Pieter van Huystee: verschil tussen versies

Uit B&G Wiki
Geen bewerkingssamenvatting
Geen bewerkingssamenvatting
Regel 17: Regel 17:
}}
}}


Van [[Lingo]] naar zeven documentaires die door de strenge selectie van het [[IDFA]] festival 2008 heenkomen: [[Pieter van Huystee]] heeft zich als producent in iets meer dan tien jaar tijd stevig in het internationale documentaireveld geworteld. Het ondernemersadvies 'specialiseer om te overleven' is niet aan Van Huystee besteed: de producent initieert en begeleidt internationale coproducties, bioscoopdocumentaires van gevestigde Nederlandse documentairemakers, maar evengoed  
Van ''[[Lingo]]'' naar zeven documentaires die door de strenge selectie van het [[IDFA]] festival 2008 heenkomen: Pieter van Huystee heeft zich als producent in iets meer dan tien jaar tijd stevig in het internationale documentaireveld geworteld. Het ondernemersadvies 'specialiseer om te overleven' is niet aan Van Huystee besteed: de producent initieert en begeleidt internationale coproducties, bioscoopdocumentaires van gevestigde Nederlandse documentairemakers, maar evengoed  
korte films van jong talent. Maar daar stopt het nog niet. Als belangenbehartiger voor de Nederlandse documentairebranche en medeontwikkelaar van nieuwe platforms om de documentairefilm meer onder de aandacht van het publiek te brengen, heeft Van Huystee zich al in korte tijd onmisbaar gemaakt.  
korte films van jong talent. Maar daar stopt het nog niet. Als belangenbehartiger voor de Nederlandse documentairebranche en medeontwikkelaar van nieuwe platforms om de documentairefilm meer onder de aandacht van het publiek te brengen, heeft Van Huystee zich al in korte tijd onmisbaar gemaakt.  


De meeste carrières beginnen met torenhoge ambities die jaar na jaar naar de realiteit worden bijgesteld, maar Nederlands’ grootste documentaireproducent werkt omgekeerd. Aan het eind van de jaren ’80 is de naam Pieter van Huystee nog voornamelijk verbonden aan spelletjesformats die hij voor [[IDTV]] in Nederland introduceert. Onder Harry de Winter, oprichter en directeur van IDTV brengt producent Van Huystee ''[[Lingo]]'','' [[Boggle]]'' en ''[[Triviant]]'' op de buis. Van Huystee is één van de werknemers van het eerste uur bij het uit 1977 stammende IDTV, dat zich in deze tijd voornamelijk richt op het opnemen en verkopen van popconcerten. In 1988 verzorgt Van Huystee de regie voor de befaamde vierdelige televisiereeks ''[[De wereld van Boudewijn Buch]]'', waarin Buch verslag doet van zijn reis door de VS. Voor IDTV produceert Van Huystee verder onder meer ''[[Hitquiz]]'' (KRO 1988), ''[[Bas Westerweel ontmoet…]]'' (AVRO 1995) en ''[[De Week van…]]'' (1996) een praatprogramma met [[Tineke de Groot]]. Hij verzorgt de redactie van het muziekprogramma ''[[Karaoke TV]]'' (TROS) en ''[[Je zaak of je leven]]'' (AVRO 1992). In 1999 verkoopt Harry de Winter IDTV en wordt op slag miljonair. Pieter van Huystee heeft dan al vier jaar zijn eigen mediaproductiebedrijf op de Amsterdamse Noordermarkt.  
De meeste carrières beginnen met torenhoge ambities die jaar na jaar naar de realiteit worden bijgesteld, maar Nederlands’ grootste documentaireproducent werkt omgekeerd. Aan het eind van de jaren ’80 is de naam Pieter van Huystee nog voornamelijk verbonden aan spelletjesformats die hij voor [[IDTV]] in Nederland introduceert. Huystee is één van de werknemers van het eerste uur. Onder de hoede van [[Harry de Winter]] brengt producent Van Huystee ''[[Lingo]]'','' [[Boggle]]'' en ''[[Triviant]]'' op de buis. Naast producent vervult Van Huystee een enkele keer de functie van regisseur. Zo verzorgt Van Huystee in 1988 de regie voor de befaamde televisiereeks ''[[De wereld van Boudewijn Büch]]'', waarin Büch verslag doet van zijn reis door de VS.  


