In de rode zaal: verschil tussen versies

Uit B&G Wiki
Geen bewerkingssamenvatting
 
(4 tussenliggende versies door 2 gebruikers niet weergegeven)
Regel 8: Regel 8:
| medium = televisie
| medium = televisie
| lengte = 70’
| lengte = 70’
| externe_info = [http://www.vpro.nl/programma/dokwerk/afleveringen/12554883/ Dokwerk]
| externe_info = [http://www.vpro.nl/programma/dokwerk/afleveringen/12554883/ Dokwerk]<br>[http://www.hollanddoc.nl/dossiers/34452995/ Bekijken]
 
}}
}}


Regel 16: Regel 17:


===Beschrijving===
===Beschrijving===
In de documentaire "In de Rode Zaal" volgen [[Kees de Groot van Embden]] en [[Irene Houthuijs]] politierechterzittingen bij de rechtbank in Amsterdam. Verdachten proberen, al of niet met een advocaat, ieder op hun manier de rechter te overtuigen van hun onschuld, of als het strafbare feit niet te ontkennen valt, te bewegen tot een zo mild mogelijke straf. De feiten worden uiteengezet en tegen het licht gehouden in een vaak interessant psychologisch spel. Leugens en waarheid lopen door elkaar heen. In het kort trekt de levensgeschiedenis van verdachten voorbij waarbij op dag X iets gebeurde waarvoor de officier van justitie nu om een straf vraagt. De politierechter behandelt relatief eenvoudige strafzaken waarvoor de maximale straf zes maanden gevangenis bedraagt. De rechter velt het vonnis in zijn eentje en doet meteen aan het einde van de zitting uitspraak. Dit levert boeiende zittingen op, waarbij tal van herkenbare delicten de revue passeren.<br>
In de documentaire ''In de rode zaal'' volgen [[Kees de Groot van Embden]] en [[Irene Houthuijs]] politierechterzittingen bij de rechtbank in Amsterdam. Verdachten proberen, al of niet met een advocaat, ieder op hun manier de rechter te overtuigen van hun onschuld, of als het strafbare feit niet te ontkennen valt, te bewegen tot een zo mild mogelijke straf. De feiten worden uiteengezet en tegen het licht gehouden in een vaak interessant psychologisch spel. Leugens en waarheid lopen door elkaar heen. In het kort trekt de levensgeschiedenis van verdachten voorbij waarbij op dag X iets is gebeurd waarvoor de officier van justitie nu om een straf vraagt. De politierechter behandelt relatief eenvoudige strafzaken waarvoor de maximale straf zes maanden gevangenis bedraagt. De rechter velt het vonnis in zijn eentje en doet meteen aan het einde van de zitting uitspraak. Dit levert boeiende zittingen op, waarbij tal van herkenbare delicten de revue passeren.
   
   
In de documentaire worden drie rechters van de Amsterdamse rechtbank (Marjoke van Kamp, Anita Leeser-Gassan en Nanko van der Wijngaart) en vijf officieren van justitie (Alexander van Dam, Anne van Dooren, Rein Odink, Jan Jaap Smilde en Michiel Zwinkels) gevolgd in de Rode Zaal bij de behandeling van een vijftal zaken.: - een zaak tegen een man die verdacht wordt van herhaaldelijk rijden onder invloed, drugs- en munitiebezit, - een zaak tegen een man die verdacht wordt van mishandeling van een gevangenisbewaarder, - een zaak tegen een man die verklaart op de zitting dat hij de profeet Mohammed is; - een zaak tegen een vrouw die verdacht wordt van valsheid in geschrifte en hiervoor is aangeklaagd door haar zoon, - een zaak tegen een man die verdacht wordt van winkeldiefstal, hij geeft aan het geld nodig te hebben gehad voor zijn drugsverslaving en een zaak tegen een man die verdacht wordt van een poging tot zware mishandeling.<br>
In de documentaire worden drie rechters van de Amsterdamse rechtbank en vijf officieren van justitie gevolgd in de Rode Zaal bij de behandeling van een vijftal zaken. In de documentaire maken we mee hoe drie rechters te werk gaan. De Amsterdamse rechtbank draait op volle toeren, de zittingsruimte is schaars. In de Rode Zaal, een van de vele zalen van de rechtbank, is het een komen en gaan van verdachten. In ''In de rode zaal'' zien we hoe de politierechter tot een oordeel komt. De documentaire is een kans voor iedereen die nooit in een rechtszaal is geweest om een kijkje in de keuken van de rechtbank te krijgen. De beelden zijn tonen de kale realiteit van het rechtsproces. In de rustig gefilmde documentaire zijn de rechters en verdachten zichzelf zonder interventie van documentairemaker of voice-over.  


