stootte~~ Van der Linden diverse keren zijn neus bij het Productiefonds, dat niets in zijn speelfilmplannen ~~zag~~. Zo ~~wilde~~ hij een film maken, die geïnspireerd ~~was~~ op het in 1955 verschenen fotoboek van [[Johan van der Keuken]] Wij zijn 17. Eind 1957 ~~volgde~~ een nieuwe, eveneens vergeefse poging met SIXHAVEN6, een thriller over marihuana-smokkel. In 1962 ~~keerde~~ Van der Linden met ''[[De wilde jaren]]'' weer terug naar het thema van de jeugd. Maar het Productiefonds ~~vond~~ jeugdcriminaliteit een te controversieel onderwerp. ''[[Waar de meisjes zijn]]'', een comedy over twaalf meisjes op een dure kostschool, ~~kwam~~ in 1964-65 evenmin verder dan het scenariostadium.		Hoewel hij als redacteur van het NBF-Bulletin, het orgaan van de beroepsvereniging, en lid van de Sectie Filmkunst van de Raad voor de Kunst een persoon met aanzien in de filmwereld is, stoot Van der Linden diverse keren zijn neus bij het Productiefonds, dat niets in zijn speelfilmplannen ziet. Zo wil hij een film maken, die geïnspireerd is op het in 1955 verschenen fotoboek van [[Johan van der Keuken]] ''Wij zijn 17''. Eind 1957 volgt een nieuwe, eveneens vergeefse poging met ''SIXHAVEN6'', een thriller over marihuana-smokkel. In 1962 keert Van der Linden met ''[[De wilde jaren]]'' weer terug naar het thema van de jeugd. Maar het Productiefonds vindt jeugdcriminaliteit een te controversieel onderwerp. ''[[Waar de meisjes zijn]]'', een comedy over twaalf meisjes op een dure kostschool, komt in 1964-65 evenmin verder dan het scenariostadium.

	Succesvoller ~~was~~ Van der Linden met zijn aanvragen bij het Ministerie van OK&W. Tussen 1957 en 1965 ~~realiseerde~~ hij maar liefst vier korte films met overheidsgeld. In vrijwel alle gevallen ~~was~~ de bijdrage uit het potje voor de korte, kunstzinnige film overigens niet voldoende om alle kosten te dekken en ~~was~~ hij gedwongen om eigen geld in de producties te steken. Drie van de vier films ~~konden~~ als speelfilms met een documentair tintje worden gekwalificeerd. Dat ~~gold~~ voor ''[[De ~~Morgenster~~]]'' (1957) waar een voddenraapster (gespeeld door [[Dini Heynes]]) ~~werd~~ gevolgd bij haar tocht door de buurt rond de Waag, toen het meest vervallen deel van de Amsterdamse binnenstad. In ''[[Tussenspel bij kaarslicht]]'' (1959), geheel in kleur opgenomen, ~~bracht~~ Van der Linden de poppen van kunstenaar [[Harry van Tussenbroek]] tot leven. Van der Lindens volgende ‘vrije’ film ''[[Big ~~City~~ blues]]'' (1962) ~~speelde~~ zich af in en rond het betonskelet van een nog niet voltooid gebouw. Voor deze film ~~werd~~ hij in 1963 bekroond met de Staatsprijs voor Filmkunst. ''[[…Of durf je niet?]]'' (1965) ~~liet~~ de ontmoeting van een gymnasium meisje met een stratenmaker zien en ~~riep~~ door zijn naakstcènes ~~riep~~ de nodige weerstand op.		Succesvoller is Van der Linden met zijn aanvragen bij het Ministerie van OK&W. Tussen 1957 en 1965 realiseert hij maar liefst vier korte films met overheidsgeld. In vrijwel alle gevallen is de bijdrage uit het potje voor de korte, kunstzinnige film overigens niet voldoende om alle kosten te dekken en is hij gedwongen om eigen geld in de producties te steken. Drie van de vier films kunnen als speelfilms met een documentair tintje worden gekwalificeerd. Dat geldt voor ''[[De morgenster]]'' (1957) waar een voddenraapster (gespeeld door [[Dini Heynes]]) wordt gevolgd bij haar tocht door de buurt rond de Waag, toen het meest vervallen deel van de Amsterdamse binnenstad. In ''[[Tussenspel bij kaarslicht]]'' (1959), geheel in kleur opgenomen, brengt Van der Linden de poppen van kunstenaar [[Harry van Tussenbroek]] tot leven. Van der Lindens volgende ‘vrije’ film ''[[Big city blues]]'' (1962) speelt zich af in en rond het betonskelet van een nog niet voltooid gebouw. Voor deze film wordt hij in 1963 bekroond met de Staatsprijs voor Filmkunst. ''[[…Of durf je niet?]]'' (1965) laat de ontmoeting van een gymnasium meisje met een stratenmaker zien en roept door zijn naakstcènes de nodige weerstand op.

	In dezelfde periode ~~bleef~~ Van der Linden doorgaan met het maken van opdrachtfilms, o.a. voor IFAG Filmproduktion in Wiesbaden. Een groot succes ~~was~~ ''[[Bouwspelement]]'', een opdracht van de Nederlandse bouwsector, die op het Filmfestival van Berlijn 1963 met een Gouden Beer ~~werd~~ onderscheiden. De film ~~was~~ een typisch voorbeeld van een ‘ciné poème’, in de beste traditie van de Hollandse Documentaire School. De belangrijkste onderscheiding ~~volgde~~ tien jaar later, ~~toen~~ Van der Linden en zijn vrouw een Oscar in ontvangst ~~mochten~~ nemen voor ''[[Die kleine wereld]]'', een documentaire over speelgoed in diverse Nederlandse collecties.		In dezelfde periode blijft Van der Linden doorgaan met het maken van opdrachtfilms, o.a. voor IFAG Filmproduktion in Wiesbaden. Een groot succes is ''[[Bouwspelement]]'', een opdracht van de Nederlandse bouwsector, die op het Filmfestival van Berlijn 1963 met een Gouden Beer wordt onderscheiden. De film is een typisch voorbeeld van een ‘ciné poème’, in de beste traditie van de Hollandse Documentaire School. De belangrijkste onderscheiding volgt tien jaar later, als Van der Linden en zijn vrouw een Oscar in ontvangst mag nemen voor ''[[Die kleine wereld]]'', een documentaire over speelgoed in diverse Nederlandse collecties.

	[[category:personen\|Huguenot van der Linden, Charles]]		[[category:personen\|Huguenot van der Linden, Charles]]