Colpitts oscillator

Uit Beeld en Geluid Wiki
Ga naar: navigatie, zoeken

Om een stabiel signaal, dat wil zeggen, met een constante frequentie, te verkrijgen is het gebruik van de Colpitts oscillator een veel gebruikte voorziening. In 1918 ontdekt de Amerikaanse ingenieur Edwin H. Colpitts dat een schakeling met twee condensatoren, een eenvoudige spoel en een radiolamp als versterker, een mooi stabiel signaal kan afgeven met een voldoende hoge frequentie om als draaggolf te dienen. Door de condensatoren te vervangen door andere met een andere waarde wordt een signaal met een andere frequentie opgewekt. Deze constructie is echter niet goed genoeg voor het doel dat men voor ogen heeft, het gebruik als oscillator in een superheterodyne ontvanger. Wanneer de condensatoren worden uitgevoerd als variabele condensator, kan op eenvoudige wijze een mooi en stabiel signaal van wisselende frequenties worden gegenereerd. In de radio wordt van dit systeem gebruik gemaakt om de radio door middel van deze VFO schakeling (VFO= Variabele Frequentie Oscillator) op de gewenste zender af te stemmen.