Sinds 1995 heeft Van Huystee als producent ruim honderd films op zijn naam staan, waarvan voor het grootste deel lange documentairefilms, maar evengoed de vierendertigdelige reportageserie ''[[In Europa]]''. Het personeel is gegroeid tot tien mensen, waaronder [[Sylvia Baan]] als senior producent en [[Hans Dortmans]] als vaste researcher. Als producent richt Pieter van Huystee zich steeds sterker op internationale coproducties, waarbij hij samenwerkt met buitenlandse producenten en/of omroepen. De film ''[[Shout!]]'', van documentairemakers [[Sabine Lubbe Bakker]] en [[Esther Gould]], waarin een groep studenten wordt gevolgd op de Golan hoogte en ''[[Carmen Meets Borat]]'', een documentaire van [[Mercedes Stalenhoef]] over de komst van een Amerikaanse filmploeg voor de film ''[[Borat]]'' in een Roemeense dorpsgemeenschap, zijn hiervan succesvolle voorbeelden.Voor verschillende internationale filmplatforms treedt van Huystee inmiddels op als expert in selectiecommissies bij het toekennen van coproductietrajecten en intensieve workshops aan jonge documentairemakers. Een recente documentairefilm die langs deze weg tot stand is gekomen is de Turks-Nederlandse productie ''[[On the way to school]]'' van de jonge Turkse documentairemakers [[Orhan Eskikoy]] en [[Özgür Dogan]].  
Bekendheid als documentaireproducent krijgt Van Huystee door zijn samenwerking met [[Johan van der Keuken]], voor wie hij diens laatste lange documentaires produceert. ''[[Bewogen Koper]]'' wordt in 1993 de eerste film die uitkomt onder Van Huystee vleugels. In 1995 is zijn mediaproductiebedrijf op de Amsterdamse Noordermarkt gegroeid tot tien mensen, waaronder [[Sylvia Baan]] als senior producent en [[Hans Dortmans]] als vaste researcher. Als producent richt Pieter van Huystee zich steeds sterker op internationale coproducties, waarbij hij samenwerkt met buitenlandse producenten en/of omroepen. Succesvolle voorbeelden hiervan zijn ''[[Shout!]]'' van documentairemakers [[Sabine Lubbe Bakker]] en [[Esther Gould]] en ''[[Carmen meets Borat]]'' van [[Mercedes Stalenhoef]]. Voor verschillende internationale filmplatforms treedt van Huystee inmiddels op als expert in selectiecommissies bij het toekennen van coproductietrajecten en intensieve workshops aan jonge documentairemakers.  


Bekendheid als documentaireproducent krijgt Van Huystee door zijn samenwerking met [[Johan van der Keuken]], voor wie hij diens laatste lange documentaires produceert. ''[[Bewogen Koper]]'' wordt in 1993 de eerste film die uitkomt onder Van Huystee vleugels. Ook produceert hij het vier uur lange ''[[Amsterdam Global Village]]'' en ''[[De Grote Vakantie]]'' uit 2000, waarin het afscheid nemen van het leven en het kijken centraal staat. In dat zelfde jaar – waarin zijn bedrijf vijf jaar bestaat – krijgt Van Huystee al een [[Gouden Kalf]] voor zijn werk als producent, de hoogste onderscheiding voor de Nederlandse Filmindustrie.


