Christine van Stralen: verschil tussen versies

Uit Beeld en Geluid Wiki
Ga naar: navigatie, zoeken
Regel 19: Regel 19:
 
Vreemde mensen zijn authentiek en om die reden het meest fascinerend om te spelen, aldus Christine van Stralen. Dit verklaart haar keuze voor (toneel)figuren die niet zelden aan de rand van de afgrond staan en die hier op eigenzinnige wijze een positieve draai aan proberen te geven. Zo speelt ze een seksbeluste volumineuze dame in de bejubelde ''Mug''-uitvoering van ''Zwaargewicht'' (2000) en valt ze op als moeder met een op hol geslagen fantasie in de voorstelling ''Cashville'' (2005).  
 
Vreemde mensen zijn authentiek en om die reden het meest fascinerend om te spelen, aldus Christine van Stralen. Dit verklaart haar keuze voor (toneel)figuren die niet zelden aan de rand van de afgrond staan en die hier op eigenzinnige wijze een positieve draai aan proberen te geven. Zo speelt ze een seksbeluste volumineuze dame in de bejubelde ''Mug''-uitvoering van ''Zwaargewicht'' (2000) en valt ze op als moeder met een op hol geslagen fantasie in de voorstelling ''Cashville'' (2005).  
  
Christine groeit op in Rotterdam en is na haar tiende veelvuldig aan het verhuizen. Ze droomt van een huisje in Frankrijk, maar de realiteit brengt haar in Amsterdam waar ze de theateropleiding volgt.
+
Christine groeit op in Rotterdam en is na haar tiende veelvuldig aan het verhuizen. Ze droomt van een huisje in Frankrijk, maar de realiteit brengt haar in Amsterdam waar ze de theateropleiding volgt. Dit is het begin van een glansrijke carrière op de planken. Christine is verbonden aan theatergroep ''Mugmetdegoudentand'' waar ze diverse producties op haar naam heeft staan. Bovendien staat ze volop in de belangstelling op De Parade en heeft ze bij (het in 2005 opgeheven) toneelgezelschap ZT Hollandia gespeeld.
  
In haar debuutvoorstelling ''Vrouw alleen'' (1996) laat ze het publiek kennismaken met een vrouw die op zoek gaat naar gemoedsrust. Dit staat niet los van haar liefde voor spiritualiteit die haar ertoe drijft om ruim een maand in een klooster te verblijven. Christine put dan ook uit eigen ervaringen wanneer ze de door [[Don Duyns]] geschreven monoloog over stadse chaos versus kloosterlijke rust opvoert.
+
In haar debuutvoorstelling ''Vrouw alleen'' (1996) laat Christine het publiek kennismaken met een vrouw die op zoek gaat naar gemoedsrust. Dit staat niet los van haar liefde voor spiritualiteit die haar ertoe drijft om ruim een maand in een klooster te verblijven. Christine put dan ook uit eigen ervaringen wanneer ze de door [[Don Duyns]] geschreven monoloog over stadse chaos versus kloosterlijke rust opvoert.
  
 
Een getalenteerde actrice is volgens Christine in staat om mensen te raken door herkenbare emoties op geloofwaardige wijze over te dragen. Dat dit niet altijd even toegankelijk hoeft te zijn, bewijst haar karakteristieke speelwijze die af en toe sterk leunt op een mimische choreografie, zoals in ''ISTLOM? (Is There Life on Mars?)'' uit 2008. Door haar mime-opleiding is Christine erin gespecialiseerd verhalen uit te beelden door middel van gebaren en is ze gewend haar rollen fysiek te benaderen.
 
