Harry Bannink: verschil tussen versies

Uit B&G Wiki
Geen bewerkingssamenvatting
Geen bewerkingssamenvatting
Regel 33: Regel 33:
'''Samenwerkingen en succes'''
'''Samenwerkingen en succes'''


Harry's talent blijft niet onopgemerkt. Zo vraagt [[Wim Sonneveld]] hem in 1963 als begeleider. Het blijkt een vruchtbare samenwerking. Het duo schrijft onder anderen de bekende songs "Nikkelen Nelis", "Tearoom tango" en "Zeg maar ja tegen het leven". De samenwerking met Sonneveld levert Bannink een andere belangrijke creatieve partner op. Via Sonnevelds impresario John de Crane komt Bannink in contact met Annie M.G. Schmidt.
Zijn talent blijft niet onopgemerkt. Zo vraagt [[Wim Sonneveld]] hem in 1963 als begeleider. Het blijkt een vruchtbare samenwerking. Het duo schrijft onder anderen de bekende songs "Nikkelen Nelis", "Tearoom tango" en "Zeg maar ja tegen het leven". De samenwerking met Sonneveld levert Bannink een andere belangrijke creatieve partner op. Via Sonnevelds impresario John de Crane komt Bannink in contact met Annie M.G. Schmidt.


Het blijkt een gouden combinatie te zijn. Het duo zet de Nederlandse musical op de kaart. Het begint in 1965 met ''Heerlijk duurt het langst'' hierna volgen onder anderen ''En nu naar bed'' (1971), ''Wat een planeet'' (1973), ''Madam'' (1981) en ''Ping Ping'' (1984). Diverse liedjes uit de musicals als "Vluchten kan niet meer" gezongen door [[Jenny Arean]] en [[Frans Halsema]] en "Op een mooie Pinksterdag" door [[Leen Jongewaard]] en [[Andre van den Heuvel]] zijn enorm geliefd.
Het blijkt een gouden combinatie te zijn. Het duo zet de Nederlandse musical op de kaart. Het begint in 1965 met ''Heerlijk duurt het langst'' hierna volgen onder anderen ''En nu naar bed'' (1971), ''Wat een planeet'' (1973), ''Madam'' (1981) en ''Ping Ping'' (1984). Diverse liedjes uit de musicals als "Vluchten kan niet meer" gezongen door [[Jenny Arean]] en [[Frans Halsema]] en "Op een mooie Pinksterdag" door [[Leen Jongewaard]] en [[Andre van den Heuvel]] zijn enorm geliefd.
Regel 40: Regel 40:
'''Televisiewerk'''
'''Televisiewerk'''


Behalve in het theater levert Bannink ook zijn bijdrage aan televisieproducties. Zo is hij met Annie M.G. Schmidt verantwoordelijk voor de muziek in de serie ''[[Ja zuster, nee zuster]]'' en schrijft hij met [[Eli Asser]] muziek voor ''[['t Schaep met de 5 pooten]]''. Een enkele keer komt Harry zelf in beeld. Bij ''[[De film van Ome Willem]]'' is hij lange tijd als één van de Geitebreiers een belangrijk onderdeel van het programma. Jarenlang is Harry werkzaam als vaste muziekschrijver voor met name kinderprogramma's. Tot op late leeftijd werkt hij als componist nog mee aan programma's als ''[[Het Klokhuis]]'' en ''[[Sesamstraat]]''.  
Behalve in het theater levert Bannink ook zijn bijdrage aan televisieproducties. Zo is hij met Annie M.G. Schmidt verantwoordelijk voor de muziek in de serie ''[[Ja zuster, nee zuster]]'' en schrijft hij met [[Eli Asser]] muziek voor ''[['t Schaep met de 5 pooten]]''. Een enkele keer komt Harry zelf in beeld. Bij ''[[De film van Ome Willem]]'' is hij lange tijd als één van de Geitebreiers een belangrijk onderdeel van het programma. Jarenlang is Bannink werkzaam als vaste muziekschrijver voor met name kinderprogramma's. Tot op late leeftijd werkt hij als componist nog mee aan programma's als ''[[Het Klokhuis]]'' en ''[[Sesamstraat]]''.  




'''Laatste projecten'''
'''Laatste projecten'''


In 1999 verschijnt er een album van Bannink waarop hij voor het eerst de nummers die hij samen met Annie M.G. Schmidt heeft geschreven zelf zingt. Verder verleent hij in dat jaar zijn medewerking aan een boek over de TV serie ''Ja zuster, nee zuster''. De feestelijke presentatie van het boek, dat voor een groot deel in het teken van hemzelf zou komen te staan, maakt hij helaas niet meer mee. Op 19 oktober 1999 overlijdt Harry Bannink op 70-jarige leeftijd in zijn woning in Bosch en Duin.
In 1999 verschijnt er een album van Bannink waarop hij voor het eerst de nummers die hij samen met Annie M.G. Schmidt heeft geschreven zelf zingt. Verder verleent hij in dat jaar zijn medewerking aan een boek over de televisieserie ''Ja zuster, nee zuster''. De feestelijke presentatie van het boek, dat voor een groot deel in het teken van hemzelf zou komen te staan, maakt hij helaas niet meer mee. Op 19 oktober 1999 overlijdt Harry Bannink op 70-jarige leeftijd in zijn woning in Bosch en Duin.


