Wim Ramaker: verschil tussen versies

Uit B&G Wiki
Geen bewerkingssamenvatting
kGeen bewerkingssamenvatting
 
(10 tussenliggende versies door 2 gebruikers niet weergegeven)
Regel 4: Regel 4:
| geboorte_datum  = 1943
| geboorte_datum  = 1943
| geboorte_plaats = Kampen
| geboorte_plaats = Kampen
| overlijden_datum  = 10-2-1992
| overlijden_datum  = 10 februari 1992
| overlijden_plaats = onbekend
| overlijden_plaats = Amsterdam
| functies = [[:Category:Presentator|Presentator]], [[:Category:Producent|Producent]], [[:Category:Schrijver|Schrijver]]
| functies = [[:Category:Presentator|Presentator]], [[:Category:Producent|Producent]], [[:Category:Schrijver|Schrijver]], [[:Category: Eindredacteur|Eindredacteur]]
| bekend_van  = ''[[Literama]]'', "[[Tussenuur]]", "[[Kletsmajoor]]"
| bekend_van  = ''[[Literama]]'', ''[[Tussenuur]]'', ''[[Kletsmajoor]]''
| periode_actief  = tot 1992
| periode_actief  = tot 1992
| werkt_samen_met = [[Myrle Tjoeng]], [[Kirsten Kleinsma]]
| werkt_samen_met = [[Myrle Tjoeng]], [[Kirsten Kleinsma]]
Regel 17: Regel 17:
}}
}}


Werd geboren als zoon van een christelijk gereformeerde predikant. Zijn vader overleed enkele maanden na zijn geboorte aan een hartaanval tijdens een huiszoeking door de Duitsers. Wim werkte voor de KRO als freelancer en kwam vanaf 1971 in dienst van de NCRV waar hij in 1982 hoofd werd van de sectie Culturele en Jongerenprogramma's. Hij bedacht in de jeugdprogramma's Tussenuur en Kletsmajoor. Hij werd vooral bekend als eindredacteur van het programma Literama dat hij samen met Myrle Tjoeng presenteerde. Hij schreef hij een aantal hoorspelen, waaronder "Op Dood Spoor" na de treinkaping bij Wijster, wat niet door iedereen werd gewaardeerd die betrokken was bij deze treinkaping. Wim werd gevraagd om als directeur- hoofdredacteur van Radio Noord de ingrijpende reorganisatie van de Regionale omroep te leiden en geheel tegen zijn zin moest ook de splitsing van Radio Noord in Radio Noord en Omroep Drenthe gerealiseerd worden. Hij was beslist niet geliefd bij alle programmamakers van Radio Noord en Omroep Drenthe. Zijn keuze om NCRV-omroepster Kirsten Klijnsma als het geluid van Radio Noord naar Groningen te halen leidde tot heftige reacties in de regionale bladen en er werd zelfs een actiegroep opgericht die protesteerde tegen zijn reorganisatieplannen en de komst van Kirsten Klijnsma. Wim was al voorzichtig met eten en in zijn Radio Noord periode die duurde van 1985 tot 1989 werd hij een "gezond eten" fanaat die van alle eetwaren de slechte eigenschappen kon aangeven. In 1989 werd hij directeur van De Rode Hoed in Amsterdam en in 1991 directeur van het Nationaal Comité 4 en 5 mei. Wim schreef proza en gedichten en stelde dichtbundels samen van eigen werk en dat van anderen. Bekend werd "Sta een Ogenblik Stil" over Oorlogsmonumenten in Nederland met foto's van Ben Bohemen. Iedereen had het gevoel dat Wim met dit boek het gemis van een vader die overleed tijdens de tweede Wereldoorlog probeerde te verwerken. Op verzoek van de stad Kampen schreef hij in 1975 de gedichtenbundel "Misschien gaan we de IJssel wel op".De gedichten in deze bundel hebben een  persoonlijk karakter, met verwijzingen naar zijn vader en zijn moeder en zijn jeugd in Kampen. Hij had een grote liefde voor gesproken en geschreven woord en vergeleek de manier waarop hij woorden op papier zette met tekenen. Wim Ramaker stierf evenals zijn vader aan de gevolgen van een hartaanval.
Wim Ramaker wordt geboren als de zoon van een christelijk gereformeerde predikant. Zijn vader overlijdt enkele maanden na zijn geboorte, tijdens een huiszoeking door de Duitsers, aan een hartaanval.  


Wim werkt voor de [[KRO]] als freelancer en werkt vanaf 1971 in dienst van de [[NCRV]] waar hij in 1982 hoofd wordt van de sectie Culturele en Jongerenprogramma's. Hij bedenkt de jeugdprogramma's ''[[Tussenuur]]'' en ''[[Kletsmajoor]]'', maar hij wordt vooral bekend als eindredacteur van het programma ''[[Literama]]'' dat hij samen met [[Myrle Tjoeng]] heeft gepresenteerd.


[[Category: personen|Ramaker, Wim]] [[Category:Presentator |Ramaker, Wim]] [[Category:Producent |Ramaker, Wim]] [[Category: Schrijver| Ramaker Wim]]
Hij schrijft een aantal hoorspelen. Een hiervan is ''[[Op dood spoor]]'' dat hij schrijft naar aanleiding van de treinkaping bij Wijster. Dit wordt niet door alle betrokkenen bij de treinkaping gewaardeerd.
 
