Koomansontvanger - Bewerkingsoverzicht

Pvvledder op 27 aug 2018 om 10:46

2018-08-27T10:46:07Z

← Oudere versie		Versie van 27 aug 2018 10:46
Regel 1:		Regel 1:

	Nicolaas Koomans (1879 – 1945) is een technicus in hart en nieren. Radiotechniek is zijn lust en leven. Hij vervult diverse functies op dit terrein: Hoofdingenieur der Telegrafie en telefonie, Chef van het Radiolaboratorium van de Rijkstelegraaf en Buitengewoon hoogleraar aan de Technische Hogeschool in Delft (tegenwoordig de Technische Universiteit).		Nicolaas Koomans (1879 – 1945) is een technicus in hart en nieren. Radiotechniek is zijn lust en leven. Hij vervult diverse functies op dit terrein: Hoofdingenieur der Telegrafie en telefonie, Chef van het Radiolaboratorium van de Rijkstelegraaf en Buitengewoon hoogleraar aan de Technische Hogeschool in Delft (tegenwoordig de Technische Universiteit).
			=ontwikkeling=
	Hij legt zich aan het begin van de twintigste eeuw toe op het ontwikkelen van de radiotechniek. Verbindingen over grote afstanden vereisen nog grote apparaten met lange antennes. Na de Eerste Wereldoorlog werkt hij aan het verbeteren van de Korte Golftechniek om het verkeer met Nederlands Indië te verbeteren. Met deze technieken is het mogelijk met kleinere apparaten en minder energie grote afstanden te overbruggen.		Hij legt zich aan het begin van de twintigste eeuw toe op het ontwikkelen van de radiotechniek. Verbindingen over grote afstanden vereisen nog grote apparaten met lange antennes. Na de Eerste Wereldoorlog werkt hij aan het verbeteren van de Korte Golftechniek om het verkeer met Nederlands Indië te verbeteren. Met deze technieken is het mogelijk met kleinere apparaten en minder energie grote afstanden te overbruggen.
			=groei=
	In 1922 ontwikkelt hij een ontvanger die zijn naam zal krijgen, de Koomansontvanger. Hij gebruikt drie buizen, de eerste om het antennesignaal (hoogfrequente versterking) te versterken, een tweede om het signaal te demoduleren, (detecteren), en de derde buis moet het laagfrequente product van de detectie sterk genoeg maken (laagfrequente versterking) om een luidspreker aan te sturen.		In 1922 ontwikkelt hij een ontvanger die zijn naam zal krijgen, de Koomansontvanger. Hij gebruikt drie buizen, de eerste om het antennesignaal (hoogfrequente versterking) te versterken, een tweede om het signaal te demoduleren, (detecteren), en de derde buis moet het laagfrequente product van de detectie sterk genoeg maken (laagfrequente versterking) om een luidspreker aan te sturen.
	Door gebruik te maken van hoogfrequentversterking kan worden volstaan met kleinere antennes en wordt het ontvangstbereik vergroot.		Door gebruik te maken van hoogfrequentversterking kan worden volstaan met kleinere antennes en wordt het ontvangstbereik vergroot.
			=kan wel janken=
	Een nadeel van de hoogfrequentversterking is dat het toestel instabiel kan raken. De instabiliteit is nagenoeg altijd in de vorm van het in oscilleren geraken van de HF lamp. Het toestel produceert een fluittoon als de oscillerende lamp interfereert met de ontvangen draaggolf. De HF lamp staat dicht bij de antenne. Het opgewekte signaal wordt door de antenne uitgezonden. De radio gaat zelf als zender werken. Als een naburig toestel op dezelfde zender staat afgestemd produceert de oscillerende lamp ook daar een interfererende toon. Dit signaal wordt al snel [[Mexicaanse Hond]] genoemd. Het vereist van de luisteraar dus enige vaardigheid bij het afstemmen om ongewenste signalen te voorkomen.		Een nadeel van de hoogfrequentversterking is dat het toestel instabiel kan raken. De instabiliteit is nagenoeg altijd in de vorm van het in oscilleren geraken van de HF lamp. Het toestel produceert een fluittoon als de oscillerende lamp interfereert met de ontvangen draaggolf. De HF lamp staat dicht bij de antenne. Het opgewekte signaal wordt door de antenne uitgezonden. De radio gaat zelf als zender werken. Als een naburig toestel op dezelfde zender staat afgestemd produceert de oscillerende lamp ook daar een interfererende toon. Dit signaal wordt door het gejank al snel [[Mexicaanse Hond]] genoemd. Het vereist van de luisteraar dus enige vaardigheid bij het afstemmen om ongewenste signalen te voorkomen.
	De afstemming op de frequentie van de gewenste zender gebeurt door middel van twee variabele condensatoren van elk 450 pF ([[picofarad]]) en de honingraatspoelen die aan de buitenkant van de radio zitten.		De afstemming op de frequentie van de gewenste zender gebeurt door middel van twee variabele condensatoren van elk 450 pF ([[picofarad]]) en de honingraatspoelen die aan de buitenkant van de radio zitten.
	De eenvoudige opzet van dit apparaat maakt het amateurs mogelijk deze radio zelf na te bouwen.		De eenvoudige opzet van dit apparaat maakt het amateurs mogelijk deze radio zelf na te bouwen.