===Prijzen en onderscheidingen===
===Prijzen en onderscheidingen===


* Gouden Notenkraker
* Gouden Notenkraker
* Gouden Harp
* [[Gouden Harp]]
* Swiebertje Award (1998)
* Swiebertje Award (1998)
* Louis Davids-prijs
* Louis Davids-prijs


[[Category:Personen|Bannink, Harry]] [[Category:Componist|Bannink, Harry]] [[Category:Musicus|Bannink, Harry]]
[[Category:Personen|Bannink, Harry]] [[Category:Componist|Bannink, Harry]] [[Category:Musicus|Bannink, Harry]]

Versie van 14 aug 2023 12:47

Harry Bannink

Harry Bannink is componist. In zijn ruim veertig jarige loopbaan schrijft hij meer dan drieduizend composities, waaronder legendarische nummers als "Op een mooie pinksterdag" en "Vluchten kan niet meer". Kenmerkend voor Bannink is zijn bescheidenheid en loyaliteit. Met veel kleinkunstenaars sluit hij levenslange bondgenootschappen. Zo werkt hij een lange tijd innig samen met Annie M.G. Schmidt. Bij een grote groep kinderen die opgroeien in de jaren zeventig en tachtig is Harry Bannink vooral bekend dankzij de woorden: "Hè bah Ome Willem, dat is vies!".


Eerste werkervaringen

Na de oorlog doet Bannink staatsexamen piano aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Vervolgens volgt hij een kleinkunstworkshop bij de KRO. Hier leert hij de basisprincipes van het liedjesschrijven. In de jaren vijftig is Bannink te bewonderen in verschillende jazz-formaties. In sommige gevallen is hij zelfs één van de zangers. Achter een piano voelt hij zich echter het meest prettig. Behalve de jazzbands maakt Bannink in deze periode ook amusementsmuziek voor bruiloften en partijen.


Samenwerkingen en succes

Zijn talent blijft niet onopgemerkt. Zo vraagt Wim Sonneveld hem in 1963 als begeleider. Het blijkt een vruchtbare samenwerking. Het duo schrijft onder anderen de bekende songs "Nikkelen Nelis", "Tearoom tango" en "Zeg maar ja tegen het leven". De samenwerking met Sonneveld levert Bannink een andere belangrijke creatieve partner op. Via Sonnevelds impresario John de Crane komt Bannink in contact met Annie M.G. Schmidt.

Het blijkt een gouden combinatie te zijn. Het duo zet de Nederlandse musical op de kaart. Het begint in 1965 met Heerlijk duurt het langst hierna volgen onder anderen En nu naar bed (1971), Wat een planeet (1973), Madam (1981) en Ping Ping (1984). Diverse liedjes uit de musicals als "Vluchten kan niet meer" gezongen door Jenny Arean en Frans Halsema en "Op een mooie Pinksterdag" door Leen Jongewaard en Andre van den Heuvel zijn enorm geliefd.


Televisiewerk

Behalve in het theater levert Bannink ook zijn bijdrage aan televisieproducties. Zo is hij met Annie M.G. Schmidt verantwoordelijk voor de muziek in de serie Ja zuster, nee zuster en schrijft hij met Eli Asser muziek voor 't Schaep met de 5 pooten. Een enkele keer komt Harry zelf in beeld. Bij De film van Ome Willem is hij lange tijd als één van de Geitebreiers een belangrijk onderdeel van het programma. Jarenlang is Bannink werkzaam als vaste muziekschrijver voor met name kinderprogramma's. Tot op late leeftijd werkt hij als componist nog mee aan programma's als Het Klokhuis en Sesamstraat.


Laatste projecten

In 1999 verschijnt er een album van Bannink waarop hij voor het eerst de nummers die hij samen met Annie M.G. Schmidt heeft geschreven zelf zingt. Verder verleent hij in dat jaar zijn medewerking aan een boek over de televisieserie Ja zuster, nee zuster. De feestelijke presentatie van het boek, dat voor een groot deel in het teken van hemzelf zou komen te staan, maakt hij helaas niet meer mee. Op 19 oktober 1999 overlijdt Harry Bannink op 70-jarige leeftijd in zijn woning in Bosch en Duin.

Prijzen en onderscheidingen

  • Gouden Notenkraker
  • Gouden Harp
  • Swiebertje Award (1998)
  • Louis Davids-prijs