In de documentaire maken we mee hoe drie rechters te werk gaan alsof we in de zaal aanwezig zijn. De Amsterdamse rechtbank draait op volle toeren, de zittingsruimte is schaars. In de Rode Zaal, een van de vele zalen van de rechtbank, is het een komen en gaan van verdachten. In “In de Rode Zaal” zien we hoe de politierechter tot een oordeel komt. De documentaire is een kans voor iedereen die nooit de rechtszaal bezoekt om een kijkje in de keuken van de rechtbank te krijgen. De beelden zijn tonen de kale realiteit van het rechtsproces. In de rustig gefilmde documentaire zijn de rechters en verdachten zichzelf zonder interventie van documentairemaker of voice-over.  <br>
De uitzending is onderdeel van de documentairerubriek van ''[[Dokwerk]]''.
 
De uitzending is onderdeel van de documentairerubriek van [[Dokwerk]] en werd uitgezonden op 22 juni 2003 op nederland 3. <br><br>


===Makers===
===Makers===


Samenstelling [[Kees de Groot van Embden]] en [[Irene Houthuijs]]
Samenstelling [[Kees de Groot van Embden]], [[Irene Houthuijs]]


Camera [[Ruud de Bruyn]], [[Kees de Groot van Embden]] en [[Niels van ‘t Hoff]]
Camera [[Ruud de Bruyn]], [[Kees de Groot van Embden]], [[Niels van ‘t Hoff]]


Geluid [[Otto Horsch]], [[Charles Kerstens]] en [[Joris van Ballegoijen]]
Geluid [[Otto Horsch]], [[Charles Kerstens]], [[Joris van Ballegoijen]]


Montage [[Jan Overweg]]
Montage [[Jan Overweg]]
Regel 39: Regel 38:


===Achtergrondinformatie===
===Achtergrondinformatie===
<li>In 2002 wees de politierechter landelijk 95.700 maal vonnis. In Amsterdam gebeurde dat 12.262 keer. Minister Donner van Justitie maakte in 2003 bekend dat hij zogenoemde ‘draaideurcriminelen’ die veelal voor de politierechter verschijnen harder wil aanpakken. Door bezuinigingen van het nieuwe kabinet nam de instroom van nieuwe rechters af. <br>
<li>Veertig jaar eerder maakte Anita Leeser – Gassan met onder andere [[Milo Anstadt]] de spraakmakende VARA serie  '[[Televisierechtbank]]’. Amateurs speelden daarin werkelijke rechtszaken na. Ze deed voor dit televisieprogramma de research en ze was tijdens de nagespeelde rechtszittingen de griffier. Het doel van deze serie was om het publiek vertrouwd te maken met de gang van zaken in de rechtbank. <br>


<li>[[Irene Houthuijs]] praat tevens in een radio-uitzending van het VPRO programma [[Marathonuitzending]] met Anita Leeser – Gassan over de documentaire, over haar oorlogsjeugd, over haar leven, over haar drijfveren, over de rechtbank als spiegel van de samenleving en over de veronderstelde mildheid van het Nederlandse rechtssysteem. Deze uitzending is terug te luisteren op de website van [http://www.vpro.nl/programma/marathoninterview/afleveringen/12410000/ “Marathoninterview”]
In 2002 wijst de politierechter landelijk 95.700 maal vonnis. In Amsterdam gebeurt dat 12.262 keer. Minister Donner van Justitie maakt in 2003 bekend dat hij zogenoemde ‘draaideurcriminelen’ die veelal voor de politierechter verschijnen harder wil aanpakken. Door bezuinigingen van het nieuwe kabinet neemt de instroom van nieuwe rechters af. <br>


<li>De uitzending is online terug te zien via de website van [http://www.hollanddoc.nl/dossiers/34452995/ Holland Doc]
Veertig jaar eerder maakt Anita Leeser – Gassan met onder andere [[Milo Anstadt]] de spraakmakende [[VARA]] serie  ''[[Televisierechtbank]]''. Amateurs spelen daarin werkelijke rechtszaken na. Ze doet voor dit televisieprogramma de research en ze is tijdens de nagespeelde rechtszittingen de griffier. Het doel van deze serie is om het publiek vertrouwd te maken met de gang van zaken in de rechtbank. <br>