De door Van Huystee geproduceerde documentaires van makers als [[Heddy Honigmann]], [[Peter Delpeut]], [[Maria Ramos]], [[René Roelofs]], [[Carin Goeijers]], [[Ramon Gieling]] [[Hans Hylkema]], [[Mart Dominicus]] en [[Leendert Pot]]  worden geplaatst binnen documentaireprogramma’s als ''[[NPS.DOC]]'', ''[[Dokwerk]]'', ''[[Het uur van de Wolf]]'', ''[[Werelden]]'', ''[[De Donderdag Documentaire]]'' en ''[[Holland Doc]]''. Naast de gevestigde makers, gaat Van Huystee ook filmprojecten aan met minder bekende en beginnende makers. De fictiefilm ''[[Beat]]'', voor vijfhonderd euro gemaakt door [[David Verbeek]] en [[Rogier de Blok]], twee derdejaars filmacademiestudenten, is hiervan een voorbeeld. De in vijf dagen opgenomen film is in première gegaan op het [[Internationaal Filmfestival Rotterdam]] in 2004. Af en toe maakt Van Huystee een film in eigen beheer, in de hoop dat een omroep hem later toch wil aankopen. Dat gebeurt met ''[[24 uur bedreigd]]'', een documentairefilm van [[Frank Vellenga]], over de Marokkaanse schilder Rachid Ben Ali die bedreigd wordt naar aanleiding van zijn schilderijen waarin hij zijn woede over de moord op Van Gogh visualiseert.
In 2000 bestaat zijn bedrijf 5 jaar en Van Huystee ontvangt een [[Gouden Kalf]] voor zijn werk als producent, de hoogste onderscheiding voor de Nederlandse Filmindustrie. De door Van Huystee geproduceerde documentaires van makers als [[Heddy Honigmann]], [[Peter Delpeut]], [[Maria Ramos]], [[René Roelofs]], [[Carin Goeijers]], [[Ramon Gieling]] [[Hans Hylkema]], [[Mart Dominicus]] en [[Leendert Pot]]  worden geplaatst binnen documentaireprogramma’s als ''[[NPS.DOC]]'', ''[[Dokwerk]]'', ''[[Het uur van de Wolf]]'', ''[[Werelden]]'', ''[[De Donderdag Documentaire]]'' en ''[[Holland Doc]]''. Naast de gevestigde makers, gaat Van Huystee ook filmprojecten aan met minder bekende en beginnende makers. De fictiefilm ''[[Beat]]'', voor vijfhonderd euro gemaakt door [[David Verbeek]] en [[Rogier de Blok]], twee derdejaars filmacademiestudenten, is hiervan een voorbeeld. Af en toe maakt Van Huystee een film in eigen beheer, in de hoop dat een omroep hem later toch wil aankopen. Dat gebeurt met ''[[24 uur bedreigd]]'', een documentairefilm van [[Frank Vellenga]] over de Marokkaanse schilder Rachid Ben Ali.
   
   
In 1999 zet PvH films een eigen distributiemaatschappij op: [[Public Film]]. Directe aanleiding is het feit dat Van Huystee geen distributeur kan vinden voor ''[[Twee Minuten Stilte a.u.b.]]'', een film van [[Heddy Honigmann]]. Van Huystee besluit de film zelf uit te brengen en dat bevalt. Met Public Film wil Van Huystee Nederlandse documentaires in bioscooprelease brengen. Een moeizame twee jaar later komt het [[Filmfonds]] met een nieuw initiatief onder de naam [[DocuZone]]: het fonds leent een twintigtal filmtheaters de beamers die nodig zijn voor een dvd vertoning op 35 mm film kwaliteit en selecteert wekelijks een Nederlandse documentairefilm voor bioscoopvertoning. Van Huystee’s bioscoopdistributieplannen raken op de achtergrond en zijn 'in-huis' distributeur [[Sara Hohner]], verlaat Van Huystee en zet [[Cinema Delicatessen]] op, dat het DocuZone programma overneemt en in 2002 de eerste digitale distributeur van documentairefilms voor de Nederlandse filmtheaters wordt.  
In 1999 zet PvH films een eigen distributiemaatschappij op: [[Public Film]]. Directe aanleiding is het feit dat Van Huystee geen distributeur kan vinden voor ''[[Twee Minuten Stilte a.u.b.]]'', een film van [[Heddy Honigmann]]. Van Huystee besluit de film zelf uit te brengen en dat bevalt. Met Public Film wil Van Huystee Nederlandse documentaires in bioscooprelease brengen. Een moeizame twee jaar later komt het [[Filmfonds]] met een nieuw initiatief onder de naam [[DocuZone]]: het fonds leent een twintigtal filmtheaters de beamers die nodig zijn voor een dvd vertoning op 35 mm film kwaliteit en selecteert wekelijks een Nederlandse documentairefilm voor bioscoopvertoning. Van Huystee’s bioscoopdistributieplannen raken op de achtergrond en zijn 'in-huis' distributeur [[Sara Hohner]], verlaat Van Huystee en zet [[Cinema Delicatessen]] op, dat het DocuZone programma overneemt en in 2002 de eerste digitale distributeur van documentairefilms voor de Nederlandse filmtheaters wordt.  


