Kitty Knappert

Uit Beeld en Geluid Wiki
Ga naar: navigatie, zoeken
Kitty Knappert

NaamCatharina Cornelia Knappert
GeborenSemarang, Nederlands-Indië, 19 september 1929
Functies acteur, danser, regisseur
Bekend vanCapriolen, Acht plus, Studio Anno, Koning Bolo, Op volle toeren
Periode actief1955-1985
Werkt samen metFred Benavente, Pi Scheffer, Alexander Pola, Eddy Scholten, Pim Jacobs, Gerrit den Braber, Jacco van Renesse, Gerard van den Berg, Wim Meuldijk
TriviaDochter Carline Brouwer is actrice, danseres en producente
Media
Audio fragmentenAudio.png


Kitty Knappert begint haar radio- en televisiecarrière als danseres en actrice, om zich later te ontwikkelen tot televisieregisseur.

Jeugd

Op haar vierde jaar verhuist Knappert met haar moeder naar Den Haag. Ze krijgt balletles en voelt zich al jong aangetrokken tot podiumkunsten. Haar eerste optreden als dertienjarig ‘wonderkind’ is als solodanseres in theater Diligentia in Den Haag.

Aan het toneel

Na de MULO krijgt Knappert in 1945 een aanstelling als soubrette bij de Residentie Operette. In 1947 wordt ze door Willy van Hemert gevraagd voor zijn Regenboogcabaret, waarmee zij op tournee door Nederlands-Indië gaat. In 1948 stapt ze over naar het grote toneel en is ze door de jaren heen lid van verschillende gezelschappen als Het Vrije Toneel, Het Rotterdams Toneel en Cabaret.

Radio en televisie

Met de groep Cabaret van Benny Vreden treedt Knappert op voor de radio en maakt zij een tournee voor de VPRO door Nederland. Ook is ze in die tijd op de televisie te zien. Ze heeft rollen bij de KRO, de AVRO en vooral bij de NCRV. Dat is met name te danken aan Fred Benavente die als cameraman bij Krokodil Cabaret van de KRO tegen haar zegt: “Ik maak een ster van je als ik ooit regisseur word.” Benavente wordt niet veel later bij de NCRV-televisie regisseur en vraagt haar in 1960 voor een programma met de O.K.Wobblers van de befaamde Skymasters bandleider Pi Scheffer. Hierna kan ze gelijk aan de slag in de serie amusementsprogramma's Marinade, waarin ze danst en zingt in het Roemeens en Nederlands. Dankzij deze televisieoptredens raakt ze gefascineerd door het werk buiten beeld.

Regisseur

In 1962 benadert de NCRV haar met het verzoek om regisseur te worden. De omroep laat haar choreografieën voor balletten maken en ze maakt haar regiedebuut met een programma rond het meisjeskoor Sweet Sixteen. Knappert ontwikkelt zich tot een opvallend regisseur van amusementsprogramma's met veel zang en dans. Ze kiest veelal voor jonge, onbekende, talentvolle mensen, zoals Marco Bakker, Dick Rienstra en René Frank, die in haar programma's als Acht plus en Ik hou van Holland de kans krijgen hun talent te tonen en ontwikkelen.

Ongebruikelijk is het in een tijd, waarin Nederland nog geen commerciële televisie kent en televisiepersoonlijkheden vaak worden vereenzelvigd met één bepaalde omroep dat Knappert de NCRV inruilt voor de TROS. De belangrijkste reden is dat de jonge TROS haar per 1 mei 1975 een vaste aanstelling als regisseur/producer aanbiedt. Naar haar eigen mening bereikt zij hier haar grootste prestaties als regisseur/producer, zoals met het programma Muziek uit duizenden. Dit programma met de zanger Marco Bakker als centrale figuur blijft vijf seizoenen op de Nederlandse televisie.

Na verschillende grote televisieprogramma's bij de TROS gaat ze gedurende de jaren 80 werken aan kleinere producties. Ook komt ze zelf als performer af en toe weer in beeld. In 1985 trouwt ze met de Baarnse arts, yogadocent en goochelaar Rama Polderman, die ze ontmoet bij de voorbereiding en opnamen van het televisieprogramma Het derde oog. Haar leven wordt daarna bepaald door de Vedanta-filosofie. Hierdoor geïnspireerd schrijft Knappert na 1985 een aantal esoterische boeken.

Door ziekte komt er een eind aan haar televisieloopbaan. Als kijkers nog iets van Kitty Knappert vernemen is dat via jubileumprogramma's, waarin teruggeblikt wordt. In 2014 is ze plots te zien in het televisieprogramma Krasse Knarren van Omroep Max.

Publicaties

Vedanta Filosofie 1 (1988).

Vedanta Filosofie 2 (1988).

Doe zelf kabbala (2004).

Au ouder worden (2005).