[[Irene Houthuijs]] praat tevens in een radio-uitzending van het [[VPRO]] programma ''[[Marathonuitzending]]'' met Anita Leeser – Gassan over de documentaire, over haar oorlogsjeugd, over haar leven, over haar drijfveren, over de rechtbank als spiegel van de samenleving en over de veronderstelde mildheid van het Nederlandse rechtssysteem. Deze uitzending is terug te luisteren op de website van [http://www.vpro.nl/programma/marathoninterview/afleveringen/12410000/  Marathoninterview.]
----
[[Category: productielijst I]]
[[Category: productielijst I]]



Huidige versie van 23 feb 2011 om 10:00

Periode2003
Beschikbaar in archiefBeeld en Geluid
GenreDocumentaire
Decennia2000-2009
Lengte70’
Mediumtelevisie
Externe infoDokwerk
Bekijken

Rodezaal.jpg


Beschrijving

In de documentaire In de rode zaal volgen Kees de Groot van Embden en Irene Houthuijs politierechterzittingen bij de rechtbank in Amsterdam. Verdachten proberen, al of niet met een advocaat, ieder op hun manier de rechter te overtuigen van hun onschuld, of als het strafbare feit niet te ontkennen valt, te bewegen tot een zo mild mogelijke straf. De feiten worden uiteengezet en tegen het licht gehouden in een vaak interessant psychologisch spel. Leugens en waarheid lopen door elkaar heen. In het kort trekt de levensgeschiedenis van verdachten voorbij waarbij op dag X iets is gebeurd waarvoor de officier van justitie nu om een straf vraagt. De politierechter behandelt relatief eenvoudige strafzaken waarvoor de maximale straf zes maanden gevangenis bedraagt. De rechter velt het vonnis in zijn eentje en doet meteen aan het einde van de zitting uitspraak. Dit levert boeiende zittingen op, waarbij tal van herkenbare delicten de revue passeren.

In de documentaire worden drie rechters van de Amsterdamse rechtbank en vijf officieren van justitie gevolgd in de Rode Zaal bij de behandeling van een vijftal zaken. In de documentaire maken we mee hoe drie rechters te werk gaan. De Amsterdamse rechtbank draait op volle toeren, de zittingsruimte is schaars. In de Rode Zaal, een van de vele zalen van de rechtbank, is het een komen en gaan van verdachten. In In de rode zaal zien we hoe de politierechter tot een oordeel komt. De documentaire is een kans voor iedereen die nooit in een rechtszaal is geweest om een kijkje in de keuken van de rechtbank te krijgen. De beelden zijn tonen de kale realiteit van het rechtsproces. In de rustig gefilmde documentaire zijn de rechters en verdachten zichzelf zonder interventie van documentairemaker of voice-over.

De uitzending is onderdeel van de documentairerubriek van Dokwerk.

Makers

Samenstelling Kees de Groot van Embden, Irene Houthuijs

Camera Ruud de Bruyn, Kees de Groot van Embden, Niels van ‘t Hoff

Geluid Otto Horsch, Charles Kerstens, Joris van Ballegoijen

Montage Jan Overweg

Mixage Jack Boll

Productie Nellie Kamer

Achtergrondinformatie

In 2002 wijst de politierechter landelijk 95.700 maal vonnis. In Amsterdam gebeurt dat 12.262 keer. Minister Donner van Justitie maakt in 2003 bekend dat hij zogenoemde ‘draaideurcriminelen’ die veelal voor de politierechter verschijnen harder wil aanpakken. Door bezuinigingen van het nieuwe kabinet neemt de instroom van nieuwe rechters af.

Veertig jaar eerder maakt Anita Leeser – Gassan met onder andere Milo Anstadt de spraakmakende VARA serie Televisierechtbank. Amateurs spelen daarin werkelijke rechtszaken na. Ze doet voor dit televisieprogramma de research en ze is tijdens de nagespeelde rechtszittingen de griffier. Het doel van deze serie is om het publiek vertrouwd te maken met de gang van zaken in de rechtbank.

Irene Houthuijs praat tevens in een radio-uitzending van het VPRO programma Marathonuitzending met Anita Leeser – Gassan over de documentaire, over haar oorlogsjeugd, over haar leven, over haar drijfveren, over de rechtbank als spiegel van de samenleving en over de veronderstelde mildheid van het Nederlandse rechtssysteem. Deze uitzending is terug te luisteren op de website van Marathoninterview.