Eurovisie Songfestival: verschil tussen versies

Uit B&G Wiki
Geen bewerkingssamenvatting
Regel 18: Regel 18:
Hoewel de eerste festivals werden gefilmd werden ze voornamelijk via de radio beluisterd. Per jaar nam het aantal kijkers (televisiebezitters) toe. Sinds 1968 wordt het festival in kleur uitgezonden.  
Hoewel de eerste festivals werden gefilmd werden ze voornamelijk via de radio beluisterd. Per jaar nam het aantal kijkers (televisiebezitters) toe. Sinds 1968 wordt het festival in kleur uitgezonden.  


Nederland doet vanaf het begin mee aan het Eurovisie Songfestival. In 1985 en 1991 vond het festival echter plaats op 4 mei en werd door de NOS besloten niet mee te doen in verband met Dodenherdenking. In 1995 en 2002 mocht Nederland niet meedoen wegens de slechte resultaten in de jaren ervoor.  
Nederland doet vanaf het begin mee aan het Eurovisie Songfestival. In 1985 en 1991 vond het festival echter plaats op 4 mei en werd door de NOS besloten niet mee te doen in verband met Dodenherdenking. In 1995 en 2002 mocht Nederland niet meedoen wegens de slechte resultaten in de jaren ervoor. Door het huidige systeem (halve finales) kan ieder actief lid van de EBU jaarlijks mee doen (wat niet betekent dat er automatisch een finaleplaats in zit).


De uitzending van het songfestival van 2000 werd in Nederland door de NOS onderbroken in verband met de vuurwerkramp in Enschede. Het Nederlandse publiek kon dan ook niet meedoen aan de televoting.
De uitzending van het songfestival van 2000 werd in Nederland door de NOS onderbroken in verband met de vuurwerkramp in Enschede. Het Nederlandse publiek kon dan ook niet meedoen aan de televoting.


Elk land brengt één nummer van maximaal 3,5 minuut. Het mag geen cover zijn. Tussen 1966 en 1973 en van 1977 tot 1998 wordt er in de eigen taal gezongen. Juryvoorzitters van de landen geven via een satellietverbinding de punten door, die door de presentatoren in het Frans en Engels herhaald worden. Een veelgehoorde kritiek is dat buurlanden elkaar hoge punten toekennen en dat clichéliedjes vaak winnen. Het Nederlandse commentaar is in de loop der jaren van: [[Hannie Lips]], [[Piet te Nuyl]], [[Jacqueline Joubert]], [[Corrie Brokken]], [[Pim Jacobs]], [[Willem Duys]], [[Willem van Beusekom]], [[Ivo Niehe]] en [[Paul de Leeuw]]. Sinds 2003 bestaat ook het [[Junior Eurovisie Songfestival]].
Elk land brengt één nummer van maximaal 3 minuten. Het mag geen cover zijn. Tussen 1966 en 1973 en van 1977 tot 1998 wordt er in de eigen taal gezongen. In 1999 wordt de taalkeuze vrijgelaten en wordt er geen gebruik meer gemaakt van het orkest. De muziek staat op band. Alle Nederlandse inzendingen zijn sinds 1999 dan ook in het Engels geweest. In 2010 wordt voor het eerst in 12 jaar een Nederlandstalige bijdrage gestuurd.
 
Juryvoorzitters van de landen geven via een satellietverbinding de punten door, die door de presentatoren in het Frans en Engels herhaald worden. Tot en met 1993 worden de punten via de telefoon doorgegeven, sinds 1994 komt per land de puntengever in beeld. Een veelgehoorde kritiek is dat buurlanden elkaar hoge punten toekennen en dat clichéliedjes vaak winnen.
 
Sinds 1993 doen er ook voor het eerst landen uit het voormalige 'oost blok' mee aan het festival. Door het uitéénvallen van het voormalige Joegoslavië (deelnemer tot en met 1992) verschenen dat jaar Kroatië, Bosnië Herzegovina en Slovenië op het podium. Het zou nog lang duren voordat Servië Montenegro (nu 2 aparte staten en deelnemers) zouden deelnemen. In de huidige tijd zijn bijna alle lidstaten in het oosten van Europa ook deelnemer van het festival.
 