	[[Category: Apparaat]]		[[Category: Apparaat]]

Renekoenders op 12 jul 2013 om 08:10

2013-07-12T08:10:44Z

← Oudere versie		Versie van 12 jul 2013 08:10
Regel 4:		Regel 4:
	Hij legt zich aan het begin van de twintigste eeuw toe op het ontwikkelen van de radiotechniek. Verbindingen over grote afstanden vereisen nog grote apparaten met lange antennes. Na de Eerste Wereldoorlog werkt hij aan het verbeteren van de Korte Golftechniek om het verkeer met Nederlands Indië te verbeteren. Met deze technieken is het mogelijk met kleinere apparaten en minder energie grote afstanden te overbruggen.		Hij legt zich aan het begin van de twintigste eeuw toe op het ontwikkelen van de radiotechniek. Verbindingen over grote afstanden vereisen nog grote apparaten met lange antennes. Na de Eerste Wereldoorlog werkt hij aan het verbeteren van de Korte Golftechniek om het verkeer met Nederlands Indië te verbeteren. Met deze technieken is het mogelijk met kleinere apparaten en minder energie grote afstanden te overbruggen.

	In 1922 ontwikkelt hij een ontvanger die zijn naam zal krijgen, de Koomansontvanger. Hij gebruikt drie buizen, de eerste om het antennesignaal (hoogfrequente versterking) te versterken, een tweede om het signaal te demoduleren, ( detecteren), en de derde buis moet het laagfrequente product van de detectie sterk genoeg maken (laagfrequente versterking) om een luidspreker aan te sturen.		In 1922 ontwikkelt hij een ontvanger die zijn naam zal krijgen, de Koomansontvanger. Hij gebruikt drie buizen, de eerste om het antennesignaal (hoogfrequente versterking) te versterken, een tweede om het signaal te demoduleren, (detecteren), en de derde buis moet het laagfrequente product van de detectie sterk genoeg maken (laagfrequente versterking) om een luidspreker aan te sturen.
	Door gebruik te maken van hoogfrequentversterking kan worden volstaan met kleinere antennes en wordt het ontvangstbereik vergroot.		Door gebruik te maken van hoogfrequentversterking kan worden volstaan met kleinere antennes en wordt het ontvangstbereik vergroot.

Regel 11:		Regel 11:
	De eenvoudige opzet van dit apparaat maakt het amateurs mogelijk deze radio zelf na te bouwen.		De eenvoudige opzet van dit apparaat maakt het amateurs mogelijk deze radio zelf na te bouwen.