Wim wordt gevraagd om als directeur- hoofdredacteur van [[Radio Noord]] de ingrijpende reorganisatie van de Regionale omroep te leiden en geheel tegen zijn zin moet ook de splitsing van Radio Noord in Radio Noord en Omroep Drenthe gerealiseerd worden. Hij is zeker niet geliefd geweest bij alle programmamakers en technici van Radio Noord en Omroep Drenthe door zijn manier van leidinggeven en reorganiseren.
 
Zijn keuze om NCRV-omroepster [[Kirsten Klijnsma]] als "het geluid van Radio Noord" naar Groningen te halen leidt tot heftige reacties in de regionale bladen en er worden zelfs actiegroepen opgericht die protesteren tegen zijn reorganisatieplannen en de komst van Kirsten Klijnsma.
 
In 1989 wordt hij directeur van De Rode Hoed in Amsterdam en in 1991 directeur van het Nationaal Comité 4 en 5 mei. Wim schrijft proza en gedichten en stelt dichtbundels samen van eigen werk en dat van anderen. "Sta een Ogenblik Stil", dat over Oorlogsmonumenten in Nederland gaat met foto's van Ben Bohemen, wordt zijn bekendste werk. Iedereen heeft het gevoel dat Wim het, gemis van een vader die overlijdt tijdens de tweede Wereldoorlog, op deze manier probeert te verwerken.
 
Op verzoek van de stad Kampen schrijft hij in 1975 de gedichtenbundel "Misschien gaan we de IJssel wel op". De gedichten in deze bundel, met verwijzingen naar zijn vader en zijn moeder en zijn jeugd in Kampen, hebben een persoonlijk karakter. Hij heeft een grote liefde voor gesproken en geschreven woord en vergelijkt de manier waarop hij woorden op papier zet met tekenen. Wim Ramaker sterft evenals zijn vader aan de gevolgen van een hartaanval.
 
 
[[Category: personen|Ramaker, Wim]] [[Category:Presentator |Ramaker, Wim]] [[Category:Producent |Ramaker, Wim]] [[Category: Schrijver|Ramaker Wim]] [[Category:Eindredacteur|Ramaker, Wim]]

Huidige versie van 19 jul 2013 om 08:11

Wim Ramaker

NaamWim Ramaker
GeborenKampen, 1943
GestorvenAmsterdam, 10 februari 1992
FunctiesPresentator, Producent, Schrijver, Eindredacteur
Bekend vanLiterama, Tussenuur, Kletsmajoor
Periode actieftot 1992
Werkt samen metMyrle Tjoeng, Kirsten Kleinsma

Wim Ramaker in de media
Oeuvre van Wim Ramaker

Wim Ramaker wordt geboren als de zoon van een christelijk gereformeerde predikant. Zijn vader overlijdt enkele maanden na zijn geboorte, tijdens een huiszoeking door de Duitsers, aan een hartaanval.

Wim werkt voor de KRO als freelancer en werkt vanaf 1971 in dienst van de NCRV waar hij in 1982 hoofd wordt van de sectie Culturele en Jongerenprogramma's. Hij bedenkt de jeugdprogramma's Tussenuur en Kletsmajoor, maar hij wordt vooral bekend als eindredacteur van het programma Literama dat hij samen met Myrle Tjoeng heeft gepresenteerd.

Hij schrijft een aantal hoorspelen. Een hiervan is Op dood spoor dat hij schrijft naar aanleiding van de treinkaping bij Wijster. Dit wordt niet door alle betrokkenen bij de treinkaping gewaardeerd.

Wim wordt gevraagd om als directeur- hoofdredacteur van Radio Noord de ingrijpende reorganisatie van de Regionale omroep te leiden en geheel tegen zijn zin moet ook de splitsing van Radio Noord in Radio Noord en Omroep Drenthe gerealiseerd worden. Hij is zeker niet geliefd geweest bij alle programmamakers en technici van Radio Noord en Omroep Drenthe door zijn manier van leidinggeven en reorganiseren.

Zijn keuze om NCRV-omroepster Kirsten Klijnsma als "het geluid van Radio Noord" naar Groningen te halen leidt tot heftige reacties in de regionale bladen en er worden zelfs actiegroepen opgericht die protesteren tegen zijn reorganisatieplannen en de komst van Kirsten Klijnsma.

In 1989 wordt hij directeur van De Rode Hoed in Amsterdam en in 1991 directeur van het Nationaal Comité 4 en 5 mei. Wim schrijft proza en gedichten en stelt dichtbundels samen van eigen werk en dat van anderen. "Sta een Ogenblik Stil", dat over Oorlogsmonumenten in Nederland gaat met foto's van Ben Bohemen, wordt zijn bekendste werk. Iedereen heeft het gevoel dat Wim het, gemis van een vader die overlijdt tijdens de tweede Wereldoorlog, op deze manier probeert te verwerken.

Op verzoek van de stad Kampen schrijft hij in 1975 de gedichtenbundel "Misschien gaan we de IJssel wel op". De gedichten in deze bundel, met verwijzingen naar zijn vader en zijn moeder en zijn jeugd in Kampen, hebben een persoonlijk karakter. Hij heeft een grote liefde voor gesproken en geschreven woord en vergelijkt de manier waarop hij woorden op papier zet met tekenen. Wim Ramaker sterft evenals zijn vader aan de gevolgen van een hartaanval.