Om aan de kritiek van 'bevriende buren' in relatie met de punten toegemoet te komen heeft de EBU de oude bekende jury's weer gedeeltelijk teruggehaald. Na de gedeeltelijke invoering van televoting door het publiek in 1997 verdwenen de jury's in de jaren daarna feitelijk uit beeld. Alleen wanneer een deelnemend lid geen televoting kon uitvoeren mocht er een jury worden gebruikt. Door de storm van kritiek met betrekking tot het 'stemmen op de buren' werd in 2009 het systeem geintroduceerd van 50% jury en 50% televoting. Vanaf 2010 geldt dat zowel voor de halve finales als de finale.
 
Het Nederlandse commentaar is in de loop der jaren van: [[Hannie Lips]], [[Piet te Nuyl]], [[Jacqueline Joubert]], [[Corrie Brokken]], [[Pim Jacobs]], [[Willem Duys]], [[Willem van Beusekom]], [[Ivo Niehe]], [[Paul de Leeuw]] en [[Cornald Maas]]. Sinds 2003 bestaat ook het [[Junior Eurovisie Songfestival]].
 
Sinds 2004 bestaat het festival niet meer uit 1 avond per jaar, maar wordt er ook gewerkt met een halve finale (voorronde). Eerst één maar door de hoeveelheid deelnemers zijn er in de week voor de jaarlijkse finale twee halve finales waarbij de beste tien landen (per halve finale) doorgaan naar de finale. Automatisch geplaatst voor de finale is het winnende land van het jaar daarvoor en de zogenaamde 'BIG4' ofwel de grootste geldschieters van het festival namelijk het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, Duitsland en Spanje. Het systeem betekent dat (m.u.v. het winnende land en de grote vier) de overige landen niet jaarlijks verzekerd zijn van een plek in de finale. Nederland heeft met het huidige systeem uitsluitend in 2004 de finale gehaald. Sinds 2005 is het in de halve finale blijven steken.
 
In de geschiedenis van het Eurovisie Songfestival (van 1956 tot heden) heeft Nederland 4x het festival gewonnen, in 1957 (Corry Brokken), 1959 (Teddy Scholten), 1969 (Lenny Kuhr) en 1975 (Teach Inn). Grootste winnaar aller tijden is tot op heden Ierland met 7 overwinningen waarvan de laatste in 1996. Het Verenigd Koninkrijk en Luxemburg hebben 5x het festival gewonnen. Zweden (net als Nederland) 4x.
 
Sinds enige jaren bestaat ook het Junior Eurovisie Songfestival dat in 2009 in Nederland extra in de belangstelling kwam te staan doordat de Nederlandse bijdrage won. Verder staat het Eurovisie Songfestival en Junior Songfestival in veel voormalige west Europese landen als Nederland, Frankrijk en Spanje minder in de belangstelling in vergelijk met Scandinavische landen als Noorwegen en Zweden en vele oost Europese deelnemers.
   
   
[[Afbeelding:Eurovision1962.jpg]] [[Afbeelding:Eurovision1976.jpg]]  [[Afbeelding:Eurovision1995.jpg]]
[[Afbeelding:Eurovision1962.jpg]] [[Afbeelding:Eurovision1976.jpg]]  [[Afbeelding:Eurovision1995.jpg]]

Versie van 10 jan 2010 13:24

Periode1956- heden
Beschikbaar in archiefBeeld en Geluid
GenreMuziekprogramma
Decennia1950-1959, 1960-1969,
1970-1979 1980-1989,
1990-1999, 2000-2009,
2010-2019
Mediumradio en televisie
GalleryGallery Songfestival 1958


Beschrijving

Muziekcompetitie waaraan landen deelnemen die lid zijn van de European Broadcasting Union (EBU). In 1956 start het festival in Zwitserland onder de naam The Eurovision Grand Prix. Er zijn zeven deelnemers. Vervolgens wordt de show jaarlijks gepresenteerd vanuit het land dat het jaar ervoor heeft gewonnen.

Hoewel de eerste festivals werden gefilmd werden ze voornamelijk via de radio beluisterd. Per jaar nam het aantal kijkers (televisiebezitters) toe. Sinds 1968 wordt het festival in kleur uitgezonden.

Nederland doet vanaf het begin mee aan het Eurovisie Songfestival. In 1985 en 1991 vond het festival echter plaats op 4 mei en werd door de NOS besloten niet mee te doen in verband met Dodenherdenking. In 1995 en 2002 mocht Nederland niet meedoen wegens de slechte resultaten in de jaren ervoor. Door het huidige systeem (halve finales) kan ieder actief lid van de EBU jaarlijks mee doen (wat niet betekent dat er automatisch een finaleplaats in zit).

