Fred de Beer: verschil tussen versies

Uit Beeld en Geluid Wiki
Ga naar: navigatie, zoeken
(Nieuwe pagina aangemaakt met '{{ Infobox Persoon | illustratie = | naam = Fred de Beer | geboorte_datum = | geboorte_plaats = | overlijden_datum = | overlijden_plaats = | functies =...')
(geen verschil)

Versie van 31 mei 2021 om 07:37

{{ Infobox Persoon | illustratie = | naam = Fred de Beer | geboorte_datum = | geboorte_plaats = | overlijden_datum = | overlijden_plaats = | functies = geluidstechnicus, hoofdprogrammatechnicus, manager opleidingen | bekend_van = | periode_actief = 1960-1991 | werkt_samen_met = Ab van Eyk, Tera de Marez Oyens | trivia = | externe_info = | onderschrift = | media = | programmaoverzicht = Oeuvre van Fred de Beer | catalogus = Fred de Beer in de media

7 jaar werkte hij op het Physisch laboratorium van TNO in den Haag , zat op de top van de elektronica en daar al veel te prutsen aan toongeneratoren en filters om muziek mee te maken. Iedereen was zo sterk gericht op alleen maar techniek dat hij pardoes naar de omroep in Hilversum solliciteerde als programmatechnicus radio in 1960.

Gelukkig kon hij nog veel kennis kwijt aan effecten maken met losse meetapparatuur bij hoorspelen en grote dramaproducties en zat al spoedig in de ontwerpcommissie KRO-3 en verbouw Vara-6. En daar kwam dan eindelijk de eerste synthesizer in Nederland; de Putney en nam 2 dagen vrij om het nieuwe fenomeen te leren beheersen in de kelder van de muziekschool van Hilversum. Dit was ongeveer einde 1971. Niet lang daarna sloot hij zich aan bij elektro-instrumentaal ensemble ICÉ . Met synthesizers speelde hij 10 jaar mee met vakmusici en optredens in De Doelen, Vredenburg, België, Duitsland en Frankrijk Ondertussen werkte hij mee aan Promenos concerten, Signaalconcerten in 5 studio’s tegelijk en Holland Festivals gelukkig niet meer op de amateuristische wijze met losse apparaten maar met de inmiddels door de omroep aangeschafte synthesizers Putney, ARP 2500 en ARP 2600.

Was medeoprichter van de Studio voor Verbosonica en Elektronische Muziek, de SVEM, en werkte er met componisten als Kagel, Stockhausen, de Marez Oyens, Vrienten, Eisma, Hinze en nog 20 anderen uit binnen- en buitenland. (verbosonica bestrijkt het hele gebied tussen het verbale en het sonische, dus taal en klank)

Trivia, opmerkelijke gebeurtenissen: Concertgebouworkest met : Die Jacobsleiter van Schönberg voor 5 orkesten o.l.v. Bruno Madeirna. Fred de Beer moest vanuit de loge met een grote zware 4-sporenrecorder veel fragmenten van de 4 orkesten die al op de band stonden precies volgens de partituur in de zaal met luidsprekers van elk 100 watt laten horen samen met het orkest. Madeirna was nerveus dat het mis kon gaan in korte tijd al die fragmenten muzikaal op tijd te starten/stoppen en met open fader weer klaar te zetten en eiste een schakelaar op de bok en een lamp om de startpunten aan te geven. Ook de chef van de muziekregisseurs maakte zich zorgen maar het kwam allemaal goed want de Beer had de band vol geplakt met allemaal gekleurde plakkertjes dus hoefde de regisseur hem slechts aan te wijzen in de partituur waar we zaten. Er kwam een compliment van Bruno Madeirna. -------------

Concert voor elektronica en orkest van de Zweed: Tommy Svetberg in Vara-1 De componist wilde zelf de apparatuur voor zijn compositie bedienen. Na een week repetitie en uitleggen hoe hij het beste zijn compositie m.b.v 2 tafels vol apparatuur, zie foto, kon uitvoeren durfde hij het zelf niet aan. De Beer moest toen zelf alle apparatuur bedienen en uitvoeren samen met het Kamerorkest. Het was ook nog een live-Euro-uitzending naar 5 landen. ------------- Misthoornconcert live met de Amerikaan Alvin Curran ’s nachts van 12 tot 1 uur. 12 lijn verbindingen met stranden langs de hele kust . Het regende en het was koud en overal stond een PTT’er met microfoon (te mopperen). De Beer warm en droog in de studio leefde zich helemaal uit om met synthesizers van al de verschillende misthoorns de wonderlijkste klanken en sferen te maken. En Alvin: very good, that’s crazy, marvellous… ------------ Na een bezoek aan “de voorstelling;” The hitch hikers go to the galaxy” in Londen regisseerde Vincent van Engelen de serie: “Het Transgalactisch Liftershandboek”. Behalve de stemmen van de buitenaardse wezens maakte de Beer ook alle niet-bestaande geluiden als rare raketten, verkeer zonder wielen, vreemde atmosferen enz. met synthesizers en andere apparatuur . ------------ Toen de Nederlandse film “Het Wassende Water” was opgenomen waren veel geluidsfragmenten onder maat. Met de Fairlight in de SVEM studio maakte hij synchroon op beeld alle watergeluiden van klein naar heftig, paardengetrappel in verschillende akoestiek enz. ----------- Ook de gong van het journaal en de Sterpingel werd gemaakt met de Fairlight.