Een getalenteerde actrice is volgens Christine in staat om mensen te raken door herkenbare emoties op geloofwaardige wijze over te dragen. Dat dit niet altijd even toegankelijk hoeft te zijn, bewijst haar karakteristieke speelwijze die af en toe sterk leunt op een mimische choreografie, zoals in ''ISTLOM? (Is There Life on Mars?)'' uit 2008. Door haar mime-opleiding is Christine erin gespecialiseerd verhalen uit te beelden door middel van gebaren en is ze gewend haar rollen fysiek te benaderen.
Regel 28: Regel 28:
  
 
===Prijzen en onderscheidingen===
 
===Prijzen en onderscheidingen===
 +
 +
Amsterdams Fonds voor de Podiumkunsten, aanmoedigingsprijs voor ''Vrouw alleen'' (1996)
  
 
[[Gouden Beeld]] voor beste actrice in ''Dunya & Desie'' (2003)
 
[[Gouden Beeld]] voor beste actrice in ''Dunya & Desie'' (2003)

Versie van 16 feb 2010 om 13:27

Bestand:FotoGewenst.png
Christine van Stralen

Vreemde mensen zijn authentiek en om die reden het meest fascinerend om te spelen, aldus Christine van Stralen. Dit verklaart haar keuze voor (toneel)figuren die niet zelden aan de rand van de afgrond staan en die hier op eigenzinnige wijze een positieve draai aan proberen te geven. Zo speelt ze een seksbeluste volumineuze dame in de bejubelde Mug-uitvoering van Zwaargewicht (2000) en valt ze op als moeder met een op hol geslagen fantasie in de voorstelling Cashville (2005).

Christine groeit op in Rotterdam en is na haar tiende veelvuldig aan het verhuizen. Ze droomt van een huisje in Frankrijk, maar de realiteit brengt haar in Amsterdam waar ze de theateropleiding volgt. Dit is het begin van een glansrijke carrière op de planken. Christine is verbonden aan theatergroep Mugmetdegoudentand waar ze diverse producties op haar naam heeft staan. Bovendien staat ze volop in de belangstelling op De Parade en heeft ze bij (het in 2005 opgeheven) toneelgezelschap ZT Hollandia gespeeld.

In haar debuutvoorstelling Vrouw alleen (1996) laat Christine het publiek kennismaken met een vrouw die op zoek gaat naar gemoedsrust. Dit staat niet los van haar liefde voor spiritualiteit die haar ertoe drijft om ruim een maand in een klooster te verblijven. Christine put dan ook uit eigen ervaringen wanneer ze de door Don Duyns geschreven monoloog over stadse chaos versus kloosterlijke rust opvoert.

Een getalenteerde actrice is volgens Christine in staat om mensen te raken door herkenbare emoties op geloofwaardige wijze over te dragen. Dat dit niet altijd even toegankelijk hoeft te zijn, bewijst haar karakteristieke speelwijze die af en toe sterk leunt op een mimische choreografie, zoals in ISTLOM? (Is There Life on Mars?) uit 2008. Door haar mime-opleiding is Christine erin gespecialiseerd verhalen uit te beelden door middel van gebaren en is ze gewend haar rollen fysiek te benaderen.

Op televisie komt dit minder expliciet tot uitdrukking, maar wederom is haar keuze voor personages die de minder florissante kant van de samenleving vertegenwoordigen opmerkelijk. Zo is Christine vanaf 2002 op de beeldbuis te bewonderen als de impulsieve en wispelturige moeder Monique Koppenol in het multiculti drama Dunya & Desie. Na drie succesvolle seizoenen wordt in 2008 de film Dunya & Desie in Marokko uitgebracht met opnieuw een hoofdrol voor Christine.

Prijzen en onderscheidingen

Amsterdams Fonds voor de Podiumkunsten, aanmoedigingsprijs voor Vrouw alleen (1996)

Gouden Beeld voor beste actrice in Dunya & Desie (2003)

Gouden Beeld voor beste dramaserie Dunya & Desie (2003)

Emmy Award, nominatie voor Dunya & Desie (2004)

VSCD Mimeprijs, nominatie voor de voorstelling Ik wil dat jij een beer wordt (2006)