De uitzending van het songfestival van 2000 werd in Nederland door de NOS onderbroken in verband met de vuurwerkramp in Enschede. Het Nederlandse publiek kon dan ook niet meedoen aan de televoting.

Elk land brengt één nummer van maximaal 3 minuten. Het mag geen cover zijn. Tussen 1966 en 1973 en van 1977 tot 1998 wordt er in de eigen taal gezongen. In 1999 wordt de taalkeuze vrijgelaten en wordt er geen gebruik meer gemaakt van het orkest. De muziek staat op band. Alle Nederlandse inzendingen zijn sinds 1999 dan ook in het Engels geweest. In 2010 wordt voor het eerst in 12 jaar een Nederlandstalige bijdrage gestuurd.

Juryvoorzitters van de landen geven via een satellietverbinding de punten door, die door de presentatoren in het Frans en Engels herhaald worden. Tot en met 1993 worden de punten via de telefoon doorgegeven, sinds 1994 komt per land de puntengever in beeld. Een veelgehoorde kritiek is dat buurlanden elkaar hoge punten toekennen en dat clichéliedjes vaak winnen.

Sinds 1993 doen er ook voor het eerst landen uit het voormalige 'oost blok' mee aan het festival. Door het uitéénvallen van het voormalige Joegoslavië (deelnemer tot en met 1992) verschenen dat jaar Kroatië, Bosnië Herzegovina en Slovenië op het podium. Het zou nog lang duren voordat Servië Montenegro (nu 2 aparte staten en deelnemers) zouden deelnemen. In de huidige tijd zijn bijna alle lidstaten in het oosten van Europa ook deelnemer van het festival.

Om aan de kritiek van 'bevriende buren' in relatie met de punten toegemoet te komen heeft de EBU de oude bekende jury's weer gedeeltelijk teruggehaald. Na de gedeeltelijke invoering van televoting door het publiek in 1997 verdwenen de jury's in de jaren daarna feitelijk uit beeld. Alleen wanneer een deelnemend lid geen televoting kon uitvoeren mocht er een jury worden gebruikt. Door de storm van kritiek met betrekking tot het 'stemmen op de buren' werd in 2009 het systeem geintroduceerd van 50% jury en 50% televoting. Vanaf 2010 geldt dat zowel voor de halve finales als de finale.

Het Nederlandse commentaar is in de loop der jaren van: Hannie Lips, Piet te Nuyl, Jacqueline Joubert, Corrie Brokken, Pim Jacobs, Willem Duys, Willem van Beusekom, Ivo Niehe, Paul de Leeuw en Cornald Maas. Sinds 2003 bestaat ook het Junior Eurovisie Songfestival.

Sinds 2004 bestaat het festival niet meer uit 1 avond per jaar, maar wordt er ook gewerkt met een halve finale (voorronde). Eerst één maar door de hoeveelheid deelnemers zijn er in de week voor de jaarlijkse finale twee halve finales waarbij de beste tien landen (per halve finale) doorgaan naar de finale. Automatisch geplaatst voor de finale is het winnende land van het jaar daarvoor en de zogenaamde 'BIG4' ofwel de grootste geldschieters van het festival namelijk het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, Duitsland en Spanje. Het systeem betekent dat (m.u.v. het winnende land en de grote vier) de overige landen niet jaarlijks verzekerd zijn van een plek in de finale. Nederland heeft met het huidige systeem uitsluitend in 2004 de finale gehaald. Sinds 2005 is het in de halve finale blijven steken.

In de geschiedenis van het Eurovisie Songfestival (van 1956 tot heden) heeft Nederland 4x het festival gewonnen, in 1957 (Corry Brokken), 1959 (Teddy Scholten), 1969 (Lenny Kuhr) en 1975 (Teach Inn). Grootste winnaar aller tijden is tot op heden Ierland met 7 overwinningen waarvan de laatste in 1996. Het Verenigd Koninkrijk en Luxemburg hebben 5x het festival gewonnen. Zweden (net als Nederland) 4x.

Sinds enige jaren bestaat ook het Junior Eurovisie Songfestival dat in 2009 in Nederland extra in de belangstelling kwam te staan doordat de Nederlandse bijdrage won. Verder staat het Eurovisie Songfestival en Junior Songfestival in veel voormalige west Europese landen als Nederland, Frankrijk en Spanje minder in de belangstelling in vergelijk met Scandinavische landen als Noorwegen en Zweden en vele oost Europese deelnemers.