	[[Category: ~~Techniek~~]]		[[Category: Apparaat]]

Pvvledder op 8 apr 2013 om 09:32

2013-04-08T09:32:32Z

← Oudere versie		Versie van 8 apr 2013 09:32
Regel 7:		Regel 7:
	Door gebruik te maken van hoogfrequentversterking kan worden volstaan met kleinere antennes en wordt het ontvangstbereik vergroot.		Door gebruik te maken van hoogfrequentversterking kan worden volstaan met kleinere antennes en wordt het ontvangstbereik vergroot.

	Een nadeel van de hoogfrequentversterking is dat het toestel instabiel kan raken. De instabiliteit is nagenoeg altijd in de vorm van het in oscilleren geraken van de HF lamp. Het toestel produceert een fluittoon als de oscillerende lamp interfereert met de ontvangen draaggolf. De HF lamp staat dicht bij de antenne. Het opgewekte signaal wordt door de antenne uitgezonden. De radio gaat zelf als zender werken. Als een naburig toestel op dezelfde zender staat afgestemd produceert de oscillerende lamp ook daar een interfererende toon. Dit signaal wordt al snel Mexicaanse Hond genoemd. Het vereist van de luisteraar dus enige vaardigheid bij het afstemmen om ongewenste signalen te voorkomen.		Een nadeel van de hoogfrequentversterking is dat het toestel instabiel kan raken. De instabiliteit is nagenoeg altijd in de vorm van het in oscilleren geraken van de HF lamp. Het toestel produceert een fluittoon als de oscillerende lamp interfereert met de ontvangen draaggolf. De HF lamp staat dicht bij de antenne. Het opgewekte signaal wordt door de antenne uitgezonden. De radio gaat zelf als zender werken. Als een naburig toestel op dezelfde zender staat afgestemd produceert de oscillerende lamp ook daar een interfererende toon. Dit signaal wordt al snel [[Mexicaanse Hond]] genoemd. Het vereist van de luisteraar dus enige vaardigheid bij het afstemmen om ongewenste signalen te voorkomen.
	De afstemming op de frequentie van de gewenste zender gebeurt door middel van twee variabele condensatoren van elk 450 pF ([[picofarad]]) en de honingraatspoelen die aan de buitenkant van de radio zitten.		De afstemming op de frequentie van de gewenste zender gebeurt door middel van twee variabele condensatoren van elk 450 pF ([[picofarad]]) en de honingraatspoelen die aan de buitenkant van de radio zitten.
	De eenvoudige opzet van dit apparaat maakt het amateurs mogelijk deze radio zelf na te bouwen.		De eenvoudige opzet van dit apparaat maakt het amateurs mogelijk deze radio zelf na te bouwen.

	[[Category: Techniek]]		[[Category: Techniek]]

JGlas op 25 mrt 2013 om 13:43

2013-03-25T13:43:56Z

← Oudere versie		Versie van 25 mrt 2013 13:43
Regel 1:		Regel 1:
	{{
	~~Infobox Object~~
	~~\| illustratie = Xxx_2373_6355.jpg‎~~
	~~\| naam =~~
	~~\| vervaardigd door =~~
	~~\| functie =~~
	~~\| in gebruik vanaf =~~
	~~\| in gebruik tot =~~
	~~\| vervanger van =~~
	~~\| vervangen door =~~
	~~\| populariteit =~~
	~~\| nieuwprijs =~~
	~~\| gewicht =~~
	~~\| vergelijk =~~
	~~\| trivia =~~
	~~\| media =~~
	~~\| gallery =~~
	~~\| beschikbaar in archief =~~
	~~\| externe_info =~~
	}}
	Nicolaas Koomans (1879 – 1945) is een technicus in hart en nieren. Radiotechniek is zijn lust en leven. Hij vervult diverse functies op dit terrein: Hoofdingenieur der Telegrafie en telefonie, Chef van het Radiolaboratorium van de Rijkstelegraaf en Buitengewoon hoogleraar aan de Technische Hogeschool in Delft (tegenwoordig de Technische Universiteit).		Nicolaas Koomans (1879 – 1945) is een technicus in hart en nieren. Radiotechniek is zijn lust en leven. Hij vervult diverse functies op dit terrein: Hoofdingenieur der Telegrafie en telefonie, Chef van het Radiolaboratorium van de Rijkstelegraaf en Buitengewoon hoogleraar aan de Technische Hogeschool in Delft (tegenwoordig de Technische Universiteit).

