Het omgekeerde perspectief: verschil tussen versies

Uit B&G Wiki
Geen bewerkingssamenvatting
Geen bewerkingssamenvatting
 
(10 tussenliggende versies door 3 gebruikers niet weergegeven)
Regel 5: Regel 5:
| genre = [[:category:documentaire|Documentaire]]
| genre = [[:category:documentaire|Documentaire]]
| decennia = [[:category:1990-1999|1990-1999]]
| decennia = [[:category:1990-1999|1990-1999]]
| lengte = 01:18:48
| lengte = 78'48"
| medium = televisie
| medium = televisie


}}
}}
<br clear=”all” />
 
[[Bestand:Het_omgekeerde_perspectief_(1996)_titel.jpg|Titel]] [[Bestand:Het_omgekeerde_perspectief_(1996)_2.jpg|Shot]]


<br clear="all" />
<br clear="all" />


===Beschrijving===
===Beschrijving===
Documentaire uit de serie Werelden van Ikon. Regisseuse [[Lily van den Bergh]] maakt de documentaire als eerbetoon aan haar vriendin, de Russinn Olga Skvortsova. Olga komt wonen bij van den Bergh in Amsterdam en van den Bergh gebruikt deze mogelijkheid om Olga te filmen terwijl ze voor het eerst echt contact maakt met Nederland en ook de Westerse wereld. Van den Bergh filmt Olga ook in haar eigen woonplaats Leningrad. Het maken van de film begon luchtig, maar nam al snel een droevige en sombere wending toen Olga zelfmoord pleegde, precies drie jaar nadat haar man overleden was. Lily van den Bergh besloot daarna om als een eerbetoon terug te gaan naar Rusland om het leven van haar vriendin Olga in beeld te brengen. De film lijkt als het ware een metafoor voor de Russische vrouwen in Rusland tijdens een van de meest bewogen periodes uit de geschiedenis van het land.  
Documentaire uit de serie ''[[Werelden]]'' van [[IKON]]. Regisseuse [[Lily van den Bergh]] maakt de documentaire als eerbetoon aan haar vriendin, de Russinn Olga Skvortsova. Olga komt wonen bij van den Bergh in Amsterdam en van den Bergh gebruikt deze mogelijkheid om Olga te filmen terwijl ze voor het eerst echt contact maakt met Nederland en ook de Westerse wereld. Van den Bergh filmt Olga ook in haar eigen woonplaats Leningrad. Het maken van de film begint luchtig, maar neemt al snel een droevige en sombere wending: Olga pleegt zelfmoord precies drie jaar nadat haar man overleden is. Lily van den Bergh besluit daarna om als een eerbetoon terug te gaan naar Rusland om het leven van haar vriendin Olga in beeld te brengen. De film is als het ware een metafoor voor de Russische vrouwen in Rusland tijdens één van de meest bewogen periodes uit de geschiedenis van het land. '
 
===Makers===
===Makers===
Productie Open Studio Producties ([[Lily van den Bergh).
Productie [[Open Studio Producties]]


Regie [[Lily van den Bergh]].
Regie [[Lily van den Bergh]]


Scenario [[Rachel Fabien]].
Scenario [[Rachel Fabien]]


Adviseur [[Sergey Skvortsov]].
Adviseur [[Sergey Skvortsov]]


Camera [[Naum Avrunin]], [[Sergey Lando]] en [[Adri Schrover]].
Camera [[Naum Avrunin]], [[Sergey Lando]], [[Adri Schrover]]


Geluid [[Micha Belinsky]] en [[Cees van der Knaap]].
Geluid [[Micha Belinsky]], [[Cees van der Knaap]]


Montage [[Tamara Lipartia]] en [[Jan Wouter van Reijen]].
Montage [[Tamara Lipartia]], [[Jan Wouter van Reijen]]


Muziek [[Andrey Frolov]].
Muziek [[Andrey Frolov]]
 
[[IKON]].


===Achtergrondinformatie===
===Achtergrondinformatie===
De film werd oorspronkelijk benaderd als een komisch en luchtige benadering van de ‘avonturen’ van drie Russen in Nederland, (Olga en haar twee zoons die op bezoek kwamen bij [[Lily van den Bergh]]) maar na de tragische gebeurtenis besloot van den Bergh om er mee te stoppen. Ironisch genoeg werd ze overgehaald om de film af te maken door de zoon van Olga, Sergei. Toen Olga nog leefde wilde Sergei niet meewerken aan de film omdat hij zich daar niet prettig bij voelde. Maar na haar dood wilde hij toch het werk doorzetten en wordt hij een van de personages in de film en is hij ook betrokken bij de montage.
 