Eurovision1962.jpg Eurovision1976.jpg Eurovision1995.jpg

Makers

Presentator Hannie Lips (1958), Willy Dobbe (1970), Corry Brokken (1976), Marlous Fluitsma (1980).

Commentaar Siebe van der Zee (1958), Piet Te Nuyl (1960-1961), Willem Duys (1962-1963, 1974, 1976, 1978-1979, 1983), Ati Dijckmeester (1977), Pim Jacobs (1980-1982), Ivo Niehe (1984), Leo van der Goot (1986), Willem van Beusekom (1988-1990, 1993-1994, 1996-2005), Paul de Leeuw (1995, 2006-2007), Cornald Maas (2004-heden).

Puntenuitslag Corry Brokken (1997), Conny Vandenbos (1998), Edsilia Rombley (1999), Marlayne (2000-2003), Esther Hart (2004, 2008), Nance (2005), Paul de Leeuw (2006-2007), Yolanthe Cabau van Kasbergen (2009).

Locatie AVRO Studio’s Hilversum (1958), RAI Amsterdam (1970), Congresgebouw Den Haag (1976, 1980)

Intervalact Metropole Orkest, gedirigeerd door Dolf van der Linden (1958), De Don Lurio Dansers van Amsterdam (1970), Dutch Swing College Band (1976), Dutch Rhythm Steel & Showband en Lee Jackson Dancers (1980).

Regie Gijs Stappershoef (1958), Theo Ordeman (1976, 1980).

Productie Fred Oster (1976, 1980), John Schelfhout (1982)

Deelname namens Nederland

Jetty Paerl – “De vogels van Holland” (1956)

Corry Brokken – “Voorgoed voorbij” (1956)

Corry Brokken – “Net als toen” (1957, winnaar)

Corry Brokken – “Heel de wereld” (1958)

Teddy Scholten – “Een beetje” (1959, winnaar)

Rudi Carrell – “Wat een geluk” (1960)

Greetje Kauffeld – “Wat een dag” (1961)

De Spelbrekers – “Katinka” (1962)

Annie Palmen – “Een speeldoos” (1963)

Anneke Grönloh – “Jij bent mijn leven” (1964)

Conny Vandenbos – “Het is genoeg” (1965)

Milly Scott – “Fernando en Philippo” (1966)

Thérèse Steinmetz – “Ring-dinge” (1967)

Ronnie Tober – “Morgen” (1968)

Lenny Kuhr – “De troubadour” (1969, winnaar)

Hearts of soul – “Waterman” (1970)

Saskia & Serge – “Tijd” (1971)

Sandra & Andres – “Als het om de liefde gaat” (1972)

Ben Cramer – “De oude muzikant” (1973)

Mouth & MacNeal – “I see a star” (1974)

Teach-In – “Ding-a-dong” (1975, winnaar)

Sandra Reemer – “The party’s over” (1976)

Heddy Lester – “De mallemolen” (1977)

Harmony – “’t is O.K.” (1978)

Xandra – “Colorado” (1979)

Maggie MacNeal – “Amsterdam” (1980)

Linda Williams – “Het is een wonder” (1981)

Bill van Dijk – “Jij en ik” (1982)

Bernadette – “Sing me a song” (1983)

Maribelle – “Ik hou van jou” (1984)

Frizzle Sizzle – “Alles heeft ritme” (1986)

Marcha – “Rechtop in de wind” (1987)

Gerard Joling – “Shangri-la” (1988)

Justine Pelmelay – “Blijf zoals je bent” (1989)

Maywood – “Ik will alles met je delen” (1990)

Humphrey Campbell – “Wijs me de weg” (1992)

Ruth Jacott – “Vrede” (1993)

Willeke Alberti – “Waar is de zon” (1994)

Maxine & Franklin Brown – “De eerste keer” (1996)

Mrs. Einstein – “Niemand heeft nog tijd” (1997)

Edsilia Rombley – “Hemel en aarde” (1998)

Marlayne – “One good reason” (1999)

Linda Wagenmakers – “No goodbyes” (2000)

Michelle – “Out on my own” (2001)

Esther Hart – “One more night” (2003)

Re-union – “Without you” (2004)

Glennis Grace – “My impossible dream” (2005)

Treble – "Amambanda" (2006)

Edsilia Rombley – “On top of the world” (2007)

Hind – "Your heart belongs to me" (2008)

De Toppers – "Shine" (2009)