JGlas op 18 mrt 2013 om 09:03

2013-03-18T09:03:41Z

← Oudere versie		Versie van 18 mrt 2013 09:03
Regel 1:		Regel 1:
			{{
			Infobox Object
			\| illustratie = Xxx_2373_6355.jpg‎
			\| naam =
			\| vervaardigd door =
			\| functie =
			\| in gebruik vanaf =
			\| in gebruik tot =
			\| vervanger van =
			\| vervangen door =
			\| populariteit =
			\| nieuwprijs =
			\| gewicht =
			\| vergelijk =
			\| trivia =
			\| media =
			\| gallery =
			\| beschikbaar in archief =
			\| externe_info =
			}}
	Nicolaas Koomans (1879 – 1945) is een technicus in hart en nieren. Radiotechniek is zijn lust en leven. Hij vervult diverse functies op dit terrein: Hoofdingenieur der Telegrafie en telefonie, Chef van het Radiolaboratorium van de Rijkstelegraaf en Buitengewoon hoogleraar aan de Technische Hogeschool in Delft (tegenwoordig de Technische Universiteit).		Nicolaas Koomans (1879 – 1945) is een technicus in hart en nieren. Radiotechniek is zijn lust en leven. Hij vervult diverse functies op dit terrein: Hoofdingenieur der Telegrafie en telefonie, Chef van het Radiolaboratorium van de Rijkstelegraaf en Buitengewoon hoogleraar aan de Technische Hogeschool in Delft (tegenwoordig de Technische Universiteit).

Renekoenders: hernoemde Koomanontvanger naar Koomansontvanger

2013-03-04T10:19:35Z

hernoemde Koomanontvanger naar Koomansontvanger

← Oudere versie		Versie van 4 mrt 2013 10:19
(geen verschil)

Pvvledder op 4 feb 2013 om 09:47

2013-02-04T09:47:28Z

← Oudere versie		Versie van 4 feb 2013 09:47
Regel 6:		Regel 6:
	Door gebruik te maken van hoogfrequentversterking kan worden volstaan met kleinere antennes en wordt het ontvangstbereik vergroot.		Door gebruik te maken van hoogfrequentversterking kan worden volstaan met kleinere antennes en wordt het ontvangstbereik vergroot.

	Een nadeel van de hoogfrequentversterking is dat het toestel instabiel kan raken. De instabiliteit is nagenoeg altijd in de vorm van het in oscilleren geraken van de HF lamp. Het toestel produceert een fluittoon als de oscillerende lamp interfereert met de ontvangen draaggolf. De HF lamp staat dicht bij de antenne. Het opgewekte signaal wordt door de antenne uitgezonden. Als een naburig toestel op dezelfde zender staat afgestemd produceert de oscillerende lamp ook daar een interfererende toon. Dit signaal wordt al snel Mexicaanse Hond genoemd~~. Een ander gevolg van de instabiliteit kan zijn dat de radio zelf signalen uit gaat zenden die in de omgeving door andere radio’s worden opgevangen. De radio gaat zelf als zender werken~~. Het vereist van de luisteraar dus enige vaardigheid bij het afstemmen om ongewenste signalen te voorkomen.		Een nadeel van de hoogfrequentversterking is dat het toestel instabiel kan raken. De instabiliteit is nagenoeg altijd in de vorm van het in oscilleren geraken van de HF lamp. Het toestel produceert een fluittoon als de oscillerende lamp interfereert met de ontvangen draaggolf. De HF lamp staat dicht bij de antenne. Het opgewekte signaal wordt door de antenne uitgezonden. De radio gaat zelf als zender werken. Als een naburig toestel op dezelfde zender staat afgestemd produceert de oscillerende lamp ook daar een interfererende toon. Dit signaal wordt al snel Mexicaanse Hond genoemd. Het vereist van de luisteraar dus enige vaardigheid bij het afstemmen om ongewenste signalen te voorkomen.
	De afstemming op de frequentie van de gewenste zender gebeurt door middel van twee variabele condensatoren van elk 450 pF ([[picofarad]]) en de honingraatspoelen die aan de buitenkant van de radio zitten.		De afstemming op de frequentie van de gewenste zender gebeurt door middel van twee variabele condensatoren van elk 450 pF ([[picofarad]]) en de honingraatspoelen die aan de buitenkant van de radio zitten.
	De eenvoudige opzet van dit apparaat maakt het amateurs mogelijk deze radio zelf na te bouwen.		De eenvoudige opzet van dit apparaat maakt het amateurs mogelijk deze radio zelf na te bouwen.

