Frank Zichem: verschil tussen versies

Uit Beeld en Geluid Wiki
Ga naar: navigatie, zoeken
Regel 25: Regel 25:
  
 
In 'Een koloniaal treurspel: een tweeluik over Suriname' staat de relatie van Surinamers in Nederland met hun moederland opnieuw centraal. Hij werkt samen met [[Rudi Kross]], die de interviews doet.
 
In 'Een koloniaal treurspel: een tweeluik over Suriname' staat de relatie van Surinamers in Nederland met hun moederland opnieuw centraal. Hij werkt samen met [[Rudi Kross]], die de interviews doet.
 +
 +
Voor ''[[Medelanders Nederlanders]]'' en ''[[Hollandse nieuwe]]'' maakt Zichem in de jaren 80 reportages. Voor de IKON maakt hij ''[[Familie Wijntak]]'' en begeeft zich dus op het vlak van de televisiedrama. In de jaren 90 maakt hij regelmatig reportages voor de [[RVU]]-serie ''[[Werken aan werk]]''.
 +
 +
''[[Wij slaven van Suriname]]'' bestaat uit portretten van vooraanstaande Surinamers: Anton de Kom en Louis Doedel.
 +
 +
In 2003 doet hij de regie van schooltelevisieprogramma's over de slavernij.

Versie van 2 mrt 2021 om 19:17

PersoonPlaceholder.png

NaamFrank Zichem
GeborenParamaribo, 14 juli 1945
Functiesregisseur
Bekend vanMedelanders Nederlanders
Periode actief
TriviaTrivia
GalleryGallery

Frank Zichem in de media
Oeuvre van Frank Zichem

In 1972 debuteert Frank Zichem met Gebri Doro, de eerste Surinaamse speelfilm, met een documentair karakter. Zichem is dan nog derdejaars student aan de Filmacademie, waar hij als bursaal van de Sticusa studeert. De half uur durende kleurenfilm is volgens de cineast bedoeld als een protest tegen de manier waarop Suriname wordt beheerd. Zichem omschrijft Gebri Doro zelf als een 'half satirische documentaire met spelhandeling'. Wel wilde hij Suriname laten zien vanuit een Surinaams perspectief.

Twee jaar later verschijnt de documentaire Papieren Nederlandertjes, over Surinaamse kinderen die in Nederland opgroeien. Omdat ze op papier Nederlands zijn kunnen de ouders hun kinderen naar Nederland sturen in de hoop dat ze daar een betere toekomst wacht. Alleen, ze komen terecht in een geheel andere wereld en krijgen te maken met discriminatie en uitsluiting. Voor deze documentaire filmt Zichem zowel in Nederland als in Suriname.

Dan verschijnt in 1975 een geheel ander thema. Zichem krijgt van de IKOR de opdracht de film 'Retour Lisboa' te maken, waarin een Portugese oud-militair na de koloniale oorlog in Angola terugkeert naar Portugal. Stad, platteland, dictator Salazar, koloniale oorlog, de film belicht zware thema's. Zichem werkt in deze samen met Jose da Silva, die zelf in Angola heeft gediend maar naar Nederland is uitgewezen. Da Silva doet het interview.

In 'Een koloniaal treurspel: een tweeluik over Suriname' staat de relatie van Surinamers in Nederland met hun moederland opnieuw centraal. Hij werkt samen met Rudi Kross, die de interviews doet.

Voor Medelanders Nederlanders en Hollandse nieuwe maakt Zichem in de jaren 80 reportages. Voor de IKON maakt hij Familie Wijntak en begeeft zich dus op het vlak van de televisiedrama. In de jaren 90 maakt hij regelmatig reportages voor de RVU-serie Werken aan werk.

Wij slaven van Suriname bestaat uit portretten van vooraanstaande Surinamers: Anton de Kom en Louis Doedel.

In 2003 doet hij de regie van schooltelevisieprogramma's over de slavernij.