Tien jaar later is Van Huystee naast producent ook als regisseur te vinden bij televisieomroep [[Het Gesprek]] in het praatprogramma ''[[DocTalk]]''. Een documentairefilm wordt vertoond en met de documenairemaker besproken op de drie momenten waarop de film wordt stopgezet. Het is opnieuw een initiatief van Van Huystee. En dat nog eens in het bijzijn van zijn oude vriend en werkgever Harry de Winter, die als programmadirecteur en ‘gedelegeerd commissaris programmazaken’ aan de omroep verbonden is. ‘Meer documentairefilms op televisie’ was De Winters’ antwoord, op het moment dat bekend werd dat hij zich middels aandelen had ingekocht in de omroep. Een goede vriend heeft weinig woorden nodig.  
Tien jaar later is Van Huystee naast producent ook als regisseur te vinden bij televisieomroep [[Het Gesprek]] in het praatprogramma ''[[DocTalk]]''. Een documentairefilm wordt vertoond en met de documenairemaker besproken op de drie momenten waarop de film wordt stopgezet. Het is opnieuw een initiatief van Van Huystee. En dat nog eens in het bijzijn van zijn oude vriend en werkgever Harry de Winter, die als programmadirecteur en ‘gedelegeerd commissaris programmazaken’ aan de omroep verbonden is. "Meer documentairefilms op televisie" was De Winters’ antwoord, op het moment dat bekend werd dat hij zich middels aandelen had ingekocht in de omroep. Een goede vriend heeft weinig woorden nodig.  
 


===Prijzen en onderscheidingen===
===Prijzen en onderscheidingen===

Versie van 12 nov 2009 09:14


NaamPieter van Huystee
Geboren, 21 april 1956
Functies regisseur, producent
Bekend van
Periode actief1977-heden
Werkt samen metHans Hylkema, René Roelofs, Ramon Gieling, Carin Goeijers

Pieter van Huystee in de media
Oeuvre Pieter van Huystee

Van Lingo naar zeven documentaires die door de strenge selectie van het IDFA festival 2008 heenkomen: Pieter van Huystee heeft zich als producent in iets meer dan tien jaar tijd stevig in het internationale documentaireveld geworteld. Het ondernemersadvies 'specialiseer om te overleven' is niet aan Van Huystee besteed: de producent initieert en begeleidt internationale coproducties, bioscoopdocumentaires van gevestigde Nederlandse documentairemakers, maar evengoed korte films van jong talent. Maar daar stopt het nog niet. Als belangenbehartiger voor de Nederlandse documentairebranche en medeontwikkelaar van nieuwe platforms om de documentairefilm meer onder de aandacht van het publiek te brengen, heeft Van Huystee zich al in korte tijd onmisbaar gemaakt.

De meeste carrières beginnen met torenhoge ambities die jaar na jaar naar de realiteit worden bijgesteld, maar Nederlands’ grootste documentaireproducent werkt omgekeerd. Aan het eind van de jaren ’80 is de naam Pieter van Huystee nog voornamelijk verbonden aan spelletjesformats die hij voor IDTV in Nederland introduceert. Huystee is één van de werknemers van het eerste uur. Onder de hoede van Harry de Winter brengt producent Van Huystee Lingo, Boggle en Triviant op de buis. Naast producent vervult Van Huystee een enkele keer de functie van regisseur. Zo verzorgt Van Huystee in 1988 de regie voor de befaamde televisiereeks De wereld van Boudewijn Büch, waarin Büch verslag doet van zijn reis door de VS.