	[[Category: Techniek]]		[[Category: Techniek]]

Pvvledder op 10 sep 2012 om 09:22

2012-09-10T09:22:06Z

← Oudere versie		Versie van 10 sep 2012 09:22
Regel 1:		Regel 1:
	Nicolaas ~~Kooman~~ (1879 – 1945) is een technicus in hart en nieren. Radiotechniek is zijn lust en leven. Hij vervult diverse functies op dit terrein: Hoofdingenieur der Telegrafie en telefonie, Chef van het Radiolaboratorium van de Rijkstelegraaf en Buitengewoon hoogleraar aan de Technische Hogeschool in Delft (tegenwoordig de Technische Universiteit).		Nicolaas Koomans (1879 – 1945) is een technicus in hart en nieren. Radiotechniek is zijn lust en leven. Hij vervult diverse functies op dit terrein: Hoofdingenieur der Telegrafie en telefonie, Chef van het Radiolaboratorium van de Rijkstelegraaf en Buitengewoon hoogleraar aan de Technische Hogeschool in Delft (tegenwoordig de Technische Universiteit).

	Hij legt zich aan het begin van de twintigste eeuw toe op het ontwikkelen van de radiotechniek. Verbindingen over grote afstanden vereisen nog grote apparaten met lange antennes. Na de Eerste Wereldoorlog werkt hij aan het verbeteren van de Korte Golftechniek om het verkeer met Nederlands Indië te verbeteren. Met deze technieken is het mogelijk met kleinere apparaten en minder energie grote afstanden te overbruggen.		Hij legt zich aan het begin van de twintigste eeuw toe op het ontwikkelen van de radiotechniek. Verbindingen over grote afstanden vereisen nog grote apparaten met lange antennes. Na de Eerste Wereldoorlog werkt hij aan het verbeteren van de Korte Golftechniek om het verkeer met Nederlands Indië te verbeteren. Met deze technieken is het mogelijk met kleinere apparaten en minder energie grote afstanden te overbruggen.

	In 1922 ontwikkelt hij de ~~Koomanontvanger~~. Hij gebruikt drie buizen, de eerste om het antennesignaal (hoogfrequente versterking) te versterken, een tweede om het signaal te demoduleren, ( detecteren), en de derde buis moet het laagfrequente product van de detectie sterk genoeg maken (laagfrequente versterking) om een luidspreker aan te sturen.		In 1922 ontwikkelt hij een ontvanger die zijn naam zal krijgen, de Koomansontvanger. Hij gebruikt drie buizen, de eerste om het antennesignaal (hoogfrequente versterking) te versterken, een tweede om het signaal te demoduleren, ( detecteren), en de derde buis moet het laagfrequente product van de detectie sterk genoeg maken (laagfrequente versterking) om een luidspreker aan te sturen.
	Door gebruik te maken van hoogfrequentversterking kan worden volstaan met kleinere antennes en wordt het ontvangstbereik vergroot.		Door gebruik te maken van hoogfrequentversterking kan worden volstaan met kleinere antennes en wordt het ontvangstbereik vergroot.