Het moge duidelijk zijn dat Olga’s dood een grote invloed heeft gehad op de film en de makers. Ook Lily van den Bergh heeft er duidelijk moeite mee gehad en het heeft ook haar objectiviteit als filmmaker zeer duidelijk beïnvloed: "Ik wilde er helemaal mee kappen. Je kunt je persoonlijke gevoelens niet scheiden van je professionele houding. Als je monteert, monteer je. Je kunt niet huilend achter de montagetafel zitten. Die gevoelens komen er pas later uit, bijvoorbeeld 's nachts. Deze film is mijn manier om Olga te herdenken, en tegelijkertijd is het gewoon een produktie die je doet." (noot filmkrant)
Het moge duidelijk zijn dat Olga’s dood een grote invloed heeft gehad op de film en de makers. [[Lily van den Bergh]] heeft er duidelijk moeite mee gehad en het heeft ook haar objectiviteit als filmmaker zeer duidelijk beïnvloed: "Ik wilde er helemaal mee kappen. Je kunt je persoonlijke gevoelens niet scheiden van je professionele houding. Als je monteert, monteer je. Je kunt niet huilend achter de montagetafel zitten. Die gevoelens komen er pas later uit, bijvoorbeeld 's nachts. Deze film is mijn manier om Olga te herdenken, en tegelijkertijd is het gewoon een produktie die je doet" zoals het citaat uit ''filmkrant.nl'' ons vertelt.  
Na de dood van Olga besloot van den Bergh om de film een drastisch andere toon te geven. Ze gaat nu verder met een soort zoektocht naar het leven, de achtergrond van olga. Ze probeert via het leven van Olga, m.b.v. haar verhaal het leven in Rusland te laten zien. Van den Bergh zegt ook duidelijk dat ze snapt dat dit een subjectief verhaal is, en geen historisch accurate beschrijving.
 
De film werd ontvangen met gemengde gevoelens. De film werd in de Volkskrant beschreven als een film die te cryptisch, te ambitieus en te moeilijk te volgen zou zijn maar in de Filmkrant ook als een film“ .. met een aantal briljante scènes (..), waarin Van den Bergh de Nederlandse samenleving een spiegel voorhoudt”.
De film is ontvangen met gemengde gevoelens. De film wordt in ''de Volkskrant'' beschreven als een film die te cryptisch, te ambitieus en te moeilijk te volgen zou zijn, maar in de ''Filmkrant'' ook als een film“ (..) met een aantal briljante scènes, waarin Van den Bergh de Nederlandse samenleving een spiegel voorhoudt”.
[[Category:Productielijst H]]
----
[[category:genre:Documentaire]]
[[Category:Productielijst O|Omgekeerde perspectief, Het]]
[[category:1990-1999]]
[[category:Documentaire|Omgekeerde perspectief, Het]]
[[category:1990-1999|Omgekeerde perspectief, Het]]

Huidige versie van 24 sep 2010 om 09:53

Periode1996
Beschikbaar in archiefBeeld en Geluid
GenreDocumentaire
Decennia1990-1999
Lengte78'48"
Mediumtelevisie

Titel Shot


Beschrijving

Documentaire uit de serie Werelden van IKON. Regisseuse Lily van den Bergh maakt de documentaire als eerbetoon aan haar vriendin, de Russinn Olga Skvortsova. Olga komt wonen bij van den Bergh in Amsterdam en van den Bergh gebruikt deze mogelijkheid om Olga te filmen terwijl ze voor het eerst echt contact maakt met Nederland en ook de Westerse wereld. Van den Bergh filmt Olga ook in haar eigen woonplaats Leningrad. Het maken van de film begint luchtig, maar neemt al snel een droevige en sombere wending: Olga pleegt zelfmoord precies drie jaar nadat haar man overleden is. Lily van den Bergh besluit daarna om als een eerbetoon terug te gaan naar Rusland om het leven van haar vriendin Olga in beeld te brengen. De film is als het ware een metafoor voor de Russische vrouwen in Rusland tijdens één van de meest bewogen periodes uit de geschiedenis van het land. '

Makers

Productie Open Studio Producties

Regie Lily van den Bergh

Scenario Rachel Fabien

Adviseur Sergey Skvortsov

Camera Naum Avrunin, Sergey Lando, Adri Schrover

Geluid Micha Belinsky, Cees van der Knaap

Montage Tamara Lipartia, Jan Wouter van Reijen

Muziek Andrey Frolov

IKON.

Achtergrondinformatie

Het moge duidelijk zijn dat Olga’s dood een grote invloed heeft gehad op de film en de makers. Lily van den Bergh heeft er duidelijk moeite mee gehad en het heeft ook haar objectiviteit als filmmaker zeer duidelijk beïnvloed: "Ik wilde er helemaal mee kappen. Je kunt je persoonlijke gevoelens niet scheiden van je professionele houding. Als je monteert, monteer je. Je kunt niet huilend achter de montagetafel zitten. Die gevoelens komen er pas later uit, bijvoorbeeld 's nachts. Deze film is mijn manier om Olga te herdenken, en tegelijkertijd is het gewoon een produktie die je doet" zoals het citaat uit filmkrant.nl ons vertelt.

De film is ontvangen met gemengde gevoelens. De film wordt in de Volkskrant beschreven als een film die te cryptisch, te ambitieus en te moeilijk te volgen zou zijn, maar in de Filmkrant ook als een film“ (..) met een aantal briljante scènes, waarin Van den Bergh de Nederlandse samenleving een spiegel voorhoudt”.