Bekendheid als documentaireproducent krijgt Van Huystee door zijn samenwerking met Johan van der Keuken, voor wie hij diens laatste lange documentaires produceert. Bewogen Koper wordt in 1993 de eerste film die uitkomt onder Van Huystee vleugels. In 1995 is zijn mediaproductiebedrijf op de Amsterdamse Noordermarkt gegroeid tot tien mensen, waaronder Sylvia Baan als senior producent en Hans Dortmans als vaste researcher. Als producent richt Pieter van Huystee zich steeds sterker op internationale coproducties, waarbij hij samenwerkt met buitenlandse producenten en/of omroepen. Succesvolle voorbeelden hiervan zijn Shout! van documentairemakers Sabine Lubbe Bakker en Esther Gould en Carmen meets Borat van Mercedes Stalenhoef. Voor verschillende internationale filmplatforms treedt van Huystee inmiddels op als expert in selectiecommissies bij het toekennen van coproductietrajecten en intensieve workshops aan jonge documentairemakers.


In 2000 bestaat zijn bedrijf 5 jaar en Van Huystee ontvangt een Gouden Kalf voor zijn werk als producent, de hoogste onderscheiding voor de Nederlandse Filmindustrie. De door Van Huystee geproduceerde documentaires van makers als Heddy Honigmann, Peter Delpeut, Maria Ramos, René Roelofs, Carin Goeijers, Ramon Gieling Hans Hylkema, Mart Dominicus en Leendert Pot worden geplaatst binnen documentaireprogramma’s als NPS.DOC, Dokwerk, Het uur van de Wolf, Werelden, De Donderdag Documentaire en Holland Doc. Naast de gevestigde makers, gaat Van Huystee ook filmprojecten aan met minder bekende en beginnende makers. De fictiefilm Beat, voor vijfhonderd euro gemaakt door David Verbeek en Rogier de Blok, twee derdejaars filmacademiestudenten, is hiervan een voorbeeld. Af en toe maakt Van Huystee een film in eigen beheer, in de hoop dat een omroep hem later toch wil aankopen. Dat gebeurt met 24 uur bedreigd, een documentairefilm van Frank Vellenga over de Marokkaanse schilder Rachid Ben Ali.

In 1999 zet PvH films een eigen distributiemaatschappij op: Public Film. Directe aanleiding is het feit dat Van Huystee geen distributeur kan vinden voor Twee Minuten Stilte a.u.b., een film van Heddy Honigmann. Van Huystee besluit de film zelf uit te brengen en dat bevalt. Met Public Film wil Van Huystee Nederlandse documentaires in bioscooprelease brengen. Een moeizame twee jaar later komt het Filmfonds met een nieuw initiatief onder de naam DocuZone: het fonds leent een twintigtal filmtheaters de beamers die nodig zijn voor een dvd vertoning op 35 mm film kwaliteit en selecteert wekelijks een Nederlandse documentairefilm voor bioscoopvertoning. Van Huystee’s bioscoopdistributieplannen raken op de achtergrond en zijn 'in-huis' distributeur Sara Hohner, verlaat Van Huystee en zet Cinema Delicatessen op, dat het DocuZone programma overneemt en in 2002 de eerste digitale distributeur van documentairefilms voor de Nederlandse filmtheaters wordt.

Tien jaar later is Van Huystee naast producent ook als regisseur te vinden bij televisieomroep Het Gesprek in het praatprogramma DocTalk. Een documentairefilm wordt vertoond en met de documenairemaker besproken op de drie momenten waarop de film wordt stopgezet. Het is opnieuw een initiatief van Van Huystee. En dat nog eens in het bijzijn van zijn oude vriend en werkgever Harry de Winter, die als programmadirecteur en ‘gedelegeerd commissaris programmazaken’ aan de omroep verbonden is. "Meer documentairefilms op televisie" was De Winters’ antwoord, op het moment dat bekend werd dat hij zich middels aandelen had ingekocht in de omroep. Een goede vriend heeft weinig woorden nodig.

Prijzen en onderscheidingen

Gouden Kalf vakprijs, Nederlands Film Festival (2000)