	Een nadeel van de hoogfrequentversterking is dat het toestel instabiel kan raken. ~~Dit komt~~ nagenoeg altijd ~~door~~ het ~~gaan~~ oscilleren van de HF lamp. Het toestel produceert een fluittoon als de oscillerende lamp interfereert met de ontvangen draaggolf. De HF lamp ~~bevindt zich~~ dicht bij de antenne. Het opgewekte signaal wordt door de antenne uitgezonden. Als een naburig toestel op dezelfde zender staat afgestemd produceert de oscillerende lamp ook daar een interfererende toon. Dit signaal wordt al snel Mexicaanse Hond genoemd. Een ander gevolg van de instabiliteit kan zijn dat de radio zelf signalen uit gaat zenden die in de omgeving door andere radio’s worden opgevangen. De radio gaat zelf als zender werken. Het vereist van de luisteraar dus enige vaardigheid bij het afstemmen om ongewenste signalen te voorkomen.		Een nadeel van de hoogfrequentversterking is dat het toestel instabiel kan raken. De instabiliteit is nagenoeg altijd in de vorm van het in oscilleren geraken van de HF lamp. Het toestel produceert een fluittoon als de oscillerende lamp interfereert met de ontvangen draaggolf. De HF lamp staat dicht bij de antenne. Het opgewekte signaal wordt door de antenne uitgezonden. Als een naburig toestel op dezelfde zender staat afgestemd produceert de oscillerende lamp ook daar een interfererende toon. Dit signaal wordt al snel Mexicaanse Hond genoemd. Een ander gevolg van de instabiliteit kan zijn dat de radio zelf signalen uit gaat zenden die in de omgeving door andere radio’s worden opgevangen. De radio gaat zelf als zender werken. Het vereist van de luisteraar dus enige vaardigheid bij het afstemmen om ongewenste signalen te voorkomen.
	De afstemming op de frequentie van de gewenste zender gebeurt door middel van twee variabele condensatoren van elk 450 pF ([[picofarad]]) en de honingraatspoelen die aan de buitenkant van de radio zitten.		De afstemming op de frequentie van de gewenste zender gebeurt door middel van twee variabele condensatoren van elk 450 pF ([[picofarad]]) en de honingraatspoelen die aan de buitenkant van de radio zitten.
	De eenvoudige opzet van dit apparaat maakt het amateurs mogelijk deze radio zelf na te bouwen.		De eenvoudige opzet van dit apparaat maakt het amateurs mogelijk deze radio zelf na te bouwen.

	[[Category: Techniek]]		[[Category: Techniek]]

Pvvledder op 16 jul 2012 om 10:47

2012-07-16T10:47:17Z

← Oudere versie		Versie van 16 jul 2012 10:47
Regel 6:		Regel 6:
	Door gebruik te maken van hoogfrequentversterking kan worden volstaan met kleinere antennes en wordt het ontvangstbereik vergroot.		Door gebruik te maken van hoogfrequentversterking kan worden volstaan met kleinere antennes en wordt het ontvangstbereik vergroot.

	Een nadeel van de hoogfrequentversterking is dat het toestel instabiel kan raken. ~~Hierdoor~~ wordt in de ~~radio~~ een ~~ongewenst~~ signaal ~~opgewekt dat te horen is als een fluittoon die men~~ al snel de Mexicaanse Hond ~~noemt~~. Een ander gevolg van de instabiliteit kan zijn dat de radio zelf signalen uit gaat zenden die in de omgeving door andere radio’s worden opgevangen. De radio gaat zelf als zender werken. Het vereist van de luisteraar dus enige vaardigheid bij het afstemmen om ongewenste signalen te voorkomen.		Een nadeel van de hoogfrequentversterking is dat het toestel instabiel kan raken. Dit komt nagenoeg altijd door het gaan oscilleren van de HF lamp. Het toestel produceert een fluittoon als de oscillerende lamp interfereert met de ontvangen draaggolf. De HF lamp bevindt zich dicht bij de antenne. Het opgewekte signaal wordt door de antenne uitgezonden. Als een naburig toestel op dezelfde zender staat afgestemd produceert de oscillerende lamp ook daar een interfererende toon. Dit signaal wordt al snel Mexicaanse Hond genoemd. Een ander gevolg van de instabiliteit kan zijn dat de radio zelf signalen uit gaat zenden die in de omgeving door andere radio’s worden opgevangen. De radio gaat zelf als zender werken. Het vereist van de luisteraar dus enige vaardigheid bij het afstemmen om ongewenste signalen te voorkomen.
	De afstemming op de frequentie van de gewenste zender gebeurt door middel van twee variabele condensatoren van elk 450 pF ([[picofarad]]) en de honingraatspoelen die aan de buitenkant van de radio zitten.		De afstemming op de frequentie van de gewenste zender gebeurt door middel van twee variabele condensatoren van elk 450 pF ([[picofarad]]) en de honingraatspoelen die aan de buitenkant van de radio zitten.
	De eenvoudige opzet van dit apparaat maakt het amateurs mogelijk deze radio zelf na te bouwen.		De eenvoudige opzet van dit apparaat maakt het amateurs mogelijk deze radio zelf na te bouwen.

	[[Category: Techniek]]		[[Category: Techniek]]

Renekoenders op 7 mei 2012 om 12:11

2012-05-07T12:11:39Z

← Oudere versie		Versie van 7 mei 2012 12:11
Regel 9:		Regel 9:
	De afstemming op de frequentie van de gewenste zender gebeurt door middel van twee variabele condensatoren van elk 450 pF ([[picofarad]]) en de honingraatspoelen die aan de buitenkant van de radio zitten.		De afstemming op de frequentie van de gewenste zender gebeurt door middel van twee variabele condensatoren van elk 450 pF ([[picofarad]]) en de honingraatspoelen die aan de buitenkant van de radio zitten.
	De eenvoudige opzet van dit apparaat maakt het amateurs mogelijk deze radio zelf na te bouwen.		De eenvoudige opzet van dit apparaat maakt het amateurs mogelijk deze radio zelf na te bouwen.

			[[Category: Techniek]]

← Oudere versie		Versie van 25 mrt 2013 13:43
Regel 1:		Regel 1:
	{{
	~~Infobox Object~~
	~~\| illustratie = Xxx_2373_6355.jpg‎~~
	~~\| naam =~~
	~~\| vervaardigd door =~~
	~~\| functie =~~
	~~\| in gebruik vanaf =~~
	~~\| in gebruik tot =~~
	~~\| vervanger van =~~
	~~\| vervangen door =~~
	~~\| populariteit =~~
	~~\| nieuwprijs =~~
	~~\| gewicht =~~
	~~\| vergelijk =~~
	~~\| trivia =~~
	~~\| media =~~
	~~\| gallery =~~
	~~\| beschikbaar in archief =~~
	~~\| externe_info =~~
	}}
	Nicolaas Koomans (1879 – 1945) is een technicus in hart en nieren. Radiotechniek is zijn lust en leven. Hij vervult diverse functies op dit terrein: Hoofdingenieur der Telegrafie en telefonie, Chef van het Radiolaboratorium van de Rijkstelegraaf en Buitengewoon hoogleraar aan de Technische Hogeschool in Delft (tegenwoordig de Technische Universiteit).		Nicolaas Koomans (1879 – 1945) is een technicus in hart en nieren. Radiotechniek is zijn lust en leven. Hij vervult diverse functies op dit terrein: Hoofdingenieur der Telegrafie en telefonie, Chef van het Radiolaboratorium van de Rijkstelegraaf en Buitengewoon hoogleraar aan de Technische Hogeschool in Delft (tegenwoordig de Technische Universiteit).